دکتر فریده راستگو
رواندرمانگر و تراپیست متخصص اختلالات بالینی و خلقی و رواندرمانی اضطراب و مشکلات فردی با رویکرد تحلیلی.
مشاهده پروفایلاگر در گوگل عبارتهایی مانند «روانکاو خوب در تهران»، «بهترین روانکاو تهران»، «روانکاو در تهران»، «مرکز روانکاوی در تهران» یا «هزینه روانکاوی» را جستوجو کردهاید، احتمالاً فقط به دنبال یک نام یا شماره تلفن نیستید.
معمولاً پشت این جستوجو یک سؤال مهمتر وجود دارد: «از بین روانکاوهای مختلف، چه کسی واقعاً برای مشکل من مناسبتر است؟»
در مرکز روانشناسی ذهنآرا تلاش میشود انتخاب روانکاو بر اساس نیاز واقعی مراجع انجام شود؛ نه صرفاً بر اساس یک عنوان کلی مانند «روانکاو خوب».
رواندرمانگر و تراپیست متخصص اختلالات بالینی و خلقی و رواندرمانی اضطراب و مشکلات فردی با رویکرد تحلیلی.
مشاهده پروفایل
روانشناس بالینی متخصص اختلالات بالینی و خلقی، ترس و مشاوره فردی، زوج درمانگر و روانکاو.
مشاهده پروفایل
روانشناس بالینی و زوج درمانگر، متخصص اختلالات بالینی و خلقی، اختلالات اضطرابی از جمله وسواس و مشاوره فردی با رویکرد روانکاوی
مشاهده پروفایل
روانشناس بالینی متخصص اختلالات بالینی و خلقی، ترس و مشاوره فردی.
مشاهده پروفایل
روانشناس بالینی متخصص اختلالات بالینی و شخصیت و رواندرمانی مشکلات فردی و وسواس فکری عملی
مشاهده پروفایل
روانشناس بالینی با رویکرد CBT، طرحواره درمانی و هیپنوتراپی در حوزه رواندرمانی مشکلات فردی، خلقی و اضطرابی.
مشاهده پروفایل
روانشناس بالینی با تمرکز بر رواندرمانی مشکلات فردی، وسواس فکری و اختلالات خلقی و زوج درمانی.
مشاهده پروفایلیک تصور رایج این است که هرچه روانکاو معروفتر، گرانتر یا پرمراجعهتر باشد، الزاماً درمانگر بهتری است. در عمل، انتخاب درمانگر پیچیدهتر از این است. «روانکاو خوب» برای یک فرد ممکن است انتخاب مناسبی برای فرد دیگری نباشد.
برای مثال، فردی که با مشکلات عمیق و تکرارشونده در روابط عاطفی مواجه است، ممکن است از درمانی که روی الگوهای پایدار هیجانی و روابط تمرکز دارد سود بیشتری ببرد؛ در حالی که فرد دیگری با یک مشکل مشخص و نیاز به مداخله ساختاریافته ممکن است به رویکرد درمانی دیگری نیاز داشته باشد.
بنابراین هنگام انتخاب روانکاو در تهران، بهتر است حداقل این عوامل را بررسی کنید:
قبل از هر چیز باید مشخص باشد فردی که خود را روانکاو معرفی میکند، چه آموزش دانشگاهی و حرفهای دارد و در چه حوزهای فعالیت میکند.
عنوانهای حرفهای به تنهایی کیفیت درمان را تضمین نمیکنند. APA نیز میان مدرک دانشگاهی، صلاحیت حرفهای و مهارت اختصاصی درمانگر تفاوت قائل میشود. داشتن مدرک پایه به این معنا نیست که یک درمانگر الزاماً برای هر نوع مشکل روانشناختی مناسب است.
سؤال مهم فقط این نیست که:
«این روانکاو چند سال سابقه دارد؟»
سؤال مهمتر این است:
«آیا تجربه کار با مشکلی شبیه مشکل من را دارد؟»
برای مثال، سابقه کار با مشکلاتی مانند:
میتواند در انتخاب درمانگر اهمیت داشته باشد.
البته داشتن تجربه در یک حوزه به معنی مناسب بودن قطعی درمانگر برای شما نیست؛ ارزیابی اولیه همچنان اهمیت دارد.
همه درمانهایی که در زبان عمومی «روانکاوی» نامیده میشوند دقیقاً یکسان نیستند.
در ادبیات حرفهای، میان Psychoanalysis، Psychoanalytic Psychotherapy و Psychodynamic Psychotherapy تفاوتهایی وجود دارد.
APA توضیح میدهد که درمانهای روانکاوانه و روانپویشی بر شناخت بهتر افکار، احساسات، انگیزهها و الگوهای ناهشیار و تأثیر آنها بر رفتار و روابط تمرکز دارند.
درمان روانپویشی نیز میتواند به بررسی ارتباط میان تجربیات گذشته، روابط فعلی، هیجانها و الگوهای تکرارشونده زندگی کمک کند. برخی خدمات NHS نیز رواندرمانی روانپویشی را رویکردی برای افزایش آگاهی فرد از دنیای درونی و تأثیر آن بر روابط گذشته و حال توصیف میکنند. بنابراین پیش از انتخاب روانکاو، بهتر است بدانید: قرار است دقیقاً چه نوع درمانی دریافت کنید؟
روانکاوی رویکردی است که تلاش میکند فقط به نشانه ظاهری مشکل نپردازد، بلکه به فرایندهای روانی عمیقتر، تعارضها، تجربههای گذشته، روابط، هیجانها و الگوهایی توجه کند که ممکن است فرد همیشه نسبت به آنها آگاهی روشنی نداشته باشد.
در روانکاوی، آنچه فرد در زندگی تجربه میکند فقط به اتفاقات بیرونی محدود نمیشود؛ نحوه برداشت او از خودش، دیگران و روابط نیز اهمیت دارد.
برای مثال ممکن است فرد بارها وارد روابطی شود که پایان مشابهی دارند. او شاید در هر رابطه احساس کند:
ممکن است فرد تصور کند مشکل فقط به «انتخاب آدم اشتباه» مربوط است.
اما در یک فرایند درمانی عمیقتر میتوان بررسی کرد که آیا این الگو در موقعیتهای مختلف زندگی تکرار میشود و چه تجربهها یا معناهای روانشناختی ممکن است در شکلگیری آن نقش داشته باشند.
هدف این نیست که همه مشکلات زندگی به گذشته نسبت داده شوند. هدف، فهم بهتر الگوهایی است که در زمان حال زندگی فرد را تحت تأثیر قرار میدهند.
APA نیز روانکاوی را رویکردی میداند که میتواند به فرد کمک کند ارتباط میان تجربههای ذهنی، احساسات، خاطرات، روابط و انگیزههای عمیقتر خود را بهتر درک کند.
هیچ روش درمانی را نمیتوان بدون ارزیابی برای همه افراد مناسب دانست. اما رواندرمانی روانکاوانه یا روانپویشی میتواند برای افرادی که میخواهند الگوهای عمیقتر زندگی خود را بشناسند و تغییر دهند، گزینهای قابل بررسی باشد.
برای نمونه، فردی که میگوید: «میدانم چه کاری باید انجام بدهم، اما باز هم همان رفتار را تکرار میکنم.»
یا: «هر رابطهای که شروع میکنم، در نهایت به یک شکل تمام میشود.»
یا: «از نظر منطقی میدانم نباید اینقدر نگران باشم، ولی نمیتوانم جلوی این احساس را بگیرم.»
ممکن است علاوه بر پرداختن به نشانههای فعلی، از بررسی الگوهای عمیقتر نیز سود ببرد.
همین موضوع درباره افرادی که احساس میکنند سالهاست با یک مسئله مشابه درگیرند نیز اهمیت دارد.
در چنین شرایطی سؤال فقط این نیست که: «چطور این علامت را سریعتر از بین ببرم؟»
بلکه میتوان پرسید: «چرا این الگو در زندگی من شکل گرفته و چرا همچنان تکرار میشود؟»
البته این به معنی برتری روانکاوی نسبت به سایر روشهای درمانی نیست. انتخاب رویکرد باید بر اساس مشکل، اهداف درمان، شدت علائم، سابقه فرد و ارزیابی تخصصی انجام شود.
یکی از اشتباهات رایج در معرفی خدمات روانکاوی این است که تصور کنیم روانکاوی باید برای هر مشکل روانشناختی انتخاب اول باشد.
چنین ادعایی از نظر علمی قابل دفاع نیست.
درمانهای مختلف برای مشکلات مختلف شواهد و کاربردهای متفاوتی دارند و درمانگر باید بر اساس شرایط فرد تصمیم بگیرد.
برای مثال، NICE در راهنمای درمان افسردگی، انواع مختلف درمانهای روانشناختی از جمله درمانهای روانپویشی کوتاهمدت را در میان گزینههای قابل بررسی قرار میدهد؛ اما انتخاب درمان به شدت، ویژگیها و شرایط فرد بستگی دارد.
بنابراین اگر فردی با علائم شدید، خطر خودآسیبرسانی، علائم روانپریشی، اختلالات پیچیده یا شرایطی مواجه باشد که نیاز به ارزیابی روانپزشکی دارد، ممکن است علاوه بر رواندرمانی به ارزیابی روانپزشک یا خدمات تخصصی دیگر نیز نیاز داشته باشد. یک روانکاو حرفهای قرار نیست همه مشکلات را با یک روش درمان کند.
یکی از نشانههای کار حرفهای این است که درمانگر بداند چه زمانی باید از متخصص دیگری کمک بگیرد یا مراجع را ارجاع دهد. APA نیز بر اهمیت تشخیص محدودیتهای مهارتی درمانگر و استفاده از مشاوره یا ارجاع در موارد خارج از حوزه تخصص تأکید کرده است.
«روانکاوی» و «رواندرمانی» در گفتوگوی روزمره گاهی به جای یکدیگر استفاده میشوند، اما از نظر حرفهای دقیقاً یک مفهوم نیستند.
رواندرمانی اصطلاحی گسترده برای مجموعهای از روشهای درمانی گفتوگومحور است. در رواندرمانی میتوان از رویکردهای مختلفی مانند:
استفاده کرد.
APA نیز رواندرمانی را یک حوزه گسترده معرفی میکند که میتواند برای طیف متنوعی از مشکلات روانشناختی و هیجانی مورد استفاده قرار گیرد.
در مقابل، روانکاوی و درمانهای روانکاوانه بر کشف و فهم عمیقتر معناها، انگیزهها و الگوهای روانی تأکید بیشتری دارند.
بنابراین:
هر روانکاوی رواندرمانی محسوب میشود، اما هر رواندرمانی روانکاوی نیست.
این دو اصطلاح نیز نباید بدون توجه به تفاوتهایشان کاملاً مترادف در نظر گرفته شوند.
درمان روانپویشی معمولاً از مفاهیم روانکاوانه استفاده میکند، اما میتواند ساختار، تعداد جلسات، اهداف و شیوه اجرای متفاوتی داشته باشد.
APA توضیح میدهد که روانکاوی کلاسیک میتواند درمانی فشرده و طولانیمدت باشد، در حالی که رواندرمانی روانپویشی دامنه گستردهتری از شیوههای درمانی را شامل میشود.
در نتیجه اگر هنگام جستوجوی «روانکاو خوب در تهران» با درمانگری مواجه شدید که عنوان روانکاو، رواندرمانگر روانپویشی یا رواندرمانگر تحلیلی دارد، بهتر است درباره نوع دقیق درمانی که ارائه میکند سؤال کنید.
این کار به شما کمک میکند بدانید قرار است چه فرایندی را آغاز کنید.
پاسخ علمی، نه یک «بله» مطلق است و نه یک «خیر» مطلق. شواهد پژوهشی از اثربخشی رواندرمانی روانپویشی حمایت میکنند و مرورهای علمی نشان دادهاند که این درمانها میتوانند برای برخی مشکلات روانشناختی مؤثر باشند. یک مرور منتشرشده در American Psychologist نیز شواهد تجربی قابل توجهی برای اثربخشی رواندرمانی روانپویشی گزارش کرده است.
اما باید میان روانکاوی کلاسیک و انواع رواندرمانی روانپویشی تفاوت گذاشت و از تعمیم یک نتیجه پژوهشی به همه افراد و همه مشکلات خودداری کرد. اثربخشی یک درمان به عوامل مختلفی وابسته است؛ از جمله:
به همین دلیل، پرسش دقیقتر از «آیا روانکاوی خوب است؟» این است:
«آیا این رویکرد، با توجه به شرایط و هدف درمانی من، انتخاب مناسبی است؟»
دکتر فاطمه حسیننژادیان، روانکاو مرکز روانشناسی ذهنآرا:
«در انتخاب روانکاو، بهتر است افراد صرفاً به دنبال عنوان “بهترین” نباشند. مهمتر از آن، این است که درمانگر بتواند مسئله فرد را بهدرستی بشناسد، رویکرد درمانی خود را شفاف توضیح دهد و در طول درمان، رابطهای حرفهای و امن با مراجع شکل دهد. روانکاوی قرار نیست فقط درباره گذشته صحبت کردن باشد؛ هدف آن میتواند کمک به فرد برای شناخت الگوهایی باشد که در احساسات، انتخابها و روابط او در زمان حال تکرار میشوند.»
این نگاه، تفاوت مهمی میان انتخاب روانکاو بر اساس تبلیغات و انتخاب روانکاو بر اساس تناسب درمانی ایجاد میکند.
در واقع، اگر یک درمانگر صرفاً به دلیل شهرت یا تعداد زیاد مراجع انتخاب شود، هنوز نمیتوان نتیجه گرفت که برای شما مناسبترین گزینه است.
قبل از شروع درمان، میتوانید چند سؤال ساده اما مهم مطرح کنید:
پاسخ به این سؤال کمک میکند بدانید درمان بر چه مبنایی انجام میشود.
لازم نیست درمانگر درباره جزئیات مراجعان قبلی صحبت کند؛ اما میتواند درباره حوزه تجربه حرفهای خود توضیح دهد.
یک درمانگر حرفهای باید بتواند درباره مسیر احتمالی درمان توضیح بدهد، بدون اینکه نتیجه قطعی و غیرواقعبینانه وعده دهد.
تعداد جلسات، مدت جلسه، نحوه ارزیابی اولیه و شیوه ادامه درمان از موضوعاتی هستند که بهتر است از ابتدا روشن شوند.
این شاید یکی از مهمترین سؤالات باشد.
یک درمانگر نباید صرفاً برای ارائه خدمات خود اصرار داشته باشد. اگر رویکرد دیگری برای شرایط فرد مناسبتر باشد، ارزیابی و ارجاع میتواند بخشی از تصمیم حرفهای باشد.
ممکن است دو درمانگر از نظر تحصیلات و تجربه بسیار نزدیک به یکدیگر باشند، اما یک نفر برای شما مناسبتر باشد.
چرا؟ چون درمان فقط مجموعهای از تکنیکها نیست.
درمان یک فرایند انسانی و حرفهای است که در آن مراجع باید بتواند درباره موضوعات دشوار صحبت کند، احساسات خود را بیان کند و در طول زمان درباره تجربههای خود فکر کند. APA بر اهمیت رابطه درمانی و همکاری میان درمانگر و مراجع تأکید کرده است.
این موضوع به معنی آن نیست که روانکاو باید همیشه با مراجع موافق باشد یا هر چیزی را تأیید کند.
اتفاقاً درمان حرفهای گاهی شامل مواجه شدن با بخشهایی از تجربه فرد است که دیدن آنها آسان نیست.
اما این مواجهه باید در چارچوبی حرفهای، محترمانه و امن اتفاق بیفتد.
هزینه روانکاوی یک عدد ثابت برای تمام درمانگران و مراکز نیست و میتواند بر اساس عواملی مانند سابقه و تخصص درمانگر، مدت جلسه، نوع خدمات و شرایط مرکز متفاوت باشد.
در مرکز روانشناسی ذهنآرا، هزینه یک جلسه روانکاوی یکساعته بین ۱ میلیون و ۶۰۰ هزار تا ۱ میلیون و ۹۰۰ هزار تومان است.
بنابراین اگر هنگام جستوجوی «هزینه روانکاو خوب در تهران» با قیمتهای مختلف مواجه شدید، صرفاً قیمت بالاتر را نشانه کیفیت بیشتر در نظر نگیرید.
همانطور که قیمت پایینتر نیز بهتنهایی به معنای کیفیت پایینتر نیست.
هزینه باید در کنار صلاحیت حرفهای، تجربه، رویکرد درمانی و تناسب درمانگر با نیاز مراجع بررسی شود.
این موضوع برای تصمیمگیری آگاهانه اهمیت زیادی دارد؛ زیرا هدف انتخاب روانکاو، پیدا کردن مناسبترین مسیر درمانی است، نه صرفاً گرانترین یا ارزانترین گزینه.
بله، یکی از اهداف مهم رویکردهای روانکاوانه و روانپویشی میتواند افزایش شناخت فرد از دنیای درونی خود باشد.
برای مثال ممکن است فرد در ظاهر بداند که:
«من از صمیمیت میترسم.»
اما در فرایند درمان سؤالهای عمیقتری مطرح میشوند:
این نوع بررسی میتواند به فرد کمک کند میان اتفاقی که اکنون رخ میدهد و الگوی روانشناختی گستردهتری که ممکن است پشت آن قرار داشته باشد ارتباط برقرار کند.
یکی از برداشتهای سادهانگارانه درباره روانکاوی این است که تصور شود تمام جلسات صرفاً به خاطرات کودکی اختصاص دارند.
در حالی که گذشته زمانی اهمیت پیدا میکند که بتواند به فهم تجربه فعلی فرد کمک کند.
رواندرمانی روانپویشی میتواند به بررسی ارتباط میان تجربههای گذشته و شیوه تجربه روابط و هیجانها در زمان حال بپردازد.
بنابراین اگر فردی امروز در روابط خود دچار مشکل است، درمانگر ممکن است هم به رابطه فعلی توجه کند و هم بررسی کند که چه الگوهایی در طول زندگی فرد شکل گرفتهاند.
هدف، زندگی کردن در گذشته نیست. هدف، بهتر فهمیدن حال است.
وقتی عبارت «بهترین روانکاو تهران» را جستوجو میکنید، ممکن است با فهرستهای مختلفی از افراد مواجه شوید.
اما یک سؤال مهم وجود دارد:
بر اساس چه معیاری یک نفر «بهترین» معرفی شده است؟
تعداد مراجع؟ تعداد دنبالکنندگان؟ رتبه در گوگل؟ تعداد سالهای فعالیت؟ مدرک دانشگاهی؟ قیمت جلسه؟
هیچکدام به تنهایی کافی نیستند.
به همین دلیل، بهتر است به جای جستوجوی یک رتبهبندی مطلق، ابتدا مشخص کنید:
من دقیقاً برای چه مشکلی به روانکاو نیاز دارم؟
بعد بررسی کنید کدام درمانگر از نظر آموزش، تجربه، رویکرد و رابطه درمانی با نیاز شما تناسب بیشتری دارد.
این تغییر سؤال، جستوجوی شما را از: «بهترین روانکاو تهران کیست؟»
به سؤال دقیقتر تبدیل میکند: «کدام روانکاو برای شرایط من مناسبتر است؟»
و این دقیقاً همان نقطهای است که انتخاب درمانگر میتواند آگاهانهتر شود.
روانکاوی معمولاً برای افرادی مناسب است که احساس میکنند مشکل آنها فقط یک علامت ساده نیست و میخواهند دلیل عمیقتر الگوهای فکری، احساسی و رفتاری خود را بشناسند.
برخی افراد سالها تلاش میکنند مشکلات خود را با تغییر شرایط بیرونی حل کنند، اما دوباره با همان احساسات یا موقعیتهای مشابه روبهرو میشوند. در چنین شرایطی، روانکاوی میتواند به بررسی ریشههای این الگوهای تکرارشونده کمک کند.
افرادی که ممکن است از روانکاوی سود بیشتری ببرند معمولاً با موضوعاتی مانند موارد زیر مراجعه میکنند:
گاهی فرد متوجه میشود که در روابط عاطفی یا اجتماعی خود بارها وارد موقعیتهای مشابه میشود؛ برای مثال:
در روانکاوی، این الگوها بررسی میشوند تا فرد بتواند رابطهای آگاهانهتر با خود و دیگران ایجاد کند.
یکی از باورهای اشتباه درباره روانکاوی این است که این روش فقط به خاطرات کودکی میپردازد.
در واقع، روانکاوی مدرن گذشته را بررسی میکند، اما هدف آن ماندن در گذشته نیست.
تجربههای اولیه زندگی، رابطه با والدین، تجربههای مهم عاطفی و اتفاقات اثرگذار میتوانند بر نحوه فکر کردن، احساس کردن و ارتباط برقرار کردن فرد در زمان حال تأثیر بگذارند.
درمانگر با کمک مراجع تلاش میکند ارتباط بین تجربههای گذشته و الگوهای فعلی زندگی را پیدا کند.
برای مثال: فردی که همیشه احساس میکند «کافی نیست» ممکن است در طول درمان متوجه شود این احساس فقط مربوط به شرایط امروز نیست، بلکه ریشه در تجربههایی دارد که باعث شکلگیری تصویر خاصی از خود شدهاند.
مدت روانکاوی برای همه افراد یکسان نیست و به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله:
برخی درمانهای روانپویشی کوتاهمدت ممکن است طی چند ماه انجام شوند، اما روانکاوی عمیقتر معمولاً فرایندی طولانیتر است؛ زیرا هدف فقط کاهش یک علامت نیست، بلکه ایجاد تغییر در شناخت فرد از خود و روابط اوست.
درمانهای روانپویشی بر شناخت افکار ناهشیار، تجربههای گذشته و الگوهای ارتباطی فرد تمرکز دارند و پژوهشهای روانشناسی نیز نقش این رویکرد را در درمان برخی مشکلات هیجانی بررسی کردهاند.
یکی از سوالهای رایج کاربران این است که: «آیا صحبت کردن درباره مشکلات واقعاً میتواند باعث تغییر شود؟»
پاسخ این است که روانکاوی فقط صحبت کردن معمولی نیست.
فرایند درمان شامل بررسی دقیق احساسات، افکار، روابط، واکنشهای هیجانی و الگوهایی است که ممکن است فرد خودش متوجه آنها نباشد.
یکی از عوامل مهم موفقیت در هر رواندرمانی، شکلگیری یک رابطه درمانی امن و حرفهای بین درمانگر و مراجع است. تحقیقات گسترده نشان دادهاند کیفیت این رابطه میتواند با نتیجه درمان ارتباط داشته باشد.
در روانکاوی، این رابطه درمانی خود به یکی از ابزارهای شناخت تبدیل میشود؛ زیرا نحوه ارتباط فرد با درمانگر میتواند اطلاعات ارزشمندی درباره الگوهای ارتباطی او در زندگی واقعی ایجاد کند.
همه افراد با یک هدف وارد درمان نمیشوند.
برخی افراد میخواهند روی یک مشکل مشخص کار کنند؛ مانند:
در این شرایط ممکن است درمانهای کوتاهتر مناسبتر باشند. اما برخی افراد به دنبال شناخت عمیقتر خود هستند؛ مانند:
در این موارد، روانکاوی عمیقتر میتواند فرصت بیشتری برای بررسی ریشههای این مسائل ایجاد کند.
دکتر فاطمه حسین نژادیان، روانکاو مرکز روانشناسی ذهنآرا، درباره یکی از تجربههای درمانی خود بیان میکند:
«یکی از مراجعانی که برای روانکاوی مراجعه کرده بود، در ابتدا مشکل خود را فقط اضطراب و نگرانی زیاد درباره آینده عنوان میکرد.
او فردی موفق در زندگی کاری بود، اما در روابط نزدیک احساس آرامش نداشت و همیشه نگران قضاوت شدن یا از دست دادن دیگران بود.
در جلسات ابتدایی، تمرکز اصلی روی اضطرابهای روزمره بود؛ اما با ادامه درمان مشخص شد که پشت این نگرانیها، یک الگوی قدیمی وجود دارد: تلاش دائمی برای کامل بودن و دریافت تأیید دیگران.
او یاد گرفته بود ارزشمندی خود را به عملکرد و نظر دیگران وابسته کند. در روند روانکاوی، به تدریج توانست احساسات خود را بهتر بشناسد، با بخشهای آسیبپذیر شخصیتش ارتباط سالمتری برقرار کند و در روابط خود انتخابهای متفاوتی داشته باشد.
هدف روانکاوی این نیست که فرد را تغییر دهد تا شبیه یک الگوی مشخص شود؛ بلکه کمک میکند فرد خودش را بهتر بشناسد و با آزادی بیشتری انتخاب کند.»
رابطه بین روانکاو و مراجع یکی از مهمترین بخشهای مسیر درمان است. یک روانکاو مناسب باید بتواند:
در انتخاب روانکاو بهتر است فقط به عنوانهایی مانند «بهترین روانکاو» توجه نکنید؛ بلکه تخصص، تجربه، رویکرد درمانی و احساس ارتباط اولیه با درمانگر را نیز در نظر بگیرید.
روانکاوی مناسب است که علاوه بر دانش تخصصی، تجربه بالینی کافی داشته باشد و بتواند یک رابطه درمانی موثر با مراجع ایجاد کند.
بسته به شرایط فرد، رویکردهای روانپویشی و روانکاوی میتوانند در بررسی ریشههای هیجانی اضطراب و افسردگی نقش داشته باشند.
هدف روانکاوی تغییر شخصیت به معنای از بین بردن ویژگیهای فردی نیست؛ بلکه افزایش شناخت، انعطافپذیری و توانایی انتخابهای سالمتر است.
اگر احساس میکنید یک مشکل بارها در زندگی شما تکرار میشود، با وجود تلاش زیاد تغییر نمیکند یا باعث آسیب در روابط و احساس رضایت از زندگی شده است، مراجعه به روانکاو میتواند کمککننده باشد.
مرکز روانشناسی ذهنآرا با حضور متخصصان حوزه روانشناسی و رواندرمانی، خدمات روانکاوی و درمانهای تخصصی فردی را برای افرادی که به دنبال شناخت عمیقتر خود و ایجاد تغییر پایدار هستند ارائه میدهد.
در این مرکز، مسیر درمان بر اساس شرایط، نیازها و اهداف هر فرد مشخص میشود تا مراجع بتواند در فضایی حرفهای و امن، تجربهای متفاوت از شناخت خود داشته باشد.
سلام
میخواستم بدونم هزینه روانکاو خوب چقدر هستش و جلسات روانکاوی چند جلسه طول میکشه ؟ شما مرکز روانکاوی در تهران هستید یا اینکه می شه و شعبه های دیگه ای برای درمان دارید تو مناطق مختلف ؟
سلام خدمت شما
تعرفه مشخصی برای روانکاوی نیست اما هزینه پزشک روانکاو در تهران از 300 تا 1 میلیون تومان به ازای هر جلسه تعریف شده. تعداد جلسات هم بر اساس نیاز یبمار تعیین میشه.
بله مرکز روانکاوی در تهران هستیم و می تونید به صورت حضوری در شمال تهران و به صورت آنلاین مشاوره روانکاوی دریافت کنید.
این همه در مورد روانکاوی گفتید، آخر سر روانشناس معرفی می کنید؟؟؟؟؟مگر نمی گویید روانشناس با روانکاو فرق دارد؟