اضطراب اجتماعی در کودکان

اختلال اضطراب اجتماعی در کودکان (فوبی اجتماعی) صرفاً ترس از دوستی یا تعامل با دوستان نیست. اختلال اضطراب اجتماعی در کودکان با ترس شدید از موقعیت های اجتماعی تشخیص داده می شود. موقعیت هایی که در آن، کودک ممکن است توسط دیگران مورد قضاوت یا بررسی دقیق قرار گیرد.

اضطراب اجتماعی در کودکان

اضطراب اجتماعی در کودکان با احساسات شدید اضطراب در موقعیت های مختلف از جمله صحبت کردن در مقابل دیگران، خواندن با صدای بلند، ترس از ارزیابی توسط دیگران، ترس از توهین به دیگران، ترس از خجالت و ترس از مکالمه با افراد ناآشنا تجربه می شود.

کودکان مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی در بسیاری از موقعیت های اجتماعی (مدرسه، تیم ها، قرارهای بازی، کلاس های غنی سازی و حتی دیدارهای خانوادگی) مضطرب هستند.

اختلال اضطراب اجتماعی در کودک می تواند باعث ناراحتی قابل توجهی شود و بر عملکرد تحصیلی، روابط اجتماعی، اعتماد به نفس و سایر زمینه های عملکرد تأثیر منفی می گذارد.

این کودکان به احتمال زیاد به دلیل ترس از ارزیابی منفی توسط دیگران یا خجالت از انجام کارهایی مانند ورزش یا سایر فعالیت های گروهی با همسالان خود اجتناب می کنند.

اضطراب اجتماعی در کودکان چیست؟

اختلال اضطراب اجتماعی فراتر از خجالت و کمرویی می باشد. این اختلال ترس شدیدی است که مانع ایجاد دوستی و لذت بردن از همراهی دیگران می باشد.

اضطراب اجتماعی معمولاً کودکان بزرگ تر و نوجوانان را تحت تأثیر قرار می دهد، اما می تواند در کودکان چهار ساله نیز تشخیص داده شود.

اضطراب اجتماعی یک نوع از اختلالات اضطرابی است و هنگامی ایجاد می شود که از فرد خواسته می شود در یک موقعیت اجتماعی شرکت کند.

کودکان مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی معمولا:

  • خجالتی یا گوشه گیر هستند

  • در دوستی با دیگر کودکان یا عضویت در گروه ها مشکل دارند

  • تعداد محدودی دوست دارند
  • از موقعیت های اجتماعی که ممکن است مرکز توجه باشند یا از دیگران متمایز شوند اجتناب می کنند – به عنوان مثال، صحبت کردن با تلفن و یا پرسش و پاسخ در کلاس درس

اضطراب اجتماعی می تواند نشانه های جسمی نیز از جمله تهوع، معده درد، سرخ شدن و لرزش داشته باشد.

اضطراب اجتماعی در کودکان، به دلیل این که این کودکان اغلب در پیش دبستانی یا مدرسه ساکت و مطیع هستند، به راحتی قابل شناسایی نیست و ممکن است درباره ترس یا نگرانی خود هیچ صحبتی نکنند.

اضطراب اجتماعی در کودکان

کمرویی یا اضطراب اجتماعی؟

کمرویی به خودی خود مشکلی ندارد. بسیاری از کودکان خجالتی دوستی رضایت بخش و طولانی مدت با دیگران و زندگی شاد و کامل دارند.

کمرویی تنها زمانی مشکل است که کودک شما نتواند در فعالیت های روزمره مانند بحث های کلاسی و گردهمایی های لذت بخش مانند مهمانی ها شرکت کند یا دوستی های پایدار ایجاد کند. اگر این طور است، زمان آن فرا رسیده به فرزند خود کمک کنید.

چگونه به فرزند خود کمک کنیم تا با اختلال اضطراب اجتماعی کنار بیاید

اگر فرزند شما از اضطراب اجتماعی رنج می برد، به حمایت شما نیاز دارد.

بهترین اولین قدم برای کمک به فرزند شما در کنار آمدن با اختلال اضطراب اجتماعی، تعیین کردن آن است کودکان مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی  می دانند که در موقعیت های اجتماعی احساس ترس و اضطراب می کنند، اما همیشه نمی دانند چرا. کمک به آنها برای اتصال نقاط بین پاسخ های احساسی، علائم جسمی و عوامل محرک اولین قدم مهم در جهت یادگیری سازگاری است.

آموزش روش های آرمیدگی

کودکان باید انواع راهبردها را یاد بگیرند تا هنگام احساس اضطراب و فشار زیاد از آنها استفاده کنند. استفاده از راهبردهای مقابله ای سازگار هنگام مواجه شدن با علائم جسمی شدید اضطراب تقریبا غیر ممکن است، بنابراین اولین قدم فروکش کردن پاسخ اضطرابی است.

  • تنفس عمیق بهترین راه برای آرام کردن ضربان سریع قلب، تنفس سطحی و احساس سرگیجه است. برای استفاده از دیافراگم در تنفس عمیق، به کودک خود بیاموزید که باد کردن یک بادکنک را تصور کند. برای این کار با فرزند خود ثانیه ها را بشمارید. (در طی 4 ثانیه با بینی هوا را وارد شکم خود کن، 4 ثانیه نفست را حبس کن و در 4 ثانیه آخر آن را از طریق دهان خود به آرامی خارج بنمای)

  • تصویر سازی هدایت شده یا تخیل فعال: تصویرسازی ذهنی هدایت‌شده یک روش مدیریت اضطراب است که در آن، شما از تخیل خود استفاده می‌کنید تا فردی، مکانی یا زمانی را تصور کنید که باعث احساس آرامش، رهایی و شادی در شما می‌شود. کودک شما می تواند در حین تنفس عمیق، ماجراجویی آرامش بخشی را در ذهن خود داشته باشد. یک داستان سریع با صدای کم و یکنواخت تعریف کنید تا به فرزندتان کمک کنید متمرکز شود.
  • آرمیدگی پیش‌رونده عضلانی: کودکان مضطرب، در زمان احساس اضطراب ماهیچه های خود را سفت می کنند. به فرزند خود بیاموزید ماهیچه های خود را شل کرده و رها کردن تنش را با دست ها و بازو ها آغاز کند. دست خود را مشت کرده و آن را به مدت پنج ثانیه محکم نگه دارد، سپس به آرامی رها کند و سپس به بازوها، گردن و شانه ها و پا و پاها بپردازد.

اضطراب اجتماعی در کودکان

آموزش بازنگری شناختی

کودکان مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی اغلب تحت تأثیر باورهای منفی قرار می گیرند که افکار مضطرب آنها را تقویت می کند. اعتقادات آنها در دسته های زیر قرار می گیرند:

  • تصور بدترین سناریو ممکن
  • اعتقاد به اینکه دیگران آنها را از دریچه منفی می بینند

  • واکنش بیش از حد
  • شخصی سازی

به فرزند خود بیاموزید که افکار منفی را بشناسد و آنها را با افکار مثبت جایگزین کند. اگر فرزند شما از جمله هایی مانند: “معلم من فکر می کند من احمق هستم زیرا در خواندن بد هستم” استفاده می کند به او کمک کنید تا فکر منفی را تشخیص دهد و آن را در واقعیت پایه گذاری کند (وظیفه معلم این است که به بچه ها کمک کند یاد بگیرند)، و آن را با یک فکر مثبت جایگزین کنید (“من برای خواندن مشکل دارم، اما معلمم به من کمک می کند تا بهتر شوم.”)

اضطراب اجتماعی در کودکان

آموزش مهارت حل مسئله

کودکان مبتلا به اختلالات اضطرابی در اجتناب کردن استاد می شوند. آنها تمام تلاش خود را انجام می دهند تا از قرار گرفتن در موقعیت هایی که بیشترین اضطراب را ایجاد می کنند اجتناب کنند. در واقع اجتناب می تواند اضطراب اجتماعی را با گذشت زمان بدتر کند.

با پرورش مهارت حل مسئله، به فرزند خود بیاموزید که با احساس ترس و اضطراب کنار بیاید. به عنوان مثال، اگر کودک از سخنرانی عمومی می ترسد، برای کم کردن احساس اضطراب می تواند چندین بار در خانه جلوی آینه تمرین کند، کسی از او فیلم بگیرد و آن را تماشا کند، چهره دوستانه را در اتاق پیدا کند و با او تماس چشمی برقرار کند و از تنفس عمیق استفاده کند.

به فرزند خود کمک کنید تا محرک های خود را بشناسد و از حل مسئله برای از بین بردن این محرک ها استفاده کند.

روی مهارت های دوستی کار کنید

در حالی که نمی توانید برای فرزند خود دوست پیدا کنید، می توانید به فرزند خود در تمرین مهارت های دوست یابی کمک کنید. این مهارت ها را با استفاده از بازی نقش و مدل سازی تمرین کنید تا به فرزند خود بیاموزید در کنار همسالان خود آرامش را تجربه کند.

اضطراب اجتماعی در کودکان

از متخصصان کمک بگیرید

اگر اختلال اضطراب اجتماعی بر توانایی فرزند شما برای حضور در مدرسه، معاشرت با همسالانش در مدرسه یا خارج از مدرسه یا بر سایر زمینه های عملکردش تاثیر منفی می گذارد. زمان آن فرا رسیده است که از یک روانشناس کودک خوب کمک بگیرید. خبر خوب برای والدین این است که اختلال اضطراب اجتماعی در کودکان بسیار قابل درمان است و کودکان راه های کنار آمدن با علائم را فرا می گیرند و از استراتژی ها مختلف برای شرایط متنوع استفاده می کنند.

نوشتن نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.