بیش فعالی در بزرگسالان

درمان بیش فعالی در بزرگسالان

تشخیص علائم و نشانه های بیش فعالی در بزرگسالان دشوار است. با این حال ، علائم اصلی این اختلال در اوایل زندگی افراد – قبل از 12 سالگی – شروع می شود و تا بزرگسالی ادامه می یابد و در صورت عدم درمان بیش فعالی مشکلات عمده ای ایجاد می کند.

هیچ آزمایش واحدی نمی تواند بیش فعالی را تشخیص دهد. تشخیص به احتمال زیاد شامل موارد زیر است:

تشخیص بیش فعالی در بزرگسالان

  • معاینه فیزیکی، برای رد سایر علل احتمالی
  • جمع آوری اطلاعات، مانند سوالاتی از شما در مورد هر گونه مسئله پزشکی فعلی، سابقه پزشکی شخصی و خانوادگی و سابقه علائم شما.
  • مقیاس های درجه بندی ADHD یا تست های روانشناختی برای کمک به جمع آوری و ارزیابی اطلاعات در مورد علائم شما.
  • بررسی سایر شرایطی که شبیه ADHD هستند.
  • برخی از شرایط پزشکی یا درمان ها ممکن است علائم و نشانه هایی مشابه علائم بیش فعالی ایجاد کنند .

اختلالات با علائمی مشابه بیش فعالی

  • اختلالات بهداشت روان، مانند افسردگی، اضطراب، اختلالات سلوک، کمبود یادگیری و زبان، یا سایر اختلالات روانپزشکی
  • مشکلات پزشکی که می تواند بر تفکر یا رفتار افراد تأثیر بگذارد، مانند اختلال رشد، اختلال تشنج، مشکلات تیروئید، اختلالات خواب، آسیب مغزی یا افت قند خون
  • داروها مانند سو مصرف الکل یا سایر مواد و داروهای خاص

رفتار

درمان های استاندارد برای بیش فعالی در بزرگسالان معمولاً شامل دارو ، آموزش ، مهارت آموزی و مشاوره روانشناسی است. ترکیبی از این ها اغلب موثرترین روش درمانی است. این روش های درمانی می توانند به مدیریت بسیاری از علائم بیش فعالی کمک کنند ، اما آن را درمان نمی کنند. ممکن است مدتی طول بکشد تا مشخص شود چه چیزی برای شما بهتر است.

داروها برای درمان بیش فعالی در بزرگسالان

با پزشک خود در مورد مزایا و خطرات استفاده از هر دارویی صحبت کنید.

محرک ها، مانند محصولاتی که شامل متیل فنیدیت یا آمفتامین هستند ، به طور معمول رایج ترین داروهای تجویز شده برای درمان بیش فعالی در بزرگسالان هستند ، اما ممکن است داروهای دیگری نیز تجویز شود. به نظر می رسد محرک ها باعث تقویت و متعادل سازی سطح مواد شیمیایی مغز به نام انتقال دهنده های عصبی می شوند.

سایر داروهایی که برای درمان بیش فعالی در بزرگسالان استفاده می شوند شامل atomoxetine غیر محرک و داروهای ضد افسردگی خاص مانند بوپروپیون است. Atomoxetine و داروهای ضد افسردگی کندتر از محرک ها کار می کنند ، اما اگر به دلیل مشکلات سلامتی قادر به استفاده از مواد محرک نباشید یا محرک ها عوارض جانبی شدید داشته باشند ، این ها می توانند گزینه های خوبی باشند.

داروی مناسب و دوز مناسب در افراد متفاوت است ، بنابراین ممکن است زمان لازم باشد تا بفهمید چه چیزی برای شما مناسب است. هرگونه عوارض جانبی را به روان پزشک اطلاع دهید.

مشاوره روانشناسی

مشاوره برای درمان بیش فعالی در بزرگسالان به طور کلی شامل مشاوره روانشناسی (روان درمانی) ، آموزش در مورد این اختلال و مهارت های یادگیری برای کمک به شما در موفقیت است.

تاثیرات روان درمانی برای درمان بیش فعالی در بزرگسالان

  • می توانید مهارت های مدیریتی و سازمانی خود را بهبود ببخشید.
  • می توانید ،بیاموزید که چگونه رفتار تکانشی خود را کاهش دهید.
  • می توانید مهارت های حل مسئله بهتری ایجاد کنید.
  • میتوانید با شکست های تحصیلی، شغلی و اجتماعی گذشته کنار بیایید.
  • می توانید عزت نفس خود را بهبود ببخشید.
  • می توانید روش های بهبود روابط با خانواده، همکاران و دوستان خود را بیاموزید.
  • می توانید برای کنترل خلق و خوی خود استراتژی هایی تدوین کنید.
بیش فعالی

انواع متداول روان درمانی برای درمان بیش فعالی عبارتند از:

رفتار درمانی شناختی

 این نوع مشاوره ساختار یافته مهارت های خاصی را برای مدیریت رفتار شما و تغییر الگوهای تفکر منفی به مثبت می آموزد. این می تواند به شما کمک کند تا با چالش های زندگی مانند مدرسه ، کار یا مشکلات روابط کنار بیایید و به سایر مشکلات بهداشت روان مانند افسردگی یا سو مصرف مواد کمک کند.

مشاوره ازدواج و خانواده درمانی

این نوع درمان می تواند به عزیزانتان کمک کند تا با استرس زندگی در کنار فردی که بیش فعالی دارد ، کنار بیایند و یاد بگیرند چه کاری می توانند برای کمک به آن ها انجام دهند. چنین مشاوره ای می تواند مهارت های ارتباطی و حل مسئله را بهبود بخشد.

کار روی روابط

اگر مانند بسیاری از بزرگسالان مبتلا به بیش فعالی هستید ، ممکن است غیرقابل پیش بینی باشید و قرارهای خود را فراموش کنید ، مهلت مقرر را از دست داده و تصمیمات تکانشی یا غیر منطقی بگیرید. این رفتارها می تواند صبر بخشنده ترین همکار ، دوست یا شریک زندگی را از بین ببرد.

درمانی که روی این موضوعات متمرکز باشد و روش هایی برای نظارت بهتر بر رفتار شما می تواند بسیار مفید باشد. همچنین کلاس ها و جلسات مشاوره ای می توانند ارتباطات را بهبود بخشند و مهارت های حل مسئله و تعارض را حل کنند. زوج درمانی و کلاس هایی که اعضای خانواده در آن ها بیش از حد در مورد ADHD می آموزند ممکن است به طور قابل توجهی روابط شما را بهبود بخشد.

شیوه زندگی و درمان های خانگی برای درمان بیش فعالی در بزرگسالان

از آن جا که ADHD یک اختلال پیچیده است و در هر فرد منحصر به فرد است ، برای همه بزرگسالان مبتلا به ADHD توصیه شود که از یک درمانگر با تجربه کمک بگیرند. اما برخی از این پیشنهادات ممکن است به شما کمک کند:

  • لیستی از وظایف روزانه خود را تهیه کنید. موارد را در اولویت قرار دهید. اطمینان حاصل کنید که سعی نمی کنید کارهای زیادی انجام دهید.
  • کارها را به مراحل کوچکتر و قابل کنترل تر تقسیم کنید. استفاده از چک لیست را در نظر بگیرید.
  • از لنت های چسبناک برای نوشتن یادداشت برای خود استفاده کنید. آن ها را روی یخچال ، روی آینه دستشویی ، در ماشین یا مکان های دیگری که یادآوری ها را می بینید قرار دهید.
  • برای پیگیری قرارها و آخرین مهلت ها ، یک قرار ملاقات یا تقویم الکترونیکی داشته باشید.
  • یک دفترچه یادداشت یا دستگاه الکترونیکی به همراه داشته باشید تا بتوانید ایده ها یا چیزهایی را که باید به خاطر بسپارید یادداشت کنید.
  • برای راه اندازی سیستم های بایگانی و سازماندهی اطلاعات ، هم در دستگاه های الکترونیکی و هم برای اسناد کاغذی ، وقت بگذارید. عادت کنید به طور مداوم از این سیستم ها استفاده کنید.
پزشکی جایگزین

تحقیقات کمی وجود دارد که نشان دهد درمان های دارویی جایگزین می توانند علائم ADHD را کاهش دهند. با این حال ، مطالعات نشان می دهد که مراقبه ذهن آگاهی ممکن است به بهبود خلق و خو و توجه در بزرگسالان مبتلا به ADHD و همچنین کسانی که بیش فعالی ندارند ، کمک کند 

قبل از استفاده از مداخلات جایگزین برای ADHD ، با پزشک خود در مورد خطرات و مزایای احتمالی صحبت کنید.

بیش فعالی در بزرگسالان

کنار آمدن با بیش فعالی در بزرگسالی

در حالی که درمان ADHD می تواند تفاوت زیادی با کنار آمدن با این اختلال داشته باشد، برداشتن سایر مراحل می تواند به شما در درک ADHD و یادگیری مدیریت آن کمک کند. برخی از منابع که ممکن است به شما کمک کنند در زیر ذکر شده است

گروه های پشتیبانی برای درمان بیش فعالی در بزرگسالان

گروه های پشتیبانی به شما امکان می دهند افراد دیگر مبتلا به ADHD را ملاقات کنید تا بتوانید تجربیات ، اطلاعات و استراتژی های مقابله با آن را به اشتراک بگذارید. این گروه ها به صورت حضوری در بسیاری از جوامع و همچنین بصورت آنلاین در دسترس هستند.

حمایت اجتماعی برای درمان بیش فعالی در بزرگسالان

 همسر ، نزدیکان و دوستان خود را در درمان بیش فعالی خود شرکت دهید . شما ممکن است اکراه داشته باشید که به دیگران اطلاع دهید که مبتلا به ADHD هستید اما اطلاع دادن به دیگران در مورد آنچه اتفاق می افتد می تواند به آن ها کمک کند شما را بهتر درک کنند و روابط شما را بهبود ببخشند.

همکاران ، سرپرستان و معلمان

 ADHD می تواند کار و مدرسه را به یک چالش تبدیل کند. ممکن است از گفتن به رئیس یا استاد خود که بیش فعالی دارید بیش از حد خجالت بکشید ، اما به احتمال زیاد او مایل به ایجاد مکان های کوچک برای کمک به موفقیت شما خواهد بود. از مواردی که برای بهبود عملکرد خود نیاز دارید ، مانند توضیحات عمیق تر یا زمان بیشتر در مورد کارهای خاص ، بخواهید.

آماده شدن برای مشاوره درمان بیش فعالی در بزرگسالی

شما احتمالاً در ابتدای کار با درمانگر خود صحبت خواهید کرد. بسته به نتایج ارزیابی اولیه ، وی ممکن است شما را به یک متخصص مانند روانشناس ، روانپزشک یا سایر متخصصان بهداشت روان ارجاع دهد.

برای آماده شدن برای قرار ملاقات خود با یک مشاور، لیستی از موارد زیر تهیه کنید:

علائمی که داشته اید و مشکلاتی که ایجاد کرده اند ، مانند مشکلات در کار ، مدرسه یا روابطتان.

اطلاعات شخصی کلیدی ، از جمله استرس های عمده یا تغییرات اخیر زندگی شما.

تمام داروهایی که مصرف می کنید ، از جمله ویتامین ها ، گیاهان یا مکمل ها و دوزها. همچنین مقدار کافئین و الکل مورد استفاده .

سوالاتی که می توانید برای درمان بیش فعالی در بزرگسالی از پزشک خود بپرسید .

در صورت داشتن هرگونه ارزیابی و نتایج آزمایش رسمی ، با خود بیاورید.

سوالاتی اساسی که باید از پزشک بپرسید شامل موارد زیر است:
  • علل احتمالی علائم من چیست؟
  • به چه نوع آزمایشاتی نیاز دارم؟
  • چه روش های درمانی موجود است و کدام یک را توصیه می کنید؟
  • گزینه های جایگزین رویکرد اصلی که شما پیشنهاد می کنید چیست؟
  • من این مشکلات سلامتی دیگر را دارم. چگونه می توانم این شرایط را به بهترین وجه با هم مدیریت کنم؟
  • آیا باید به متخصصی مانند روانپزشک یا روانشناس مراجعه کنم؟
  • آیا جایگزینی عمومی برای دارویی که تجویز می کنید وجود دارد؟
  • چه نوع عوارض جانبی را می توانم از دارو انتظار داشته باشم؟
  • آیا موارد چاپی وجود دارد که بتوانم داشته باشم؟ چه وب سایت هایی را پیشنهاد می کنید؟
  • در هر زمان که چیزی را نمی فهمید ، از پرسیدن سوال دریغ نکنید.
چه انتظاری از پزشک خود برای درمان بیش فعالی دارید:

آماده پاسخگویی به سوالاتی که پزشک برای درمان بیش فعالی در بزرگسالان می تواند بپرسد ، مانند:

  • اولین بار چه زمانی به خاطر می آورید که در تمرکز ، توجه یا بی حرکت ماندن مشکل داشته باشید؟
  • آیا علائم شما مداوم بوده است یا گاه به گاه؟
  • کدام علائم بیشتر شما را آزار می دهد و به نظر می رسد چه مشکلاتی ایجاد می کنند؟
  • علائم شما چقدر شدید است؟
  • در چه شرایطی علائم را مشاهده کرده اید: در خانه ، محل کار یا موقعیت های دیگر؟
  • دوران کودکی شما چگونه بود؟ آیا در مدرسه مشکلات اجتماعی داشتید یا مشکل داشتید؟
  • عملکرد علمی و کاری فعلی و گذشته شما چگونه است؟
  • ساعت و الگوی خواب شما چیست؟
  • چه چیزی ، در صورت وجود ، علائم شما را بدتر می کند؟
  • به نظر می رسد چه مواردی ، علائم شما را بهبود می بخشد؟
  • چه داروهایی استفاده می کنید؟
  • آیا شما کافئین مصرف می کنید؟
  • آیا الکل می نوشید یا از داروهای تفریحی استفاده می کنید؟

روان پزشک یا درمانگر سوالات خود را بر اساس پاسخ ها ، علائم و نیازهای شما می پرسد. تهیه و پیش بینی سوالات به شما کمک می کند از وقت خود با دکتر نهایت استفاده را ببرید.

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در google
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در email

مطالب مرتبط