اختلال اسکیزوفرنی چیست؟ تعریف اسکیزوفرنی

اختلال اسکیزوفرنی چیست؟

اختلال اسکیزوفرنی چیست؟​

“اسکیزوفرنی اختلالی است که بر ادراک تأثیر می گذارد و بخشی از مغز ما را که در تشخیص واقعیت دخیل هست را تضعیف می کند.” -دکتر. آر. داگلاس فیلدز

اسکیزوفرنی یک اختلال روانی است که بسیاری از مردم در رابطه با آن شنیده اند، اما بسیاری از آنها (حتی متخصصین هم) کاملاً آن را درک نکرده اند.

روانپزشکان، متخصصان مغز و اعصاب و سایر متخصصین با تحقیق و مشاهده علمی به این نتیجه رسیده اند که اسکیزوفرنی یک اختلال مغزی، و یک بیماری روانشناختی و روانپریشی است.

اسکیزوفرنی به عنوان یک اختلال مغزی، به طور قابل توجهی افکار، احساسات، گفتار و رفتار افراد را مختل می کند. این امر همچنین بر ادراک و چگونگی تأثیر پذیری، تفسیر و تعامل افراد با جهان پیرامون تأثیر می گذارد.

انجمن روانشناسی آمریکا، در راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی چاپ پنجم (DSM-5) تلاش می کند اسکیزوفرنی را با جزئیات بیشتری توضیح دهد.

اسکیزوفرنی در DSM-5

تعریف DSM-5 از اسکیزوفرنی به اندازه توصیف نشانه های آن ساده نبوده. به دلیل پیچیدگی اسکیزوفرنی، تعریف واحد و رسمی از اسکیزوفرنی وجود ندارد.

اسکیزوفرنی یک بیماری پیچیده مغز است که بسیار فردی است. یعنی برای هر شخصی که با آن زندگی می کند متفاوت تجربه می شود. پیچیدگی بیشتر این است که اسکیزوفرنی دارای پنج زیرگروه (پارانوئید، بی نظم، کاتاتونیک، تمایز نیافته و باقیمانده) است و هر یک از این موارد به طور منحصر به فرد توسط افراد تجربه می شود.

این اختلال روانی و پزشکی علائم، ویژگی ها و تشخیصی مشخصی دارد. علائم آن به علائم مثبت، منفی، علائم شناختی و رفتاری تقسیم می شود.

رویکرد DSM-5 به اسکیزوفرنی اینگونه است که به اختلال اسکیزوفرنی به عنوان یک مجموعه علائم نگاه می کند. بعلاوه، نشانه های اسکیزوفرنی در یک طیف قرار می گیرند و شدت علائم از فردی به فرد دیگر و حتی در یک فرد در طول زمان متفاوت است.

اسکیزوفرنی در DSM-5 توصیف شده است که دارای این صفات است:

  • علائم مثبت مانند توهم و هذیان
  • علائم منفی مانند کاهش بیان و احساسات
  • علائم شناختی مانند کاهش توانایی حل مسئله، تفکر و استدلال، گفتار بی نظم، رفتار نابسامان یا کاتاتونیک، کاهش عملکرد در موقعیت های مختلف زندگی، مشکلات احتمالی عصبی مانند مهارت های حرکتی ضعیف، ادغام حواس و موارد دیگر
  • نشانه های رفتاری مانند غر زدن زیاد در جمع، انجام کارهایی که در دنیای درونی شخص منطقی است اما در دنیای واقعی نه

DSM-5 تاکید می کند که این علائم اسکیزوفرنی باید بیش از شش ماه وجود داشته باشد، مجموعه علئم وجود داشته باشند (وجود توهم به تنهایی، نشانه اسکیزوفرنی نیست) و محصول جانبی اختلال یا مصرف مواد دیگر نباشد.

این ها نشانه های توصیف اسکیزوفرنی بود. اما اسکیزوفرنی یعنی چه؟

معنی اسکیزوفرنی: آیا یعنی “ذهن جداشده”؟

کلمه اسکیزوفرنیا از کلمه یونانی به معنای “ذهن بریده” یا “ذهن جدا شده” گرفته شده است. این کلمه اشاره دارد به:

  • تکه تکه شدن عملکرد ذهنی
  • جدایی بین تفکر و احساس
  • شکافی بین آنچه واقعی است و آنچه نیست

متأسفانه، “ذهن قطع شده” یا “ذهن جداشده” باعث سردرگمی و برداشت های غلط شده است. مردم مفاهیم را با معنای “چند شخصیتی” یا “شخصیت جدا شده” اشتباه گرفته اند. در صورتی که اختلال شخصیت تجزیه ای یا هویت تجزیه ای با اسکیزوفرنی به شدت متفاوت است و ارتباطی با هم ندارند.

یک برداشت غلط دیگر از کلمه “اسکیزوفرنی” این است که از قدیم به عنوان ترسناک و اغلب خشونت آمیز تعبیر می شود. DSM-5 برای تغییر این انگ و برچسب که اسکیزوفرنی یک بیماری خشن است، کار می کند و به وضوح بیان می کند که اکثر افراد مبتلا به اسکیزوفرنی پرخاشگر نیستند و بیشتر قربانی خشونت می شوند.

معنی اسکیزوفرنیگرچه گیج کننده است، اما می توان اطمینان داشت که اسکیزوفرنی به معنای خشونت نیست.

اسکیزوفرنی یک بیماری روانی جدی است

یک تعریف از اسکیزوفرنی یک بیماری جدی روانی (serious mentel illness) است که با ادراک، افکار، احساسات، پردازش شناختی و رفتار عجیب مشخص می شود. برخی از متخصصان ترجیح می دهند از اصطلاح SMI استفاده کنند تا اسم رسمی اسکیزوفرنی.

برخی اصطلاح SMI را واضح تر و منطقی تر می دانند.

  • “اسکیزوفرنی” در واقع مجموعه ای از علائم و ویژگی ها است تا یک بیماری منفرد
  • این اختلال مختص هر فرد است – هیچ دو نفری یکسان آن را تجربه نمی کنند.

چیزی که در رابطه با اسکیزوفرنی برای همه کسانی که با آن زندگی می کنند مشترک این است که: اسکیزوفرنی در زندگی خلل ایجاد می کند. اسکیزوفرنی عملکرد افراد را در یک یا چند زمینه زندگی مانند موارد زیر تحت تاثیر قرار می دهد:

  • کار 
  • مدرسه
  • روابط

  • فعالیت های اجتماعی
  • خودمراقبتی

این اختلال در واقع بسیار جدی و مخل است. بنابراین، برای یافتن راه هایی برای کاهش تأثیر آن بر افراد، محققان در این زمینه به کشف های جدید ادامه می دهند. همانطور که علم خود را رابطه با اسکیزوفرنی افزایش می دهیم، احتمال داروهای جدید و درمان اسکیزوفرنی نیز افزایش پیدا می کند.


منبع APA:

Peterson, T. (2018, March 28). What Is Schizophrenia? Definition, DSM-5 , HealthyPlace. Retrieved on 2020, October 1

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در google
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در email

آیا کسی از نزدیکان شما از اسکیزوفرنی رنج می برد؟

کلینیک روانشناسی ذهن آرا تخصصی ترین مرکز خدمات روانشناختی در تهران با بیش از 30 متخصص درمانگر دکتری و فوق دکتری در حوزه های مختلف روانشناسی می تواند به شما برای درمان  لکنت زبان فرزندتان کمک کند.

اختلال خوردن چیست؟

اختلال خوردن چیست؟

اختلال خوردن چیست؟

تقریباً همه افراد حداقل در بعضی مواقع نگران وزن خود هستند. افرادی که اختلال خوردن دارند، چنین نگرانی هایی را به افراط می رسانند، و عادت های غذایی غیر عادی ایجاد می کنند که سلامتی و حتی زندگی آنها را تهدید می کند. در این مقاله از سایت ذهن آرا به موضوع اختلال خوردن و انواع آن می پردازیم.

انواع اختلال خوردن

در حالی که بیش از ده اختلال مختلف غذایی وجود دارد، اطلاعات مربوط به اختلالات خوردن زیر بر روی سه مورد شایع متمرکز است:

اختلال بی اشتهایی عصبی (Anorexia Nervosa)

کسانی که بی اشتهایی عصبی دارند (که اغلب فقط به عنوان بی اشتهایی خوانده می شوند) دارای تصویری از بدن هستند که باعث می شود حتی در صورت لاغری و خطرناک بودن ، خود را اضافه وزن ببینند. آنها از خوردن غذا ، ورزش اجباری امتناع می ورزند و عادات غذایی غیرمعمول مانند امتناع از غذا خوردن در مقابل دیگران ایجاد می کنند. آنها مقادیر زیادی وزن از دست می دهند و حتی ممکن است از گرسنگی بمیرند.

پرخوری عصبی (Bulimia Nervosa)

مبتلایان به پرخوری عصبی (غالباً فقط پرخوری) مقادیر زیادی غذا می خورند، و سپس با استفاده از ملین، ادرار آورها، استفراغ کردن و یا ورزش بدن خود را از مواد غذایی و کالری پاکسازی می کنند. آنها که غالباً مخفیانه هم غذا می خورند، هنگام پرخوری احساس انزجار و شرم می کنند، اما پس از پاک شدن از تنش و احساسات منفی خلاص می شوند.

اختلال خوردن پرخوری

افراد مبتلا به اختلال پرخوری، دوره های مکرر غذا خوردن خارج از کنترل را تجربه می کنند، شبیه به پرخوری عصبی. با این حال، اطلاعات مربوط به اختلالات خوردن نشان می دهد پرخورها بدن خود را از کالری اضافی پاک سازی نمی کنند.
تحقیقات مختلفی بر اهمیت جلوگیری از رفتارهای مشکل ساز اختلالات خوردن تأکید می کند. به عنوان مثال، بی اشتهایی و پرخوری، معمولاً رژیم های غذایی بسیار سخت و کاهش وزن را به همراه دارند. هر وقت رفتارهای خوردن تأثیر مخربی بر عملکرد یا تصویر شخص از خود ایجاد کند، وقت آن فرا رسیده است که به یک متخصص بهداشت روان، مانند یک روانشناس دارای مجوز مراجعه کند که در زمینه درمان اختلالات خوردن تجربه دارد.

چه کسانی از اختلالات خوردن رنج می برند؟

طبق اطلاعات مربوط به شیوع اختلالات خوردن که توسط موسسه ملی بهداشت روان منتشر شده است، زنان نوجوان و جوان 90 درصد موارد مبتلا را تشکیل می دهند. اما اختلالات خوردن فقط برای دختران نوجوان مشکل ساز نیست، همانطور که اغلب در رسانه ها به تصویر کشیده می شود. زنان، مردان و پسران مسن تر نیز می توانند دچار اختلال خوردن شوند حتی تاکنون تعداد فزاینده ای از اقلیت های قومی نیز طعمه این بیماری های ویرانگر شده اند.

گاهی اوقات افراد دچار اختلالات خوردن می شوند بدون اینکه خانواده یا دوستانشان به آنها مشكوك شوند. نشانه های مختلف این اختلال را خوب بشناسید، افراد مبتلا به بی اشتهایی، پرخوری عصبی یا پرخوری ممکن است از ارتباط اجتماعی کنارگیری کنند، رفتار خود را پنهان کرده و الگوهای غذایی خود را انکار کنند. برای تشخيص دقيق نياز به مراجعه به روانشناس است.

چه عواملی باعث اختلالات خوردن می شود؟

عوامل روانشناختی خاصی افراد را مستعد ابتلا به اختلالات خوردن می کند. خانواده ها یا روابط ناکارآمد یکی از عوامل هستند. ویژگی های شخصیتی معمولاً در تحقیقات و سایر ادبیات عنوان می شوند که در این امر نقش دارند. بیشتر افراد مبتلا به اختلالات خوردن از اعتماد به نفس پایین، کمال گرایی، احساس درماندگی و نارضایتی شدید رنج می برند. عوامل فیزیکی مانند ژنتیک نیز ممکن است در به خطر انداختن افراد نقش داشته باشد.

طیف گسترده ای از شرایط می تواند باعث اختلالات خوردن در افراد مستعد شود. برخی از نمونه ها عبارتند از:

  • اعضای خانواده یا دوستان ممکن است به طور مکرر افراد را در مورد بدن خود مسخره کنند و اطلاع ندارند که این می تواند مضر باشد.
  • افراد ممکن است در ژیمناستیک یا ورزش های دیگری شرکت کنند که بر وزن کم یا تصویر بدنی خاصی تأکید دارند.
  • رویدادهای منفی یا صدماتی مانند تجاوز، سو استفاده یا مرگ یکی از عزیزان نیز می تواند باعث اختلالات خوردن شود.
  • حتی یک رویداد شاد، مانند زایمان، به دلیل تأثیر استرس زای این رویداد بر نقش جدید و تصویر بدنی فرد، می تواند منجر به اختلالات خوردن شود.

متأسفانه، هنگامی که افراد شروع به رفتارهای غیر طبیعی غذایی می کنند، این مشکل می تواند تشدید شود.

چرا درمان برای اختلالات خوردن مهم است؟

اطلاعات و تحقیقات مربوط به اختلال خوردن نشان می دهد که اختلالات خوردن یکی از مشکلات روانشناختی است که احتمال درمان آن کم است. اما اختلالات خوردن غالباً به خودی خود از بین نمی روند و بدون درمان آنها می تواند عواقب جدی داشته باشد. موسسه ملی بهداشت روان تخمین می زند که از هر ده مورد بی اشتهایی، یک مورد به مرگ از گرسنگی، خودکشی یا عوارض پزشکی مانند حملات قلبی یا نارسایی کلیه ختم می شود.

اختلالات خوردن می تواند بدن را ویران کند. مردم غالباً از مشکلات بهداشتی جسمی و عوارض مرتبط با اختلالات خوردن بی اطلاع هستند. مشکلات عبارتند از:

  • کم خونی
  • تپش قلب
  • ریزش مو و پوکی استخوان
  • پوسیدگی دندان
  • التهاب مری (ازوفاژیت)
  • قطع قاعدگی
  • فشار خون بالا
  • دیابت

سایر مشکلات مرتبط با چاقی یا گرسنگی

اختلالات خوردن با سایر بیماری های روانی نیز همراه است. محققان مطمئن نیستند که آیا اختلال در خوردن باعث ایجاد بیماری روانی می شود یا بالعکس. اما آنچه روشن است، این است که افراد مبتلا به اختلالات خوردن نسبت به سایر افراد از سایر بیماری های روانی، از جمله افسردگی، اختلالات اضطرابی و سو مصرف مواد، بیشتر رنج می برند.

برای درمان اختلال خوردن از چه متخصصینی کمک بگیریم؟

برای درمان اختلالات خوردن، روانشناسان نقشی حیاتی در درمان موفقیت آمیز بی اشتهایی، پرخوری عصبی و پرخوری دارند. روانشناسان یکی از اعضای جدایی ناپذیر تیم چند رشته ای هستند که برای مراقبت از بیمار لازم هستند و می توانند یکی از منابع اطلاعات مربوط به اختلالات خوردن باشند.

اعضای دیگر این تیم عبارتند از:

پزشک: برای ارائه اطلاعات پزشکی، رد بیماری های پزشکی، تعیین صدمه ای که به شخص مبتلا به اختلال خوردن وارد شده و در صورت لزوم مراقبت های پزشکی مراجعه به پزشک لازم است. گاهی لازم است دارو تجویز شود.
متخصص تغذیه: برای کمک به ارزیابی، ارائه اطلاعات در مورد تغذیه سالم و بهبود مصرف مواد مغذی
پس از اینکه پزشک عوارض و علل پزشکی را رد کرد و با یک متخصص تغذیه مشورت کردید یک روانشناس موارد مهمی را که نیاز به توجه دارد شناسایی می کند. وی از اطلاعات جمع آوری شده از بیمار و دیگران، از جمله اعضای خانواده، برای تهیه یک برنامه درمانی اقدام خواهد کرد. این طرح درمانی می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • آموزش اطلاعات مربوط به اختلال خوردن در مورد علل و اثرات این اختلال
  • استفاده از درمان برای کمک به بیمار در درک اینکه چه چیزی منجر به اختلال خوردن می شود و افکار و رفتارهای مخرب را با افکار و رفتار مثبت تر جایگزین می کند.
  • کار با بیمار برای تمرکز بر سلامتی و نه وزن خود
  • از بیمار درخواست می شود یک یادداشت غذایی به عنوان راهی برای آگاهی بیشتر از انواع موقعیت هایی که باعث ایجاد الگوی غذایی می شود ، داشته باشد.

برای رسیدن به اهداف درمانی، موارد زیر ممکن است برای کمک به تغییر افکار و رفتارها اضافه شود:

روان درمانی با تمرکز بر بهبود روابط شخصی بیمار، روان درمانی برای کمک به بیماران در فراتر رفتن از وضعیتی که در ابتدا باعث ایجاد رفتارهای نامناسب در غذا خوردن شده است

گروه درمانی جهت ارائه حمایت های اجتماعی و اطلاعات غیررسمی در مورد اختلال خوردن

خانواده یا زوج درمانی برای بهبود روابط، و آموزش شرایط و چگونگی کنار آمدن با آن در خانه به دیگران

دارو، به ویژه در پرخوری عصبی

آیا درمان اختلال خوردن واقعاً موثر است؟

بله. بیشتر اختلالات خوردن را می توان بامراجعه به متخصصان مراقبت های بهداشتی و بهداشت روان که به طور مناسب آموزش دیده اند، با موفقیت درمان کرد. با این حال، برای بسیاری از بیماران، درمان ممکن است طولانی مدت باشد.

به یاد داشته باشید: هرچه درمان زودتر شروع شود، بهتر است. هر چه الگوهای غذایی غیر طبیعی طولانی تر ادامه یابد، ریشه دارتر و درمان آنها دشوارتر می شود.

اختلالات خوردن می تواند عملکرد و سلامتی افراد را به شدت مختل کند. با این حال، تحقیقات نشان می دهد که چشم انداز بهبودی طولانی مدت برای اکثر افرادی که از متخصصان مناسب کمک می گیرند خوب است. درمانگران واجد شرایط، مانند روانشناسان دارای مجوز با تجربه در این زمینه، می توانند به کسانی که از اختلالات خوردن رنج می برند، کمک کنند کنترل رفتارهای غذایی و زندگی خود را بدست آورند.


منبع APA:

Tracy, N. (2019, October 28). What Are Eating Disorders? Eating Disorder Information, HealthyPlace. Retrieved on 2020, October 11 from https://www.healthyplace.com/eating-disorders/eating-disorders-overview/what-are-eating-disorders-eating-disorder-informatio

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در google
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در email

آیا اختلال خوردن دارید؟

کلینیک روانشناسی ذهن آرا تخصصی ترین مرکز خدمات روانشناختی در تهران با بیش از 30 متخصص درمانگر دکتری در حوزه های مختلف روانشناسی می تواند به شما برای درمان  لکنت زبان فرزندتان کمک کند.

طرحواره درمانی، schema therapy

طرحواره درمانی - Schema Therapy

طرحواره درمانی

طرح واره درمانی چیست؟ آیا تا به حال کسی را دیده اید که بارها و بارها یک مشکل برایش تکرار شود؟ از ورود به روابط بد گرفته، تا مبارزه با اعتیاد یا مشکلات عزت نفس و اعتمادبنفس و بسیاری از موقعیت های منفی در زندگی ما که اتفاق می افتد.

تعجب خواهید کرد اگر بدانید که این مسئله تصادفی نیست، بلکه یک پدیده علمی اثبات شده است که به دلیل موضوعاتی اتفاق می افتد که به عنوان “طرحواره” شناخته می شوند. احساسات و افکار منفی مانند “من خوب نیستم” و “نیازهای من هرگز برآورده نخواهند شد” در دوران کودکی ایجاد می شوند و به الگوهای عمیقی تبدیل می شوند که چرخه آنها ادامه دارد و تا زمانی که کاری برای تغییر آنها انجام نشود باقی می مانند. یکی از مفیدترین راه های شروع و فعال سازی این تغییر، طرحواره درمانی است.

طرحواره درمانی: یک بررسی اجمالی

طرحواره درمانی در ابتدا توسط جفری یانگ مطرح شد. طرحواره درمانی یک روش درمانی یکپارچه و جامع است که شامل عناصر مختلف درمانی از جمله درمان رفتاری، دلبستگی، شناختی، گشتالت و روان پویایی است.

هنگام برخورد با اختلالات روانی، روش های رفتاری و شناختی حالت اصلی درمان هستند. با این حال، رویکرد طرحواره درمانی به رابطه درمانی و احساس بیمار اهمیت یکسانی می بخشد.

جفری یانگ طرحواره درمانی را برای افرادی که مشکل آنها با استفاده از درمان شناختی رفتاری حل نمی شود، ایجاد کرد. طرحواره درمانی اساساً بر این فرض تمرکز دارد که بیشتر اختلالات شخصیتی از نیازهای عاطفی برآورده نشده در دوران کودکی ناشی می شود. در گذشته، اختلالات شخصیتی مانند اختلال شخصیت مرزی به عنوان “اختلالی تغییرناپذیر” تصور می شد. این تصور باعث شد بسیاری از متخصصان بهداشت روان در کار با بیمارانی که از BPD و مانند آن رنج می برند مردد باشند.

اما موفقیت از طریق طرحواره درمانی و سایر تکنیک های مشابه، امید تازه ای به افرادی داد که زمانی مشکلات عاطفی آنها “غیرقابل درمان” تصور می شد. طرحواره درمانی در درمان سایر اختلالات شخصیتی مانند اختلال شخصیت پارانوئید و اختلال شخصیت خودشیفته نیز موثر است. همچنین در حل مشکلاتی از جمله اضطراب، افسردگی مزمن، اختلالات خوردن، استرس پس از سانحه و سو abuse مصرف مواد در میان دیگران موثر است.

طرحواره چیست؟ طرحواره درمانی چگونه کار می کند؟

طرحواره ها به عنوان یک الگوی منفی ادامه دار توصیف می شوند که از دوران کودکی شروع می شود. طرحواره ها با اقدامات، باورهای اصلی، روابط و افکار در طول زندگی فرد تقویت می شوند. نمونه هایی از باورهای منفی که بر طرحواره استوار هستند عبارتند از: “هیچ کس مرا دوست ندارد”، “من هرگز موفق نخواهم شد”، “من زشت هستم”، “من یک شکست خورده هستم”. باورهای طرحواره می تواند در بزرگسالی  هم ایجاد شوند، اما عقاید ریشه دار در سال های اولیه و کودکی می تواند به ویژه قدرتمند باشد.

طبق طرحواره درمانی، طرحواره های ناسازگار به دلیل تجربیات بد کودکی شروع به شکل گیری می کنند. طرحواره های ناسازگار همچنین می تواند به عنوان روش هایی که مردم از طریق آنها وقایع زندگی و رفتارهای دیگران و تأثیر آنها در زندگی تفسیر می کنند، توضیح داده شود. طرحواره های ناسازگار می تواند افراد را در زندگی دچار انتخاب اشتباه کند، مانند روابط سمی، مهارت های اجتماعی ضعیف، رفتارهای مضر و احساسات منفی از اعتماد به نفس پایین یا بی ارزشی.

وقتی نیازهای عاطفی مانند نیاز به ایمنی، عشق و علاقه در دوران کودکی برآورده نشوند، فرد در بزرگسالی با مشکلات زیادی در روابط اجتماعی و عاطفی روبرو می شود.

هدف اصلی درمانگرانی که از رویکرد طرحواره درمانی استفاده می کنند کمک به افراد در رفع و برآورده سازی نیازهای برآورده نشده آنها است. به اصلاح درمانگران به احساسات یا الگوهای منفی ریشه دار کمک می کند.

برخلاف درمان رفتاری شناختی که به بیمار نشان می دهد چگونه می تواند از احساسات منفی خلاص شود، در طرحواره درمانی از تکنیک های مختلفی برای ایجاد تغییرات لازم در فرد با تمرکز بر احساساتش استفاده می شود.

تکنیک های طرحواره درمانی

طرحواره درمانی شامل تکنیک های CBT و تکنیک های تجربی و متمرکز بر احساسات در طول درمان است. این بحث بر این استدلال استوار است که اگر به سطح بالاتری از احساسات در مغز برسد، فرد می تواند تغییر معنی داری را تجربه کند.

در طی یک جلسه معمول طرحواره درمانی، کارت هایی وجود دارند تا فرد بتواند پیام هایی را برای افرادی که در تأمین نیازهای عاطفی در دوران کودکی او کوتاهی کرده اند، بنویسد. می توان پیام ها را با سرودن اشعار ساده یا نوشتن چند جمله کوتاه ایجاد کرد. این کار تا جایی پیش می رود که اظهارات مثبتی در مورد نیازهای عاطفی خود با افراد مهم زندگی خود بیان کنند. احساساتی که فرد بر روی فلش کارت ها ابراز می کند سپس درونی می شود و این در ایجاد حالت بزرگسال سالم موثر است.

در طول طرحواره درمانی چه اتفاقی می افتد؟

در طول یک جلسه طرحواره درمانی، درمانگر موارد زیر را انجام می دهد:

ارزیابی مراجع برای شناسایی طرحواره های ناسازگار. رواندرمانگر شما را خواهد شناخت و برنامه های شما و تاثیری که آنها روی شما دارند را می فهمد.

دوم، به مراجع کمک می کند تا آگاهی احساسی را ایجاد کرده و با طرحواره ها در ارتباط باشد. آگاهی عاطفی یا تجربی به فعال سازی طرحواره ها ها کمک می کند.

مرحله بعدی تغییر رفتار است که در آن طرحواره های ناسازگار با موارد صحیح جایگزین می شوند. طرحواره های زیر را بررسی کنید و ببینید آیا می توانید آنها را در خود پیدا کنید یا خیر.

تعریف 18 طرحواره ناسازگار

محرومیت عاطفی: داشتن این باور که افراد دیگر از شما محافظت یا همدلی نمی کنند یا اعتقاد دارند که حمایت عاطفی کافی توسط دیگران برآورده نمی شود.

بی اعتمادی: اعتقاد به اینكه دیگران شما را تحقیر می كنند، از شما سوءاستفاده می كنند، بدرفتاری می كنند یا به شما آسیب می زنند. در این حالت برداشت ما از آسیب عمدی است.

وابستگی: اعتقاد بر این است که فرد نمی تواند مسئولیت های خود را بدون کمک گرفتن از دیگران انجام دهد. به عنوان مثال، تصمیم گیری صحیح و رسیدگی به وظایف جدید و غیره.

نقص یا شرم: داشتن احساساتی از ناخواسته بودن، بی اعتبار بودن یا فرومایه بودن. در نتیجه، ممکن است فرد نسبت به انتقاد یا طرد شدن حساسیت بیش از حد داشته باشد.

استحقاق: همچنین به بزرگی معروف است. غالباً شخص باورهایی دارد که فرد نسبت به دیگران برتر است و باید از حقوق ویژه ای برخوردار شود. ممکن است با رقابت بیش از حد، کنترل رفتار و عدم همدلی ظاهر شود.

خود رشد نیافته: داشتن احساساتی مانند در هم آمیختگی با دیگران خصوصاً والدین. این می تواند رشد فردی را به خطر بیندازد. این نزدیکی بیش از حد عاطفی با دیگران قابل توجه است، و این اغلب منجر به عدم فردگرایی می شود.

بیگانگی یا انزوای اجتماعی: داشتن این باور که از دنیا منزوی هستید.

رها شدگی: اعتقاد به اینكه برای تأمین حمایت عاطفی كه ناشی از بی ثباتی عاطفی آنها است، نمی توان به دیگران اعتماد كرد.

آسیب پذیری در برابر آسیب: نگرانی مداوم از اتفاقات ناگوار یا فاجعه ها.

شکست: اعتقاد به این که فرد از نظر دستاوردهای زندگی مانند شغل، یک فرد شکست خورده است یا در نهایت شکست خواهد خورد.

عدم کنترل خود: تأکید اغراق آمیز به جلوگیری از درگیری، درد و مسئولیت ناشی از عدم کنترل خود.

تأیید: تمایل بیش از حد به تایید شدن، توجه و تأیید از دیگران. در چنین حالتی عزت نفس به واکنش های افراد دیگر بستگی دارد.

تنبیه: اعتقاد به اینكه افراد باید به خاطر اشتباهاتشان مجازات شوند. این افراد در بخشش دیگران مشكل دارد و فرد اغلب عصبانی و تنبیه كننده است.

معیارهای سختگیرانه: اعتقاد به اینكه فرد باید سخت كوش باشد تا استانداردهای بسیار بالای عملکرد را بدست آورد تا از انتقاد دیگران جلوگیری كند. غالباً به عنوان کمال گرایی و داشتن قوانین سختگیرانه ظاهر می شود.

منفی نگری یا بدبینی: تمرکز مداوم بر نکات منفی زندگی مانند خیانت، مرگ و درد و …. در عین حال، همیشه جنبه های مثبت زندگی را نمی بیند. افرادی که چنین صفاتی دارند اغلب دارای نگرانی مزمن، شکایت مداوم و بلاتکلیفی هستند.

ایثار: تأمین نیازهای مردم به جای نیازهای شخصی است. دلیل اصلی این امر حفظ ارتباطات و جلوگیری از برچسب خودخواهی است.

انقیاد: دادن کنترل بیش از حد به دیگران برای جلوگیری از عصبانیت طرف مقابل. انقیاد بیشتر ویژگی بسیار سازگار در افراد ظاهر می شود و می تواند منجر به خشم و صفات ناسازگاری مانند سو abuse مصرف مواد یا علائم روان تنی شود.

 

اثربخشی طرحواره درمانی بر BPD (اختلال شخصیت مرزی)

مطالعات نشان داده است که طرحواره درمانی در درمان BPD و موارد مشابه بسیار مفید است، اما برای بهره مندی افراد لازم نیست که حتما اختلال شخصیت تشخیص داده شوند.

طرحواره درمانی به بیماران مبتلا به اختلالات شخصیت مرزی کمک می کند از الگوی آسیب رسان خلاص می شود. طبق یک مطالعه، شرکت کنندگانی که تحت طرحواره درمانی قرار گرفتند پس از هشت ماه درمان دیگر علائم BPD را تجربه نکردند.

اگر فکر می کنید که برخی از این طرحواره های ناسازگار یا تله های زندگی در شما وجود دارد همین حالا از تست طرحواره های ناسازگار آنلاین استفاده کنید.

خلاصه ای در مورد طرحواره درمانی

طرحواره درمانی یک رویکرد عملی و مبتنی بر شواهد است که در درمان اختلالات شخصیتی بسیار موثر است. این رویکرد در تغییر الگوهای منفی یا طرحواره های ناسازگار اولیه به رفتارهای مثبت، کمک می کند. ما در مرکز روانشناسی ذهنه آرا درمانگران، مشاوران و روانشناسانی با صلاحیت و مهارت در زمینه انجام طرحواره درمانی داریم که امروز آماده خدمت رسانی به شما هستند. 

 


منبع: betterh

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در google
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در email

آیا به دنبال طرحواره درمانگر خوب هستید؟

کلینیک روانشناسی ذهن آرا تخصصی ترین مرکز خدمات روانشناختی در تهران با بیش از 30 متخصص درمانگر دکتری در حوزه های مختلف روانشناسی می تواند به شما برای یافتن و درمان طرحواره های ناسازگار کمک کند.

درمان PTSD، مرکز درمان اضطراب پس از سانحه

درمان PTSD | مرکز درمان اضطراب پس از سانحه

درمان PTSD

اضطراب پس از سانحه یا ptsd یک نوع اختلال اضطرابی است که معمولا پس از یک واقعه تهدید آمیز یا ترسناک به وجود می آید. حتی اگر حادثه وحشتناک به شما آسیبی وارد نکرده باشد اما شوک ناشی از آن می تواند به حدی باشد که زندگی عادی را برای شما دچار مشکل کند.

افراد مبتلا به اضطراب پس از سانحه می توانند دچار بی خوابی، بازگشت به گذشته، کمبود اعتماد به نفس و بسیاری از مشکلات روحی و روانی دیگر شوند. ممکن است این سانحه در ذهن شما به طور متعدد تکرار شود یا برعکس به طور کلی حافظه خودتان را از دست بدهید.

وقتی که دچار اختلال PTSD هستید ممکن است احساس کنید که هیچگاه به زندگی گذشته خود بر نخواهید گشت اما بهتر است بدانید که PTSD یا اضطراب پس از سانحه کاملا قابل درمان است. رواندرمانی کوتاه مدت و بلند مدت و همچنین دارو درمانی از روش های موثر بر درمان PTSD هستند که البته غالبا هردوی آن ها با هم برای بیماران تجویز می شوند.

درمان PTSD

درمان PTSD معمولا سه هدف اصلی را دنبال می کند

  1. بهبود علائم
  2. آموزش مهارت های مقابله ای
  3. بازیابی اعتماد به نفس

بیشتر روش های درمانی PTSD از زیرمجوعه های درمان شناختی رفتاری به حساب می آیند و ایده آن ها این است که الگوهای فکری مخرب که آشفتگی ایجاد می کنند را تغییر دهید. این کار می تواند با صحبت کردن درباره سانحه یا تمرکز کردن روی منبع به وجود آمدن ترس ها صورت گیرد.

جلسات درمانی اضطراب پس از سانحه یا PTSD بسته به شرایط شخص می تواند به صورت فردی، خانوادگی و یا گروهی برگزار شود.

درمان پردازش شناختی

درمان پردازش شناختی یا CPT یک دوره درمانی 12 هفته ای است که در هر هفته بین 60 تا 90 دقیقه جلسه درمانی مورد نیاز است.

در ابتدا با درمانگر درباره اتفاق ناخوشایند رخ داده و تاثیر افکار آزاردهنده ناشی از آن برروی زندگی روزمره خود صحبت می کنید. سپس اتفاقی که رخ داده است را با جزییات روی کاغذ می نویسید. این فرایند به شما کمک می کند تا بتوانید نحوه تفکر خود نسبت به این موضوع را بررسی کنید و راه های جدیدی برای کنار آمدن با آن پیدا کنید.

به عنوان مثال ممکن است شما خودتان را مقصر موضوع پیش آمده بدانید. در مرکز درمان PTSD درمانگر به شما کمک می کند تا تمام مواردی که از عهده شما خارج بوده اند را درنظر بگیرید و متوجه شوید که این اتفاق در باطن تقصیر شما نبوده است و کارهای شما به تنهایی باعث به وجود آمدن این اتفاق نشده اند.

مرکز درمان PTSD

درمان طولانی مدت

اگر تاکنون از چیزهایی که شما را یاد سانحه می انداخته اند دوری می کردید، درمان PE می تواند به شما برای حل این مشکل کمک کند. روش درمان PE در مراکز درمان اضطراب پس از سانحه معمولا بین 8 تا 15 جلسه به طول می انجامد که هر جلسه آن نزدیک به 90 دقیقه است.

در جلسات اولیه، درمانگر به شما تکنیک های تنفس صحیح را برای کاهش اضطراب به شما آموزش می دهد. سپس از شما می خواهد که لیستی از مواردی که از آن ها اجتناب کرده اید را تهیه کرده و نحوه مواجهه با آن ها را یک به یک به شما آموزش خواهد داد. در جلسه ای دیگر، تجربه خود از واقعه و سانحه استرس زا را برای درمانگر تعریف کرده و ضبط می کنید. سپس به خانه رفته و این فایل ضبط شده را گوش می دهید. این تکالیف به شما کمک می کند تا به مرور زمان علائم استرس زا را کاهش دهید.

EMDR یا حساسیت‌زدایی توسط حرکت چشم و پردازش مجدد

در روش درمانی EMDR شما نیاز نیست که واقعه را برای درمانگر بازگو کنید در عوض هنگامی که آن ها شی خاصی را جلوی شما حرکت می دهند یا صدای خاصی را تولید می کنند شما باید روی سانحه مورد نظر تمرکز کنید.

هدف این درمان این است که وقتی به سانحه فکر می کنید، به چیز مثبتی تمرکز کنید و آن را جایگزین خاطرات ناخوشایند از سانحه کنید. جلسات EMDR به طور میانگین هفته ای یک بار و در مدت 3 ماه انجام می شود.

آموزش تلقیح استرس یا SIT

SIT یک نوع درمان CBT است که می توانید به تنهایی یا در گروه آن را انجام دهید. نیازی نیست که وارد جزئیات سانحه شوید، هدف این است که بتوانید نحوه تعامل با اضطراب ناشی از آن را تغییر دهید.

در این جلسات راه های آرام شدن و دور کردن تفکرات منفی را آموزش می بینید تا بدن و ذهن خود را آرامش ببخشید. بعد از حدود 3 ماه، باید توانایی کاهش استرس را به توانایی های خود اضافه کرده باشید.

دارو درمانی

مغز هر شخص به شکل متفاوتی با قضیه PTSD برخورد می کند و این به آن دلیل است که تعادل مواد شیمیایی انتقال دهنده ها در مغز به هم می خورد و مغز به وضعیت “جنگ یا فرار” می رود. تلاش فرد برای سرکوب کردن این وضعیت هم می تواند باعث سرد شدن احساسات یا از بین رفتن آن شود.

دارو درمانی به شما کمک می کند که کمتر درمورد اتفاق افتاده فکر کنید و کابوس دیدن ها را و بازگشت به عقب ها را متوقف کنید. همچنین دارو ها می توانند به شما کمک کنند تا دیدگاه بهتری نسبت به زندگی پیدا کنید و عادی تر شوید.

روانپزشکان معمولا داروهای زیر را برای درمان ترس و اضطراب ناشی از PTSD تجویز می کنند:

  • فلوکستین
  • پاروکستین
  • سرترالین
  • ونلافاکسین

سازمان غذا و داروی آمریکا FDA فقط استفاده از پاروکستین و سرترالین را برای درمان PTSD تایید کرده است.

البته به دلیل واکنش متفاوت بدن هر کس و همچنین تمایز علائم PTSD در افراد مختلف، روانپزشک شما ممکن است داروی متفاوتی را برای درمان اضطراب پس از سانحه تجویز کند.

البته به علت وجود عوارض جانبی مختلف و متعدد، استفاده از این داروها بدون نسخه روانپزشک ممنوع بوده و به هیچ عنوان توصیه نمی شود. همچنین در صورت نیاز، روانپزشک پس از تجویز دارو، دوره های آزمایش برای شما تجویز می کند تا از سلامت اعضای مختلف بدن به خصوص کبد اطمینان حاصل کند.

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در google
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در email

برای درمان PTSD نیاز به مشاوره روانشناسی دارید؟

کلینیک روانشناسی ذهن آرا تخصصی ترین مرکز خدمات روانشناختی در تهران با بیش از 30 متخصص درمانگر دکتری و فوق دکتری در حوزه های مختلف روانشناسی می تواند به شما برای درمان اضطراب پس از سانحه کمک کند.