مزایای زوج درمانی

مزایای زوج درمانی

همه زوجین درگیری هایی را تجربه می کنند. همه گیری ویروس کرونا ویروس، استرس بالقوه دیگری را نیز به آن اضافه کرده است. زن و شوهر اوقات بیشتری در خانه در کنار هم هستند، که می تواند باعث تشدید تنش ها و یا ایجاد ترک های پنهان در یک رابطه شود.

زوج درمانی می تواند کمک کننده باشد. برخلاف تصورات برخی افراد، زوج درمانی جلساتی نیست که در آن انگشت اتهام به سمت کسی گرفته شود، بلکه طبق گفته ترسی راس، درمانگر روابط و خانواده در شهر نیویورک، می گوید:

“زوج درمانی ، ابزاری را برای برقراری ارتباط و درخواست آنچه شما نیاز دارید فراهم می کند.”

طبق انجمن روانشناسی آمریکا ، حدود 75 درصد از زن و شوهرهایی که زوج درمانی را برای بهبود رابطه خود انتخاب می کنند ، می گویند روابط آن ها را بهبود می بخشد. بنابراین مزایای زوج درمانی بسیار کاربردی هستند.

گیل سالتز، استادیار بالینی روانپزشکی در بیمارستان نیویورک-پرزبیتریان، می گوید بسیاری از زوجین که سال ها با هم درگیر هستند قبل از اینکه درمان را انجام دهند ، اصلاح رفتارهای ناسالم و از بین بردن  احساسات منفی آن ها نسبت به یکدیگر هر چقدر زمان بیشتر بگذرد سخت تر می شود.

در صورتی که با همسر خود مشکلی هر چند کوچک دارید که فکر می کنید خودتان به تنهایی قادر به حل کردن آن نیستید، بهتر است از یک مرکز روانشناسی خوب کمک بگیرید. با توجه به محدودیت های پیش آمده شما متوانید ازمشاوره آنلاین روانشناسی کلینیک ذهن آرا برای بهبود روابط خود کمک بگیرید.

زوج درمانی

مهم ترین مزایای زوج درمانی

  • پایان دادن به طلاق عاطفی

بعد از سال ها ازدواج ، برخی از زوجین دیگر با یکدیگر درگیر نمی شوند و صرفاً به عنوان هم اتاقی با یکدیگر زندگی می کنند. دیوید وودسفلو ، روانشناس بالینی و درمانگر زوجین و بنیانگذار و مدیر موسسه وودسفلو برای زوج ها،می گوید:

بروز طلاق در زمان های مختلف به اوج خود می رسد. وی خاطرنشان كرد: ” اولین موج  طلاق در زوجین حدوداً هفت سال است.” ” موج دوم بالای 21  سال است. این آمار برای زوجینی است که از بحث و درگیری با هم اجتناب می کنند و به عبارتی طلاق عاطفی از یکدیگر گرفته اند. “

زوجین غالباً آنچه را که باعث صمیمیت آن ها شده بود فراموش می کنند. این که چرا آن ها عاشق یکدیگر شده اند. “اگر مدت طولانی با کسی بوده اید ، یک خاطره و یک تاریخچه  با هم ساخته اید که نمی توانید آن را با شخص دیگری تجربه کنید. یکی از مزایای زوج درمانی این است که این خاطرات و احساسات خوب را که باهم داشته اید، با جزئیات به شما یادآوری می کند.

  • پایان دادن به بحث های مالی

پول همیشه برای زوجین مسئله ای مناقشه برانگیز بوده است. 36 درصد افراد متاهل 55 تا 64 ساله  طی تحقیقاتی بر این باور بوده اند که مسائل مالی باعث بحث و مشاجره آن ها با همسران خود بوده است.

برخوردها ممکن است به دلیل تفاوت شیوه های هزینه یا اختلاف نظر در مورد نحوه پس انداز باشد. ممکن است استرس در مورد نداشتن پول کافی یا نابرابری در نحوه مدیریت در شما وجود داشته باشد.

پول می تواند احساس شدید عصبانیت ، اضطراب و حسادت را برانگیزد. در صورتی که یکی از زوجین درآمد کمتری داشته باشد و یا از خانواده های متفاوت از نظر شرایط مالی باشند، می تواند عدم تعادل در روابط ایجاد کند.”

از مزایای زوج درمانی این است که به افراد کمک می کند رابطه خود را با پول و نحوه شکل گیری افکار در مورد خود و سایر افراد درک کنند. اغلب اوقات ، نحوه مشاهده و مدیریت امور مالی ما به تجربیات گذشته مرتبط است.

  •  کنار آمدن با خیانت یکی از زوجین

یکی از مهمترین دلایل مراجعه به زوج درمانی، تلاش برای ترمیم نبود اعتماد است. نتیجه تحقیقات نشان داده است که 15 درصد از زنان متاهل و 25 درصد از مردان متاهل در حال خیانت به شریک جنسی خود هستند.

مطمئناً خیانت فقط به معنای خیانت جسمی نیست. پنهان کردن چیزی و مخفی نگهداشتن اتفاقی از شریک زندگی خود، خیانت عاطفی است.شما ممکن است از طریق فیس بوک با یک دوست قدیمی ارتباط داشته باشید و فکر کنید که این ارتباطی فیزیکی نیست و مشکلی نخواهد داشت، اما این نکته را بدانید که این رابطه در صورت ادامه یافتن فراتر خواهد رفت.

اگر گاها برای شما پیش میاید که وسوسه شوید و به همسر خود خیانت کنید، بهتر است مزایای زوج درمانی را به یادآورده و حتما آن را امتحان کنید.

این نکته را در نظر داشته باشید که اگر یکی از زوجین اشتباهی انجام داده است قطعا راه بازگشتی وجود خواهد داشت، حدود یک سوم زوج های متاهل می توانند زندگی خود را به خوبی بعد از یک خیانت ادامه دهند.

اما به طور کلی ، آن ها کسانی هستند که برای زوج درمانی می روند و تمام تلاش خود را برای نجات زندگی خود انجام می دهند. در حقیقت، هدف اغلب ایجاد انگیزه برای برخورد با مواردی است که سال ها از آن اجتناب شده است.

درمان اختلالات شخصیتی
  • رفع استدلال های آسیب زا و بی حاصل

همه ما روش های مختلفی برای حل مسائل داریم.بحث های بزرگ می توانند احساسات صدمه دیده را ترمیم کنند، اما مشاجرات مکرر، می تواند بسیار زیاد مخرب باشند. زوجین وارد یک حلقه تکراری می شوند و همان بحث بارها و بارها تکرار می شود بدون این که به نتیجه ی درستی برسد.

بحث به خودی خود چیز بدی نیست. بلکه روشی است که مردم به کمک آن درگیری را کنترل می کنند. اما چیزی که در این میان باعث به وجود آمدن دعوا بین زوجین می شود، نحوه برخورد و نحوه بحث کردن آن ها می باشد.

زوج درمانی و نحوه درست صحبت کردن با یکدیگر

زوج درمانی به شما می آموزد که چگونه اختلافات را به روشی سالم – منطقی و محترمانه – حل کنید. این که چطور مکالمه شما با دیگران و مخصوصا همسرتان شروع می شود، بسیار مهم است.

بنابراین به جای ادای کلمات و جملات تنش زا مانند “چرا این کار را کردی؟” لحن دلگرم کننده تری را امتحان کنید ، مانند: “به من کمک کن تا بفهمم چرا چنین احساسی داری”.

از گفتن کلماتی مانند همیشه  و  هرگز دوری کنید. از مسائل گذشته صحبت نکنید. فقط سعی کنید فکر و صحبت های خود را بر روی اتفاقی که افتاده است و حل کردن آن متمرکز کنید.

  • کنار آمدن با اتفاقی مهم در زندگی مشترک

حتی اگر شما و همسرتان شرایط خوبی داشته باشید ، یک تغییر بزرگ می تواند پویایی روابط شما را متزلزل کند. و سبک های مختلف کنار آمدن زوجین باعث ایجاد اصطکاک در روابط آن ها می شود.

درمانگر خوب درتهران

نبود فرزندان در خانه و نیاز به زوج درمانی

این اتفاق می تواند یک بیماری ، بازنشستگی یا ازدواج فرزندان شما باشد. ممکن است که فرزندان شما وقت زیادی را به شما اختصاص دهند و بیشتر اوقات در خانه و درکنار شما باشند. اما اگر بنا به هر دلیلی آن ها مجبود شوند خانه را ترک کنند و دیگر در کنار شما نباشند. این اتفاق هم ممکن است باعث بروز تنش بین شما و همسرتان شود.

از مزایای زوج درمانی این است که می تواند با بازیابی ارتباطی که شما و شریک زندگی خود داشتید ، به شما کمک کند تا با وضعیت جدید به خوبی کنار بیایید.

  • افزایش عشق بهبود رابطه جنسی در زندگی

در تحقیقی که در  ژورنال Sex & Marriage Therapy منتشر شده است ، از  2،371 نفر که اخیراً طلاق گرفته اند خواسته شده که دلایل جدایی خود را انتخاب کنند. پاسخ شماره یک (از 47 درصد شرکت کنندگان): کمبود محبت یا صمیمیت بین زوجین بوده است.

نبود رابطه جنسی در زندگی مشترک و یا نداشتن تجربیات متفاوت در رابطه زناشویی ممکن است باعث دلسرد شدن یکی از طرفین در رابطه شود. بعضی اوقات ممکن است یکی از زوجین از خستگی زیاد نتواند رابطه جنسی درستی داشته باشد.

مسائل پزشکی ، عوارض جانبی داروها و تغییرات در بدن، مانند یائسگی، نیز می تواند رابطه جنسی را برای برخی از زوج ها دشوار کند.

ممکن است برای مردم دشوار باشد که در مورد مسائل شخصی  و روابط زناشویی خود صحبت کنند ، اما یک درمانگر خوب می تواند به شما در مکالمه ای بهتر کمک کند و باید بداند چگونه در بحث موضوعات شخصی، احساس راحتی بیشتری به شما می دهد.

  • جلوگیری از طلاق و یا انجام یک طلاق دوستانه

معمولاً، اگر یک زن و شوهر متاهل برای زوج درمانی مراجعه کنند، آن ها قبلا در مورد طلاق فکر کرده اند اما می خواهند ببینند که آیا نجات دادن زندگیشان انجام پذیر است یا خیر.

گاهی زوجین برنامه های مختلفی برای آینده ی زندگی خود دارند. یک نفر می خواهد طلاق بگیرد و دیگری می خواهد زندگی را دهد. در این موارد زوج درمانگر می تواند با صحبت کردن با آن ها، تشخیص دهد که زندگی آن ها می تواند تداوم داشته باشد یا خیر. در صورت تداوم چه عوامل و رفتار هایی باید در آن ها تغییر کند.

اگر مشخص شود که این زندگی نمی تواند نتیجه خوبی داشته باشد ، درمان می تواند راهی برای ایجاد شکاف کمتر باشد. زندگی هایی که بعد از سال ها به طلاق ختم می شوند و زوجین بعد از طلاق متوجه می شوند که بهتر بود زودتر طلاق می گرفتند، به دلیل عدم توانایی در رها کردن آن ها است.

از مهم ترین مزایای زوج درمانی این است که  زوجین می توانند با کمک زوج درمانگر خوب چگونگی رسیدن به موقعیت فعلی خود را پردازش کنند و سرزنش یکدیگر را کنار بگذارند ، آن ها می توانند با روشی بهتر، که آسیب کمتری به بقیه افراد درگیر می زند، از یکدیگر طلاق بگیرند.

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در google
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در email

مطالب مرتبط

روانشناسی بین فرهنگی چیست؟

روانشناسی بین فرهنگی چیست؟

روانشناسی بین فرهنگی

روانشناسی بین فرهنگی شاخه ای از روانشناسی است که نحوه تأثیر عوامل فرهنگی بر رفتار انسان را بررسی می کند. در حالی که بسیاری از جنبه های تفکر و رفتار انسان جهانی است ، تفاوت های فرهنگی می تواند منجر به اختلافاتی غافلگیر کننده در نحوه تفکر ، احساس و عملکرد افراد شود.

به عنوان مثال ، برخی فرهنگ ها ممکن است بر فردگرایی و اهمیت خودمختاری شخصی تأکید کنند . اما فرهنگ های دیگر ممکن است ارزش بیشتری برای جمع گرایی و همکاری بین اعضای گروه قائل شوند . چنین اختلافاتی می تواند در بسیاری از جنبه های زندگی نقش قدرتمندی داشته باشد.

روانشناسی بین فرهنگی نیز به عنوان موضوعی فزاینده مهم در حال ظهور است زیرا محققان تلاش می کنند تفاوت ها و شباهت ها را در میان افراد با فرهنگ های مختلف در سراسر جهان درک کنند. انجمن بین المللی روانشناسی بین فرهنگی (IACCP) در سال 1972 تاسیس شد و این شاخه از روانشناسی از همان زمان به رشد و توسعه خود ادامه داده است. امروزه ، تعداد فزاینده ای از روانشناسان در مورد چگونگی تفاوت رفتار در فرهنگ های مختلف در سراسر جهان تحقیق می کنند.

دلیل اهمیت روانشناسی بین فرهنگی

محققان غربی پس از سال ها تعیین اولویت تحقیقات اروپایی و آمریکای شمالی ، این سوال را مطرح کردند که آیا بسیاری از مشاهدات و ایده هایی که روزگاری تصور می شد جهانی هستند ، ممکن است در مورد فرهنگ های خارج از این مناطق اعمال شود؟ آیا براساس نمونه ای که مشاهدات آن ها از آن ها گرفته شده است ، آیا یافته ها و فرضیات آن ها در مورد روانشناسی انسان می تواند مغرضانه باشد؟

روانشناسان بین فرهنگی برای اصلاح بسیاری از تعصبات موجود در تحقیقات فعلی تلاش می کنند و تعیین اینکه آیا پدیده هایی که در فرهنگ های اروپا و آمریکای شمالی ظاهر می شوند ، در سایر نقاط جهان نیز وجود دارد یا خیر.

به عنوان مثال ، در نظر بگیرید که چگونه چیزی مانند شناخت اجتماعی ممکن است از یک فرهنگ فردگرایانه مانند ایالات متحده در مقابل یک فرهنگ جمع گرایانه مانند چین متفاوت باشد.

 آیا مردم چین به همان نشانه های اجتماعی مردم آمریکا اعتماد می کنند؟ چه تفاوت های فرهنگی ممکن است در درک مردم از یکدیگر تأثیر بگذارد ؟ این ها تنها برخی از سوالاتی است که یک روانشناس بین فرهنگی ممکن است آن ها را بررسی کند.

روانشناسی

تعریف فرهنگ

فرهنگ به بسیاری از ویژگی های گروهی از مردم اشاره دارد ، از جمله نگرش ، رفتار ، آداب و رسوم و ارزش هایی که از نسلی به نسل دیگر منتقل می شود. فرهنگ ها در سراسر جهان شباهت های بسیاری دارند اما تفاوت های قابل توجهی در آن ها دیده می شود. به عنوان مثال ، در حالی که مردم از همه فرهنگ ها شادی را تجربه می کنند ، نحوه ابراز این احساس از یک فرهنگ به فرهنگ دیگر متفاوت است.

هدف روانشناسان بین فرهنگی بررسی رفتارهای جهانی و رفتارهای منحصر به فرد برای شناسایی روش هایی است که فرهنگ بر رفتار ، زندگی خانوادگی ، تحصیلات ، تجربیات اجتماعی و سایر زمینه ها تأثیر می گذارد.

رویکرد روانشاسان بین فرهنگی

رویکرد اخلاقی، فرهنگ را از منظر “خارج” بررسی می کند و یک مجموعه “جهانی” از مفاهیم و اندازه گیری ها را در همه فرهنگ ها به کار می برد.

رویکرد امیک، با استفاده از دیدگاه “خودی” فرهنگ را مورد مطالعه قرار می دهد و مفاهیم را در زمینه خاص فرهنگ مشاهده شده تجزیه و تحلیل می کند.

برخی از روانشناسان بین فرهنگی از یک رویکرد ترکیبی-اخلاقی استفاده می کنند.

در همین حال ، برخی از روانشناسان بین فرهنگی نیز چیزی را که به عنوان قوم گرایی شناخته می شود ، مطالعه می کنند.

روانشناس

قوم گرایی

قوم گرایی به گرایش استفاده از فرهنگ خود به عنوان استانداردی برای ارزیابی و ارزیابی سایر فرهنگ ها اشاره دارد. به عبارت دیگر ، داشتن یک دیدگاه قوم گرایانه به معنای استفاده از درک خود از فرهنگ خود برای سنجش “طبیعی” است. این می تواند منجر به تعصب و گرایش به تفاوت های فرهنگی غیرعادی یا منفی شود. همچنین می تواند درک تأثیر پیشینه فرهنگی شما بر رفتارهای شما را دشوار کند.

روانشناسان بین فرهنگی غالباً به چگونگی تأثیر قوم گرایی بر رفتارها و افکار ما نگاه می کنند ، از جمله نحوه تعامل ما با افراد سایر فرهنگ ها.

روانشناسان همچنین نگران این هستند که چگونه قوم گرایی می تواند بر روند تحقیق تأثیر بگذارد. به عنوان مثال ، ممکن است یک مطالعه به دلیل داشتن یک سوگیری قوم گرایانه مورد انتقاد قرار گیرد.

تفاوت روانشناسی بین فرهنگی از سایر شاخه های روانشناسی

بسیاری از شاخه های دیگر روانشناسی بر چگونگی تأثیر والدین ، دوستان و سایر افراد بر رفتار انسان متمرکز هستند ، اما اکثر آن ها تأثیر مهمی که فرهنگ بر اعمال فردی انسان دارد را در نظر نمی گیرند.

از طرف دیگر ، روانشناسی بین فرهنگی بر مطالعه رفتار انسان به گونه ای متمرکز است که تأثیرات فرهنگ را در نظر بگیرد.

طبق گفته والتر ج. لونر ، برای Eye on Psi Chi ، روانشناسی بین فرهنگی را می توان نوعی روش تحقیق دانست نه یک زمینه کاملاً جدا در روانشناسی.

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در google
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در email
روانشناسی بالینی چیست و چه کاربردهایی دارد؟

روانشناسی بالینی چیست و چه کاربردهایی دارد؟

روانشناسی بالینی

تعریف روانشناسی بالینی

روانشناسی بالینی  شاخه ای از روانشناسی است  که به ارزیابی و درمان بیماری های روانی ، رفتارهای غیر عادی و مشکلات روانپزشکی مربوط می شود. این رشته و یک روانشناس بالینی علم روانشناسی را با درمان مشکلات پیچیده انسانی ادغام می کند ، و این یک انتخاب شغلی هیجان انگیز برای افرادی است که به دنبال کار در یک زمینه چالش برانگیز و با ارزش هستند.

تاریخچه روانشناسی بالینی

تحقیقات اولیه در زمینه روانشناسی بالینی به روانکاو اتریشی زیگموند فروید برمی گردد . وی یکی از اولین کسانی بود که به این ایده توجه داشت که بیماری روانی چیزی است که با گفتگو با بیمار قابل درمان است و این توسعه رویکرد گفتاردرمانی وی بود که اغلب به عنوان اولین کاربرد علمی روانشناسی بالینی ذکر می شود.

روانشناس آمریکایی لایتنر ویتمر اولین کلینیک روانشناسی را با تمرکز ویژه در کمک به کودکانی که دارای ناتوانی در یادگیری هستند ، در سال 1896 افتتاح کرد. همچنین ویتمر بود که اولین بار در مقاله ای در سال 1907 اصطلاح “روانشناسی بالینی” را مطرح کرد. ویتمر ، دانشجوی سابق  ویلهلم ووندت ، روانشناسی بالینی را چنین تعریف كرد: “مطالعه افراد با مشاهده یا آزمایش ، به منظور ارتقا تغییر”.

تا سال 1914 ، 26 کلینیک دیگر که به روانشناسی بالینی اختصاص داده شده بودند ، در ایالات متحده تأسیس شده بود. امروزه ، روانشناسی بالینی یکی از محبوب ترین زیرشاخه ها و بزرگترین حوزه اشتغال در روانشناسی است.

تکامل در طول جنگ های جهانی

روانشناسی بالینی در طی جنگ جهانی اول تثبیت شد ، زیرا پزشکان سودمندی ارزیابی های روانشناسی را به دیگران نشان دادند. در سال 1917 ، انجمن روانشناسی بالینی آمریکا تاسیس شد ، اگرچه فقط دو سال بعد با تأسیس انجمن روانشناسی آمریکا  (APA) جایگزین آن شد .

در طول جنگ جهانی دوم ، روانشناسان بالینی برای کمک به درمان آنچه که در آن زمان شوک پوستی شناخته می شد ، که اکنون تحت عنوان اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) شناخته می شود ، فراخوانده شدند .

تقاضا برای دکتر روانشناس بالینی خوب برای درمان بسیاری از جانبازان بازگشتی که نیاز به مراقبت داشتند ، به رشد روانشناسی بالینی در این دوره کمک کرد.

در طول دهه 1940 ، ایالات متحده هیچ برنامه ای نداشت که مدرک رسمی روانشناسی بالینی را ارائه دهد. دولت پیشکسوتان ایالات متحده تعدادی برنامه آموزشی در سطح دکترا تنظیم کرد و تا سال 1950 بیش از نیمی از کل دکترای فلسفه (Ph.D) – درجه روانشناسی در زمینه روانشناسی بالینی اعطا شد.

درمان

رویکردهای روانشناس بالینی

روانشناسان بالینی که به عنوان روان درمانگر کار می کنند ، معمولاً هنگام کار با بیمار از روش های مختلف درمانی استفاده می کنند. در حالی که برخی از پزشکان بر روی چشم انداز درمانی بسیار خاصی تمرکز دارند ، بسیاری از مواردی که به عنوان “رویکرد التقاطی” نامیده می شود، استفاده می کنند. این شامل استفاده از روش های مختلف نظری برای تهیه بهترین برنامه درمانی برای هر بیمار خاص است.

برخی دیدگاه های اصلی نظری در روانشناسی بالینی

رویکرد روان پویایی

  این دیدگاه در اثر کار فروید شکل گرفت. او معتقد بود که ذهن ناخودآگاه نقش مهمی در رفتار ما دارد. روانشناسانی که از درمان روانکاوی استفاده می کنند   ممکن است از روش هایی مانند ارتباط آزاد برای بررسی انگیزه های اساسی و ناخودآگاه بیمار استفاده کنند.

دیدگاه شناختی رفتاری

این رویکرد در روانشناسی بالینی از مکاتب فکری رفتاری و شناختی شکل گرفته است. روانشناسان بالینی با استفاده از این دیدگاه نحوه تعامل احساسات ، رفتارها و افکار بیمار را بررسی می کنند. درمان شناختی-رفتاری  (CBT) اغلب بر تغییر افکار و رفتارهایی است که به پریشانی روانشناختی کمک می کنند.

دیدگاه انسان گرایانه

  این رویکرد در روانشناسی بالینی ناشی از کار اندیشمندان اومانیستی مانند آبراهام مزلو و  کارل راجرز است . این دیدگاه با دید کلی تری به بیمار نگاه می کند و مواردی از قبیل خود واقعی سازی را متمرکز می کند  .

درمان اختلالات روانی

الزامات آموزش روانشناس بالینی

در ایالات متحده ، یک روانشناس بالینی معمولاً دکترای روانشناسی دارد و در زمینه های بالینی آموزش می بینند. شرایط آموزشی برای کار در روانشناسی بالینی کاملاً سخت است و اکثر روانشناسان بالینی پس از کسب لیسانس بین چهار تا شش سال دوره تحصیلات تکمیلی سپری را می کنند .

وظایف روانشناس بالینی

  • ارزیابی و تشخیص اختلالات روانشناختی ، مانند شرایط پزشکی
  • درمان اختلالات روانشناختی ، از جمله اعتیاد به مواد مخدر و الکل
  • ارائه شهادت در تنظیمات قانونی
  • تدریس ، اغلب در سطح دانشگاه
  • انجام تحقیقات
  • ایجاد و اجرای برنامه هایی برای درمان و پیشگیری از مشکلات اجتماعی

بعضی از روانشناسان بالینی ممکن است روی یکی از این رشته ها تمرکز کنند یا چندین مورد از این خدمات را ارائه دهند. به عنوان مثال ، کسی ممکن است به طور مستقیم با بیمارانی که به دلیل اختلالات روانشناختی در بیمارستان بستری شده اند کار کند ، در حالی که یک مطب خصوصی درمانی نیز دارد که خدمات سرپایی کوتاه مدت و بلند مدت را به کسانی که برای مقابله با پریشانی روانشناختی نیاز به کمک دارند، ارائه می دهد.

نتیجه گیری

روانشناس بالینی یکی از محبوب ترین زمینه ها در روانشناسی است ، اما مهم است که قبل از تصمیم گیری در مورد مناسب بودن این حوزه ، علایق خود را ارزیابی کنید. اگر از کار با مردم لذت می برید و می توانید با استرس و درگیری به خوبی کنار بیایید ، روانشناسی بالینی می تواند یک انتخاب عالی باشد. رشته روانشناسی بالینی به لطف تغییر نیازهای جمعیت و همچنین تغییر رویکردها در سیاست مراقبت های بهداشتی ، همچنان در حال رشد و تکامل خواهد بود.

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در google
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در email
یادگیری نهفته در روانشناسی

یادگیری نهفته در روانشناسی

یادگیری نهفته در روانشناسی

در روانشناسی ، یادگیری نهفته به دانشی اطلاق می شود که فقط زمانی مشخص می شود که شخص انگیزه ای برای نمایش آن داشته باشد. به عنوان مثال ، كودك ممكن است بیاموزد كه چگونه یك مسئله ریاضی را در كلاس به اتمام برساند ، اما این یادگیری خود را بلافاصله به نمایش نمی گذارد. کودک زمانی این یادگیری خود را نشان می دهد، که به کودک نوعی محرک برای حل مشکل داده شود.

دلیل اهمیت یادگیری نهفته در روانشناسی

یادگیری نهفته به این دلیل اهمیت دارد که در بیشتر موارد اطلاعاتی که یاد گرفته ایم همیشه قابل تشخیص نیستند تا لحظه ای که نیاز به نمایش آن ها داشته باشیم. اگرچه شما ممکن است با تماشای آماده سازی شام توسط والدین خود یاد گرفته باشید که چگونه یک کباب بپزید ، این یادگیری ممکن است تا زمانی که خودتان مجبور شوید یک غذا را به تنهایی طبخ کنید ، آشکار نخواهد شد.

وقتی به فرایند یادگیری فکر می کنیم ، غالباً فقط بر یادگیری تمرکز می کنیم که بلافاصله آشکار است. ما با ارائه پاداش برای پاسخ های صحیح ، به یک موش یاد می دهیم که در پیچ و خم قرار بگیرد. ما با ارائه تعریف و تمجید از رفتارهای مناسب ، دانش آموزی را آموزش می دهیم تا در کلاس دست خود را بلند کند. اما همه یادگیری ها بلافاصله آشکار نمی شوند.

بعضی اوقات یادگیری فقط زمانی آشکار می شود که نیاز به استفاده از آن داشته باشیم. به گفته روانشناسان ، این نوع یادگیری به عنوان یادگیری نهفته شناخته می شود.

یادگیری

کشف یادگیری نهفته

اصطلاح یادگیری نهفته توسط روانشناس ادوارد تولمان در طی تحقیقات خود با موش ها ابداع شد ، اگرچه اولین مشاهدات این پدیده قبلاً توسط محقق هیو بلودت انجام شد. در آزمایشاتی که شامل گروه های موش صحرایی بود، موش هایی در ابتدا دوره ها را بدون دریافت پاداش گذراندند.

پس از معرفی و نشان دادن پاداش به موش ها ، موش ها توانستند از “نقشه شناختی” دوره خود استفاده کنند. این مشاهدات نشان داد که یادگیری می تواند انجام شود حتی اگر ارگانیسم آن را بلافاصله نمایش ندهد.

به عنوان مثال ، دانش خود را از مسیرهای مختلف در زادگاه خود در نظر بگیرید. شما هر روز مسیرهای مختلفی را طی می کنید و مکان مشاغل مختلف در شهر خود را یاد می گیرید.

با این حال ، این یادگیری نهفته است زیرا شما بیشتر اوقات از آن استفاده نمی کنید. تنها در مواردی است که شما باید مکان خاصی مانند نزدیکترین کافی شاپ یا ایستگاه اتوبوس را پیدا کنید که باید یاد بگیرید و آموخته های خود را نشان دهید.

روانشناسی

مشاهدات یادگیری نهفته در روانشناسی

نویسنده David Hothersall در كتاب History of Psychology توضیح داد كه گرچه در ابتدا پیرامون این پدیده اختلاف نظر وجود داشت ، بسیاری از محققان همچنین گزارش دادند كه موش های آزمایشگاهی حتی با نبود پاداش هم یاد می گیرند.

این تصور بسیاری از باورهای رفتارگرایان را به چالش کشید ، این است که یادگیری فقط با تقویت امکان پذیر است . در نتیجه ، برخی از رفتارگرایان ریشه دارتر، اظهار داشتند که باید در طول آزمایش های غیر پاداش نوعی انگیزه وجود داشته باشد ، حتی اگر آن انگیزه بلافاصله مشخص نباشد.

تحقیقات نشان داده است که پدیده یادگیری نهفته ، همانطور که هاترزال توضیح داد ، “قابل اعتماد و نیرومند” است.

موش هایی که در پیچ و خم قرار می گیرند ممکن است مسیری را که باید برای دریافت پاداش غذایی طی کنند ، بیاموزند ، اما تحقیقات نشان داده است که موش ها همچنین تمام پیچ و خم ها را نیز یاد می گیرند.

چگونه محققان نشان می دهند که این یادگیری نهفته انجام شده است؟ وقتی آزمایشگران مسیر آموخته شده را مسدود می كنند ، موش ها از كوتاه ترین مسیر بعدی برای رسیدن به غذا استفاده می كنند. به منظور انجام این کار ، حیوانات بقیه پیچ و خم را نیز یاد گرفتند ، حتی اگر چنین یادگیری بدون انگیزه انجام شود.

این یافته ها حاکی از آن است که یادگیری در حالی که پیش می رویم اتفاق می افتد ، غالباً به طور تصادفی ، اما فقط به دلیل مشوق ها و پاداش ها نیست. بنابراین چگونه چنین یادگیری نهفته ای اتفاق می افتد؟

 برخی از کارشناسان اظهار می دارند که برآورده ساختن کنجکاوی ما اغلب به منزله پاداش یادگیری است.

یادگیری نهفته با بسیاری از توانایی های ذهنی سطح بالاتر مانند حل مسئله و برنامه ریزی برای آینده ارتباط دارد.

اگر دانشجویان اکنون چیزی یاد بگیرند ، ممکن است در آینده با نمرات خوب ، معدل بالا و قبولی در کالج مورد علاقه خود پاداش بگیرند. جوایز این یادگیری ممکن است آشکار یا فوری نباشد ، اما این یادگیری ممکن است با پیش بینی دریافت پاداش در آینده صورت بگیرد.

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در google
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در email
انواع ترس و روش های مقابله با ترس

راه های مقابله با ترس

همه ما برای یک بار هم که شده به این موضوع فکر کرده ایم که افراد موفق دنیا اعتماد به نفس بالایی دارند و از انجام کار ها و نتایج کارهای خود ترسی ندارند. اما حقیقت این است که آن ها یاد گرفته اند که با نشان ندادن ترس خود به دیگران، به مرور زمان بر ترس های خود غلبه کنند و یکی از راه های مقابله با ترس که اقدام به عمل است، را همواره در زندگی خود داشته باشند.

ترس

ترس یک واکنش زنجیره ای در مغز است که با یک محرک استرس زا شروع می شود و با آزاد شدن مواد شیمیایی که باعث تپش قلب، تنفس سریع و انقباض عضلات می شود، به پایان میرسد.

مغز عضوی پیچیده است. بیش از 100 میلیارد سلول عصبی یک شبکه پیچیده از ارتباطات را تشکیل می دهند که نقطه شروع هر کاری است که احساس می کنیم ، فکر می کنیم و انجام می دهیم. برخی از این ارتباطات منجر به اندیشه و عمل آگاهانه در فرد می شود ، در حالی که برخی دیگر عکس العمل هایی کاملا غیر اختیاری انجام میدهند .

ترس های غیر اختیاری

شب است و شما در خانه تنها هستید و مشغول تماشای تلویزیون، بجز صدای تلویزیون صدای دیگری در خانه وجود ندارد و تمام حواس شما به برنامه ای که میبینید جمع شده است.

ناگهان درب ورودی خانه شروع به لرزیدن می کند گویی که کسی قصد وارد شدن به خانه شما را دارد.

تنفس شما سرعت میگیرد.

قلب شما به سرعت می تپد .

درست چند ثانیه بعد متوجه می شوید که دلیل لرزش درب خانه چیزی جز باد نبوده است و کسی قصد وارد شدن به خانه شما را نداشته است.

فقط در همان چند ثانیه شما به طرزی ترسیده بودید که حس می کردید جان شما در خطر افتاده است، اما در اصل هیچ خطری شما را تهدید نمی کرد.

احساسی که باعث شده بود شما چنین واکنش هایی را از خود نشان دهید، “ترس” است. ترس ناخودآگاه باعث شد که شما چنین احساساتی را تجربه کنید. تقریبا راهی برای مقابله با ترس های غیر اختیاری وجود ندارد و آن ها کاملا طبیعی هستند.

درمان ترس

علائم ترس غیر اختیاری

عضلات بدن شخص ترسیده برای اینکه از خودش محافظت کند منقبض میشوند.

فردی که ترسیده است دست های خود را بهم میزند اینکار را بعنوان نوعی مکانیزم دفاعی انجام میدهد که در برابر دنیای خارجی از خود دفاع کند و فاصله ای بین خودشو محیط بیرون به وجود بیاورد.

ترس میتواند باعث شود که بیشتر پلک بزنید، اما اگه شدت این ترس خیلی زیاد تر شود شخص ترسیده اصلا پلک هم نمیزند ودلیل این عکس العمل هم این است که عامل ترس را دیده و برآن کاملا مسلط شود با این کار از جنگ یا گریز برای مقابله با ترس خود کمک بگیرد.

در کل فردی که ترسیده است حرکات کوتاه وسریع و البته نامنظم انجام می دهد ولی زمانی که ترس خیلی شدید باشد کاملا خشکش زده و بی حرکت می شود.

ترس های آگاهانه

ترس هایی هستند که ما روزانه با آن ها درگیر هستیم، این ترس ها کاملا آگاهانه و مبتنی بر انتظارات و برداشت های ما ایجاد شده اند. بعد از بررسی انواع ترس، راه های مقابله با ترس را با یکدیگر مرور خواهیم کرد.

ترس از ازدواج

ترس خوب یا ترس بد

اشکالی ندارد که قبل از مصاحبه شغلی کمی عصبی باشید. این ترس خوبی است.

اگر اجازه دهید ترس شما جلوی درخواست شغل و پیشرفت شغلی را بگیرد ترس بدی است و باید در رابطه با روش ها و راه های مقابله با ترس اطلاعاتی را کسب کنید.

  • عصبی شدن در روز عروسی اشکالی ندارد. این ترس خوبی است.
  • این ترس بدی است که شما خطر نمی کنید که برای زندگی شخصی خود متعهد شوید. بهترین راه مقابله با ترس خودتان است.
 
  • اشکالی ندارد که قبل از به اشتراک گذاشتن ایده ها و نظرات خود در جلسه ای که می دانید همه با شما موافق نیستند تردید کنید. این ترس خوبی است.
  • این ترس بدی است که احساس می کنید نمی توانید نظر خود را بدهید.
 
ترس های بد باعث از بین رفتن فرصت ها می شوند.

نلسون ماندلا: “من فهمیدم که شجاعت، نبود ترس نیست ، بلکه پیروزی بر آن است. مرد شجاع کسی نیست که احساس ترس نکند ، بلکه کسی است که این ترس را فتح می کند. “

از بزرگترین ترس های همه انسان ها این است که آیا اقداماتی که انجام می دهیم، دقیقا نتایج مورد نظر را به ما می دهد یا خیر؟

دلیل بروز ترس آگاهانه این است که ذهن فرد به عدم دستیابی به نتایج مورد نظر متمرکز میشود. در صورتی که اعتماد به نفس از آگاهی از تمامی حقایق و اعتقاد به نتیجه مثبت ایجاد می شود.

غلبه بر ترس

پنج مرحله راهبردی برای مقابله با ترس

  • ترس هرگز از بین نمیرود.

تمامی افراد دنیا، از جمله همه افرادی که موفقیت های زیادی کسب کرده اند، در مراحل مختلف زندگی خود ترس را تجربه کرده اند. اما تفاوت افراد موفق و ناموفق در این است که افراد موفق توانسته اند بر ترس خود غلبه کنند و برای مقابله با ترس خود را آماده می کنند و میتوانند با تبدیل آن به شجاعت به موفقیت دست یابند ولی افراد ناموفق همواره از ترس خود فرار کرده اند و با عدم پذیرش آن نتوانسته اند گامی به سمت جلو بردارند.

  • ترس خود را بشناسید.

برای مقابله با ترس خود، باید بدانید که دقیقا از چه چیزی میترسید، اگر از ترس خود فرار کنید و تلاش کنید که آن را نپذیرید، نمی توانید از آن برای یادگیری غلبه بر ترس کمک بگیرید و تا آخر عمر از آن خواهید ترسید.

  • ترس را احساس کنید.

برای مقابله با ترس بزرگترین اشتباهی که افراد در برابر ترس خود انجام میدهند این است که سعی میکنند به ترس خود فکر کنند، آن را تجزیه تحلیل کنند و پیش بینی میکنند که به هنگام ترس چه عکس العملی باید نشان دهند. این کار نه تنها ترس را کاهش نمیدهد بلکه باعث افزایش آن نیز میشود. به جای این کار ها بهتر است کاری را که احساس میکنید از آن میترسید انجام دهید و اجازه دهید که خودتان دقیقا آن را احساس کنید، در این صورت است که می توانید به مرحله بعدی بروید.

  • با ترس خود روبرو شوید.

آیا تا به حال این احساس را داشته اید که شخصیتی تاریک و ترسناک شما را تعقیب می کند؟ همیشه این گونه است که اگر فرار کنید وضعیت بدتر میشود و ترسناک تر از قبل به نظر میرسد، اما اگر برگردید و با آن روبرو شوید، تقریبا همیشه اتفاقات خوبی رخ میدهد. تقریبا تمامی ترس هایی که در زندگی ما وجود دارد هم به همین صورت است. مقابله با ترس، از بهترین راه هایی است که به شما کمک میکند که بر ترس خود غلبه کنید.

  • مقابله با ترس را تمرین کنید.

سعی کنید به عنوان یک مهارت غلبه بر ترس را درخود تقویت کنید. مانند بازی پینگ پنگ یا هر مهارت دیگری. تمرین کنید و مهارت پیدا کنید، این کار باعث میشود که ترس شما کمرنگ شود و به مرور زمان احساس کنترل بیشتری بر آن خواهید داشت و با اعتماد به نفس بیشتری ادامه خواهید داد.

وحشت

روش ارل میلر برای برای مقابله با ترس

ارل میلر( متخصص شناخت و استاد علوم اعصاب) تحقیقاتی را در رابطه با راه های غلبه بر آن انجام داد که به یک مورد بسیار مهم دست یافت که با کمک آن می توان بر ترس های خود غلبه کرد.

ارل میلر بعد از تحقیقات خود به این نتیجه رسید که مغز ما میتواند آگاهانه و همزمان فقط بر یک موضوع تمرکز داشته باشد. برای غلبه بر ترس باید بطور آگاهانه در رابطه با کاری که میخواهید انجام دهید و از آن می ترسید فکر کنید، تحقیق  کنید و سپس دست به عمل بزنید.

اقدام به عمل باعث از بین رفتن ترس آگاهانه می شود.

هما نطور که گفته شد مغز میتواند آگاهانه و همزمان بر روی یه عمل تمرکز داشته باشد، بنابراین برای اقدام به عملی که از آن می ترسید و کمرنگ کردن ترس خود ( تمرکز بر انجام عمل و فراموش کردن ترس از عمل)، باید از تعهد کمک بگیرید.

تعهد تصمیم گیری نیست، ترجیحی نیست، بلکه قوی تر وعمیق تر و غیر قابل جابجایی است. اگر شما به عمل کردن به کاری متعهد شوید، هیچ چیز دیگری مانند ترس نمیتواند شما را از انجام کار بازدارد. زیرا عملی همراه با تعهد در حال انجام است و مغر شما نمی تواند بر چیزدیگری تمرکز کرده و ترس به مرور زمان محو می شود.

این یک چرخه است، اقدام به عمل موفقیت را به همراه دارد و موفقیت اعتماد به نفس ایجاد میکند.

پس اگر اعتماد به نفس نداشته و میترسید، اقدام کنید، تا اعتماد به نفس در شما ایجاد شود. با اعتماد به نفس، موفقیت و انجام عمل، ترس در شما ایجاد نخواهد شد. این نحوه کار مغز است.

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در google
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در print
اشتراک گذاری در email

نیاز به مشاوره دارید؟

کلینیک روانشناسی ذهن آرا با بیش از 30 متخصص درمانگر دکتری و فوق دکتری در حوزه های مختلف روانشانسی می تواند با ارائه روش هایی مخصوص به خودتان شما را برای مقابله با ترس هایتان آماده کند.

با ما در تماس باشید.

درمان اسکیزوفرنی، رواندرمانی و درمان با دارو

درمان اختلال اسکیزوفرنی

درمان اسکیزوفرنی، رواندرمانی و درمان با دارو

درمان اسکیزوفرنی معمولاً شامل دارو، رواندرمانی و مشاوره عملکردی است. در حالی که مهارت ها و انواع دیگر درمانی مفید است، اما داروها سنگ بنای درمان اسکیزوفرنی هستند. روانپزشکان، درمانگران، مشاوران، مددکاران اجتماعی، متخصصان رژیم درمانی افرادی هستند که ممکن است در درمان اسکیزوفرنی نقش داشته باشند.

می توانید قبل از شروع برای مطالعه درمان اسکیزوفرنی در رابطه با چیستی اسکیزوفرنی مطالعه کنید.

درمان اسکیزوفرنی: دارو

اسکیزوفرنی با داروهای ضد روان پریشی درمان می شود که برای کاهش علائم روان پریشی (توهم و هذیان) طراحی شده است. در طی یک سال، فقط 20٪ از افرادی که از داروهای ضد روان پریشی را استفاده می کنند، در مقایسه با 80٪، بیماری آنها عود می کند.

هیچ دستورالعمل واضحی در مورد اینکه کدام یک از داروهای ضد روان پریشی را اول باید امتحان کنید وجود ندارد. با این حال، عواملی که در تصمیم گیری مهم هستند عبارتند از:

  • هزینه
  • دسترسی
  • احتمال پایبندی
  • اثربخشی
  • عوارض جانبی (تحمل)
  • روش مصرف (مانند خوراکی یا تزریق)

اسکیزوفرنی و درمان با داروهای ضد روان پریشی

انتخاب اصلی در درمان اسکیزوفرنی استفاده از داروی ضد روان پریشی نسل اول یا دوم است. در بیشتر مواقع، روانپزشک یک داروی ضد روان پریشی نسل دوم را انتخاب می کند که آنتی سایکوتیک غیرمعمول نامیده می شود. داروهای ضد روان پریشی نسل اول (داروهای ضد روان پریشی معمولی یا معمولی) به دلیل عوارض جانبی ای که می توانند به شدت بر حرکات بدن تأثیر بگذارند، به طور معمول اولین انتخاب برای درمان اسکیزوفرنی نیستند. با این حال، کسانی که به داروهای ضد روان پریشی نسل دوم (ضد روان پریشی غیر معمول) پاسخ نمی دهند، ممکن است به داروهای ضد روان پریشی نسل اول پاسخ دهند.

تایید شده است که داروهای ضد روان پریشی نسل اول باعث ایجاد اختلالات حرکتی (دیس کینزی تأخیری) در بیش از 30 درصد مصرف کنندگان می شود و برخی از این اختلالات حرکتی ممکن است دائمی باشند، حتی پس از قطع دارو عوارض جانبی حرکت می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • بی قراری درونی
  • گرفتگی عضلانی
  • لرزش
  • حرکات غیرارادی و تکراری

همچنین تایید شده است که داروهای ضد روان پریشی نسل اول منجر به سطح بالای پرولاکتین (یک هورمون) در خون و همچنین یک اثر جانبی عصبی شدید به نام سندرم بدخیم نورولپتیک (NMS) می شود. برای بررسی مشکلات احتمالی دارودرمانی اسکیزوفرنی، اغلب آزمایش خون لازم است.

درمان اسکیزوفرنی با داروی آنتی سایکوتیک غیرمعمول با افزایش وزن و همچنین مشکلات قند خون و کلسترول همراه است. افرادی که از این داروها استفاده می کنند می توانند در آینده به دیابت نوع 2 مبتلا شوند. اختلالات حرکتی نیز می تواند با این نوع درمان اسکیزوفرنی رخ دهد اما شیوع آنها بسیار کمتر است.

دیگر درمان های اسکیزوفرنی

انواع دیگر درمان اسکیزوفرنی به عنوان مداخلات روانشناختی شناخته می شوند. درمان اسکیزوفرنی با رواندرمانی مهم است، زیرا دارو به تنهایی برای افزایش سطح عملکرد فرد مبتلا به اسکیزوفرنی کافی نیست. روش های درمانی که برای اسکیزوفرنی بیشتر مورد مطالعه قرار گرفته اند عبارتند از:

آموزش مهارت

رواندرمانی شناختی رفتاری (CBT) – رویکردهای رواندرمانی را بیشتر بشناسید

اصلاح شناختی – از تمرینات مغزی برای بهبود اختلال شناختی معمول در اسکیزوفرنی استفاده می کند.
آموزش شناخت اجتماعی – بر ایجاد روابط اجتماعی باکیفیت و تعاملات متمرکز است.
درمان فردی و خانوادگی نیز می تواند درمان های مفیدی برای اسکیزوفرنی باشد، زیرا اسکیزوفرنی اغلب بر همه افراد یک خانواده تأثیر می گذارد.

گروه ها و سازمان های حمایتی اسکیزوفرنی نیز می توانند در درمان اسکیزوفرنی مفید باشند. بسیاری از جوامع، برنامه هایی برای کمک به افراد اسکیزوفرنیک برای دسترسی به مسکن و سایر خدمات دارند. این امر بهترین فرصت را برای زندگی مستقل موفق در جامعه برای آنها فراهم می کند. مددکاران اجتماعی نیز می توانند در این زمینه کمک کننده باشند.


منبع APA:

Tracy, N. (2012, April 19). Schizophrenia Treatments: How Do You Treat Schizophrenia?, HealthyPlace. Retrieved on 2020, October 31 from https://www.healthyplace.com/thought-disorders/schizophrenia-treatment/schizophrenia-treatment-how-do-you-treat-schizophrenia

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در google
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در email

آیا احساس می کنید یکی از اعضای خانواده این اختلال را دارد؟

کلینیک روانشناسی ذهن آرا تخصصی ترین مرکز خدمات روانشناختی در تهران با بیش از 30 متخصص درمانگر دکتری و فوق دکتری در حوزه های مختلف روانشناسی می تواند به شما برای درمان  لکنت زبان فرزندتان کمک کند.

کاربرد انواع روانشناسی

روانشناسی

وقتی مردم اصطلاح روانشناس را می شنوند ، خیلی ها بلافاصله تصور می كنند كه زن یا مردی در مطب نشسته اند و در حالی كه بیمار روی یك کاناپه چرمی نشسته، مشغول نوشتن یادداشت های خطی است. اما باید بدانیم که در جوامع انواع روانشناسی وجود دارد.

مطمئناً ، روانشناسان زیادی هستند که به این نوع  گفتاردرمانی مشغول هستند ، اما افرادی که در  زمینه روانشناسی  کار می کنند کارهای مختلف دیگری نیز انجام می دهند در ادامه انواع روانشناسی برای شما معرفی خواهد شد.

کاربرد انواع روانشناسی

کاربرد انواع روانشناسی 

روانشناسی بالینی

یکی از انواع روانشناسی ، روانشناسان بالینی هستند، افرادی را که دچار پریشانی روانی و بیماری روانی هستند ارزیابی ، تشخیص و معالجه می کنند . آن ها همچنین روان درمانی می کنند و برنامه های درمانی را تدوین می کنند.

روانشناسان بالینی غالباً در بیمارستان ها ، کلینیک های روانشناسیی کار می کنند. آن ها انواع تکنیک های درمانی را آموزش دیده اند اما ممکن است در درمان برخی اختلالات خاص تخصص داشته باشند.

 به عنوان مثال، یک روانشناسی بالینی ممکن است در زمینه ای مانند درمان سومصرف مواد، روانشناسی کودک، سلامت روان بزرگسالان یا بهداشت روان سالمندان تخصص داشته باشد.

در حالی که روانشناسان بالینی غالباً در محیط پزشکی کار می کنند ، پزشک نیستند و در بیشتر موارد نمی توانند دارو تجویز کنند.

روانشناسی شناختی

روانشناسان شناختی یکی از انواع روانشناسان هستند که چگونگی تفکر افراد را بررسی می کنند ، از جمله موضوعاتی مانند تصمیم گیری و حل مسئله . این نوع روانشناسی به چگونگی پردازش ، یادگیری ،حافظه، شناسایی و استفاده از اطلاعات در مغز می پردازند.

روانشناسان شناختی به عنوان یکی از انواع روانشناسی ممکن است در محیط های مختلفی از جمله دانشگاه ها ، مراکز تحقیقاتی ، مراکز توان بخشی ، بیمارستان ها ، سازمان های دولتی و در کلینیک های روانشناسیی کار کنند. افراد حرفه ای در این زمینه اغلب طیف وسیعی از وظایف مانند انجام تحقیق و کار با بیماران را انجام می دهند.

همانند سایر انواع روانشناسی ، روانشناسان شناختی نیز غالباً در زمینه خاصی مانند گفتاردرمانی ، تمرکز ، حل مسئله یا اختلال یادگیری تخصص دارند.

روانشناسی جامعه

از دیگر انواع روانشناسی روانشناسی جامعه است که درباره موضوعات بهداشت جامعه تحقیق می کند. آن ها همچنین به دنبال آموزش جامعه و توسعه برنامه های پیشگیرانه هستند. این متخصصان بر کمک به ایجاد تغییرات مثبت در سطح فردی و جامعه متمرکز شده اند.

ممکن است روانشناسان جامعه را در زمینه های مختلفی در دانشگاه ها، سازمان های دولتی ، سازمان های اجتماعی و مشاغل خصوصی به عنوان استاد ، مشاور ، مشاور سیاست ، مدیران برنامه و پژوهشگران پیدا کنید.

تحقیقات در این زمینه بسیار عمل گرا و میدانی است و بر توسعه راه حل های دنیای واقعی متمرکز شده است. روانشناسان جامعه برای رفع مشکلات اجتماعی ، ارتقا سلامت افراد فعالیت می کنند.

درمانگر

روانشناسی مقایسه ای­ ( روانشناسی تجربی)

روانشناسان مقایسه ای رفتار گونه های مختلف، به ویژه تفاوت رفتار حیوانات و انسان را مطالعه می کنند. چرا حیوانات را مطالعه کنیم؟

 زیرا اگرچه تفاوت های عمده ای میان انسان ها و حیوانات وجود دارد ، اما فرض بر این است که برخی ویژگی ها ممکن است در همه گونه ها مشابه باشد.

بنابراین مطالعه رفتارها و واکنش های حیواناتی مانند موش و سگ می تواند بینشی در مورد رفتارهای انسان نیز فراهم کند. چنین مشاهداتی در بیشتر تاریخ روانشناسیی مهم بوده است.

کار تورندایک با گربه ها ، کار پاولوف با سگ ها و کار اسکینر با کبوترها تنها برخی از نمونه های روانشناسیی مقایسه ای است که در آن رفتار حیوانات می تواند بینشی در مورد رفتار انسان ارائه دهد.

روانشناسی مصرف کننده

یکی از انواع روانشناسی، روانشناسان مصرف کننده که به روانشناسان بازاریابی نیز معروف هستند ، در مورد رفتار مصرف کننده تحقیق  می کنند و استراتژی های بازاریابی را برای ارتقا مشاغل توسعه می دهند.

 این نوع روانشناسی کمک می کند درک بهتری از محصولات و خدمات به صاحبان مشاغل ارائه شود که در ارائه خدمات  بهترین بازخورد ایجاد شود.

 این روانشناسان تحقیق می کنند که چگونه خریداران به پیام های بازاریابی پاسخ می دهند ، استراتژی های تصمیم گیری را تجزیه و تحلیل می کنند و نقشی را که احساسات در انتخاب خرید دارند ، بررسی می کنند.

این متخصصان به مشاغل کمک می کنند تا پیام های بازاریابی را توسعه دهند ، مخاطبان هدف را شناسایی کنند ، محصولی را تولید کنند که مورد توجه مصرف کنندگان خاص قرار گیرد و در مورد نحوه شکل گیری و تغییر نگرش به مارک ها و محصولات اطلاعات کسب کنند.

 آن ها این کارها را با استفاده از نظرسنجی های تحقیقات بازار، آزمایشات ، مشاهدات طبیعت گرایانه و گروه های تمرکز مصرف کننده انجام می دهند.

روانشناسی مشاوره

روانشناسان مشاوره، روان  درمانی را به افرادی که دارای اختلالات روانشناختی ، مشکلات رفتاری ، مشکلات عاطفی ، استرس و مسائل مربوط به آن هستند ، ارائه می دهند. این متخصصان اشتراکات بسیاری با روانشناسان بالینی دارند.

روانشناسی بین فرهنگی

روانشناسان بین فرهنگی چگونگی تفاوت افراد در فرهنگ ها و تأثیر وابستگی های فرهنگی بر رفتار افراد را بررسی می کنند.

به عنوان مثال، روانشناسان بین فرهنگی ممکن است چگونگی تفاوت سبک های فرزندپروری بین فرهنگ های جمع گرایانه در مقابل فرهنگ های فردگرایانه و همچنین تأثیر این تفاوت ها در تربیت را در رفتار بزرگسالان بررسی کنند.

روانشناسی رشد

روانشناسان رشد یکی دیگر از انواع روانشناسی هستند که در مورد پیشرفت انسان در کل طول عمر تحقیق می کنند. برخی بر روی یک دوره خاص از زندگی انسان مانند اوایل کودکی ، نوجوانی ، بزرگسالی یا پیری تمرکز می کنند.

این متخصصان ممکن است وظایفی مانند ارزیابی کودکانی که ممکن است دارای معلولیت یا ناتوانی باشند ، بررسی مسائل مرتبط با پیری و مطالعه چگونگی کسب مهارت های زبانی را انجام دهند.

درمان

روانشناسی تربیتی

این روانشناسان نحوه یادگیری و روند آموزشی افراد را مطالعه می کنند. ممکن است شامل تدوین استراتژی های آموزشی و تکنیک های آموزش باشد. برخی از روانشناسان آموزشی استعدادهای درخشان یا اختلالات یادگیری را مطالعه می کنند.

یکی از انواع روانشناسی ، روانشناسی تربیتی است که به چگونگی تأثیر عوامل اجتماعی ، شناختی و عاطفی بر روند یادگیری می پردازد. برخی از متخصصان در این زمینه در شناسایی و مقابله با مشکلات بالقوه ای که ممکن است در یادگیری کودکان تداخل داشته باشد تخصص دارند.

 برخی دیگر در تحقیق در مورد فرآیند یادگیری تخصص دارند ، در حالی که برخی ممکن است در عوض بر روی طراحی مطالب آموزشی تمرکز کنند که نتایج یادگیری را به حداکثر برسانند.

روانشناسی محیط زیست

روانشناسان محیطی یکی دیگر از انواع روانشناسی است که رابطه بین مردم و محیط اطراف آن ها ، از جمله محیط های طبیعی و همچنین محیط های ایجاد شده را بررسی می کنند. ممکن است شامل کار بر روی پروژه های حفاظت، کمک به حفاظت از گونه های در معرض خطر و بررسی راه های متوقف کردن گرم شدن کره زمین باشد.

این متخصصان ممکن است به عنوان محقق برای مطالعه تأثیر انسان بر محیط خود کار کنند. برخی از روانشناسان محیط زیست نیز در دولت کار می کنند تا سیاست های محیطی را شکل دهند.

روانشناسی قانونی

روانشناسان دادگستری  بر رابطه بین روانشناسیی و قانون تمرکز دارند. ممکن است شامل نقش مشاور در پرونده های جنایی یا اختلافات مدنی ، انجام ارزیابی های حضانت کودک و ارائه خدمات روان درمانی به قربانیان جرم باشد.

روانشناسی بهداشت

روانشناسان بهداشت  در محور چگونه روانشناسیی، زیست شناسی، گروه های اجتماعی، و رفتار سلامتی نفوذ، بیماری، و سلامت کلی. آن ها برای کمک به حداکثر رفاه و بهبود سلامت روحی و جسمی با بیماران کار می کنند.

برخی از متخصصان در این زمینه کارهای بالینی را انجام می دهند و بیمارانی را که به دنبال کمک با انواع مسائل بهداشتی هستند ارزیابی و درمان می کنند. ممکن است شامل ارائه روان درمانی ، انجام ارزیابی های مختلف روانشناختی ، آموزش افراد در مورد روش های مختلف کنار آمدن و آموزش رفتارهای سالم به بیماران باشد.

روانشناسی صنعتی – سازمانی

روانشناسان IO  رفتار در محل کار مانند نحوه انتخاب بهترین کارمندان برای مشاغل خاص و چگونگی افزایش بهره وری کارگران را مطالعه می کنند. یک روانشناسی IO ممکن است از دانش خود در زمینه اصول روانشناسیی برای طراحی ارزیابی برای غربالگری نامزدها برای نقشهای شغلی خاص استفاده کند.

همچنین وظیفه آن ها این است که به منظور افزایش دانش ، به حداکثر رساندن کارایی و به حداقل رساندن آسیب ، برنامه های آموزشی، برای کارمندان موجود ایجاد کنند. همچنین از روانشناسان IO به طور مكرر خواسته می شود كه مشاغل را در سطح سازمانی ارزیابی كنند و به دنبال راه های جدید برای كاهش هزینه ها ، بهبود كارایی و افزایش رضایت و نگهداری كارمندان باشند.

روانشناسی شخصیت

روانشناسان شخصیت جنبه های مختلف شخصیت و چگونگی تأثیر صفات فردی بر زندگی و رفتار فرد را بررسی می کنند. محققان در زمینه روانشناسیی شخصیت به طیف گسترده ای از موضوعات علاقه مند هستند که می توانند در زندگی روزمره کاربردهایی داشته باشند.

به عنوان مثال، آن ها نحوه شکل گیری شخصیت و تغییر آن را مطالعه کنند . آن ها همچنین ممکن است بررسی کنند که آیا برخی از ویژگی های شخصیتی با بیماری های خاص یا اختلالات مرتبط است ، چگونه شخصیت بر تصمیمات افراد تأثیر می گذارد .

روانشناسی مدرسه

یکی از انواع روانشناسی ،روانشناسان مدرسه هستند که به کودکان کمک می کنند تا در محیط مدرسه با مشکلات عاطفی ، تحصیلی ، اجتماعی و رفتاری کنار بیایند. متخصصانی که در این زمینه از روانشناسیی فعالیت می کنند ، نقشی حیاتی در سیستم آموزشی ایفا می کنند ، به طور معمول با والدین ، معلمان ، دانش آموزان و سایر کارکنان مدرسه همکاری می کنند تا اطمینان حاصل شود که محیط یادگیری سالم و ایمن است.

روانشناسی اجتماعی

روانشناسان اجتماعی یکی دیگر از انواع روانشناسی است که  رفتار گروه ها را مطالعه می کنند ، از جمله چگونگی رفتار افراد در محیط های اجتماعی و تأثیر گروه ها بر رفتار فردی. یک روانشناسی اجتماعی ممکن است طیف گسترده ای از موضوعات ، از جمله نگرش ، تعصب ، ارتباطات ، روابط بین فردی ، پرخاشگری و اقناع را بررسی کند .

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در google
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در print
اشتراک گذاری در email

نیاز به روانشناس دارید؟

کلینیک روانشناسی ذهن آرا با بیش از 30 متخصص درمانگر دکتری و فوق دکتری در حوزه های مختلف روانشانسی می تواند بهترین راه های درمانی را به شما ارئه دهد. 

درمان سندرم آسپرگر و تفاوت سندرم آسپرگر با اوتیسم

درمان سندرم آسپرگر

سندرم آسپرگر

سندرم آسپرگر یک اختلال رشدی است. جوانان مبتلا به سندرم آسپرگر از نظر اجتماعی با دیگران مشکل دارند و الگوهای   رفتاری آن ها می تواند سفت و سخت و تکراری باشد.

ویژگی های فرد مبتلا به سندروم آسپرگر

به طور کلی ، کودکان و نوجوانان مبتلا به سندرم آسپرگر می توانند با دیگران صحبت کنند و می توانند عملکرد نسبتاً خوبی در مدرسه داشته باشند. با این حال ، آن ها در درک موقعیت های اجتماعی و اشکال ظریف ارتباطی مانند زبان بدن ، شوخ طبعی و کنایه مشکل دارند.

آن ها همچنین ممکن است در مورد یک موضوع با علاقه زیاد فکر کرده و صحبت کنند یا فقط می خواهند در زمینه های محدودی فعالیت داشته باشند.افرادی که به سندروم آسپرگر مبتلا هستند نسبت به علایق خود وسواس به خرج می دهند که این امر می تواند زندگی روزمره آن ها و خانواده هایشان را مختل کند، زیرا آن ها نمی توانند از اتفاقات لذت ببرند.

آمار مبتلایان به سندروم آسپرگر

پسران سه تا چهار برابر بیشتر از دختران مبتلا به سندرم آسپرگر هستند. بیشتر موارد مبتلایان در سنین پنج تا نه سالگی تشخیص داده می شوند و برخی هم ممکن است در سن سه سالگی تشخیص داده شوند و بعد از آن نسبت به کنترل و درمان سندرم آسپرگر اقدام کنند.

تفاوت سندرم آسپرگر و اختلال طیف اوتیسم

نام سندرم آسپرگر رسما تغییر کرده است ، اما بسیاری هنوز هنگام صحبت در مورد وضعیت خود از اصطلاح “سندرم آسپرگر” استفاده می کنند. علائم سندرم آسپرگر اکنون در شرایطی به نام اختلال طیف اوتیسم (ASD) گنجانده شده است.

 ASD اکنون نامی است که برای طیف وسیعی از اختلالات مانند اوتیسم استفاده می شود. برخی از ارائه دهندگان ممکن است هنوز از اصطلاح سندرم آسپرگر استفاده کنند ، اما برخی دیگر می گویند “اوتیسم، بدون اختلالات فکری یا زبانی”. این دو سندرم ، در بیشتر موارد ، یکسان هستند.

سندرم آسپرگر

علائم سندرم آسپرگر

  • تعاملات اجتماعی ضعیف
  • وسواس فکری
  • الگوی گفتاری عجیب و غریب
  • حالت های صورت محدود و سایر رفتارهای خاص خود
  • آن ها ممکن است درگیر کارهای روزمره وسواسی شوند و نسبت به محرک های حسی حساسیت غیرمعمولی نشان دهند.

در حالی که علائم در همه کودکان مبتلا به سندرم آسپرگر متفاوت است ، اما آنچه آن ها را از هم متمایز می کند مهارت های اجتماعی غیر معمول و علایق وسواسی آن ها است. برای کودک مبتلا به سندرم آسپرگر ، ممکن است یک یا چند مورد از علائم زیر را مشاهده کنید:

  • تعاملات اجتماعی خیلی محدود و یا نامناسب .
  • مکالمه های تکراری که از اطرافیان خود می شنوند.
  • احساسات را به خوبی درک نمی کنند و یا حالات ظاهری آن ها با دیگران متفاوت است.
  • گفتار آن ها غیرمعمول به نظر می رسد ، مانند صاف ، مرتفع ، آرام ، بلند یا رباتیک.
  • عدم استفاده یا درک ارتباطات غیرکلامی ، مانند حرکات ، زبان بدن و حالت چهره.
  • وسواس شدید با یک یا دو موضوع خاص که اهمیت چندانی ندارد.
  • از مسائل کاملا جزئی که دارای اهمیت زیادی نیست، ناراحت می شوند.
  • حرکات ناشیانه و ناهماهنگ ، از جمله مشکل در نوشتن در این افراد دیده می شود.
  • مشکل در مدیریت احساسات ، گاهی اوقات منجر به طغیان های کلامی یا رفتاری ، خودزنی یا خشم شدید نسبت به خود و دیگران می شود این عوامل والدین را نسبت به یادگیری نحوه کنترل و درمان سندرم آسپرگر سوق می دهد.
  • درک نکردن احساسات و دیدگاه های دیگران
  • حساسیت بیش از حد به نور و صدا

کودکان مبتلا به سندرم آسپرگر اغلب نسبت به هم سن های خود دیرتر زبان باز نمی کنند. آن ها ممکن است حتی مهارت های گرامری خوبی داشته باشند، اما چیزی که واضح است این است که آن ها از به کار بردن این مهارت خود در اجتماع مشکل دارند. این عوامل والدین را نسبت به کنترل و درمان سندرم آسپرگر ترغیب می کند.

ممکن است در رشد شناختی آن ها تاخیر قابل مشاهده ای وجود نداشته باشد. کودکان مبتلا به سندرم آسپرگر می توانند از نظر توجه و سازماندهی با مشکل روبرو شوند اما معمولاً از هوش متوسطی برخوردارند.

علل بروز سندرم آسپرگز

علت قطعی بروز سندرم آسپرگر ناشناخته است. ژنتیک و ناهنجاری های مغزی ممکن است در بروز این اختلال دخیل باشند.

سندرم آسپرگر نوعی اختلال زیست عصبی است ، یعنی فقط مربوط به رشد بخشی  از مغز کودک است که علل آن به طور کامل مشخص نشده است.

تشخیص سندروم آسپرگر

همانطور که در بالا ذکر شد ، سندرم آسپرگر دیگر به خودی خود به عنوان یک بیماری تشخیص داده نمی شود و به عنوان زیر مجموعه ای از اوتیسم شناخته می شود.

اگر والدین نگران رشد اجتماعی کودک ، الگوهای غیرمعمول زبانی و رفتارهای عجیب کودک خود هستند ، باید برای درمان سندرم آسپرگر فرزند خود با پزشک متخصص اطفال مشورت کنند.

اگر کودک شما به این سندروم مبتلا است می توانید با مراجعه به یک مرکز روانشناسی خوب اقدامات لازم را جهت درمان سندروم آسپرگر در فرزند خود انجام دهید.

آزمایش و ارزیابی معمولاً شامل تیمی از متخصصان پزشکی و روانشناسی است. متخصصان سوالات زیادی در مورد رشد کودک و مهارت ها و مشکلات فعلی از والدین می پرسند.

آن ها همچنین با کودک تعامل خواهند داشت و ارزیابی هایی را انجام می دهند تا متوجه شوند که کودک هنگام تعامل با دیگران چه علائمی را نشان می دهد. آن ها همچنین ممکن است زبان و توانایی های فکری کودک را ارزیابی کنند

تشخیص سندرم آسپرگر (که به عنوان “اختلال طیف اوتیسم – بدون نقص ذهنی یا زبانی” شناخته می شود) دشوار است. بعضی اوقات می توان این شرایط را با شرایط دیگری مانند اختلال بیش فعالی با کمبود توجه (ADHD) ، اختلال وسواس اجباری (OCD) یا اختلال سرپیچی مخالفت (ODD) اشتباه گرفت .

 اطمینان از ارزیابی مهارت های اجتماعی و ارتباطی کودک ، الگوهای رفتاری و تفکر وی و چگونگی بروز این علائم در طول زمان به روانشناس یا پزشک کمک می کند تا تشخیص صحیحی داشته باشد.

درمان سندروم آسپرگر

مدیریت و درمان سندرم آسپرگر

از آنجا که این سندروم برای کودکان مختلف با یکدیگر متفاوت بروز می کند، برنامه های درمانی باید متناسب با نیاز هر کودک طراحی شود. این برنامه های درمان سندرم آسپرگر باید با گذشت زمان و با تغییر نیازها تنظیم شوند.

راه های درمان سندرم آسپرگر

  • آموزش مهارت های اجتماعی
  • رفتار درمانی شناختی
  • آموزش و تربیت والدین
  • گفتاردرمانی
  • کار درمانی
  • کلاسهای آموزش ویژه
  • دارو درمانی

در حال حاضر ، هیچ “درمانی” به صورت قطعی وجود ندارد. کودک می تواند با یادگیری کنار آمدن با علائم و انتخاب نشانه های اجتماعی ، بر برخی از چالش هایی که با آن روبرو است غلبه کند.

 والدین می توانند یاد بگیرند که چگونه کودک خود را به بهترین شکل حمایت کنند. افراد مبتلا به سندرم آسپرگر می توانند در مدرسه به خوبی عمل کنند و به افراد موفقی در جامعه خود تبدیل شوند.

بهترین زمان درمان سندرم آسپرگر

درمان باید در حالی که مغز کودک هنوز در حال رشد است انجام شود. اگر علائمی از سندرم آسپرگر یا هر یک از علائم اختلال طیف اوتیسم را در کودک خود مشاهده کردید، فورا برای درمان سندرم آسپرگر در فرزند خود اقدام کنید.

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در google
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در email
نحوه برخورد با همسر همجنسگرا

همسر همجنسگرا

شاید شما متوجه شده باشید که همسرتان به مردهای همجنس خود به شکلی دیگر نگاه می کند. ممکن است این احتمال وجود داشته باشد که شما با یک همسر همجنسگرا  در حال زندگی کردن باشید.
 ممکن است احساس کنید که رابطه شما وارونه شده است و با بیرون رفتن شریک زندگی خود  و دور شدن از شما، احساس می کنید که حالتان خوب است. ممکن است احساس تنهایی ، گوشه گیری و عدم اطمینان از آینده خود داشته باشید.

همجنس گرایی همسر

زوج هایی که جهت گیری مختلط دارند ، زوج هایی هستند که در آن یک عضو در رابطه یا همجنسگرا ، همجنس باز ، دوجنسیتی یا تراریخته است.

طبق یک مطالعه ، حداکثر دو میلیون زوج همجنسگرا وجود دارد. هنگامی که همسر همجنسگرا ، لزبین یا دوجنسگرایی وجود داشته باشد”

  1. یک سوم زوجین بلافاصله از هم جدا می شوند.
  2. یک سوم دیگر یک تا دو سال در کنار هم می مانند و سپس جدا می شوند.
  3. یک سوم باقیمانده سعی دارند زندگیشان را حفظ کنند که برخی از آن سه سال یا بیشتر با هم می مانند. در این افراد اگر روش ها و مهارت های لازم برای سازگاری با این مشکل را آموزش نبینند به مرور زمان دچار افسردگی های شدید می شوند.

دلایل تمایل به همجنس گرایی در برخی افراد

ریشه همجنسگرایی می تواند روان شناختی، محیطی و یا بیولوژیکی باشد.

ژنتیک

برخی افراد به دلیل بعضی از خصوصیات ژنتیکی که دارند، به همجنس خود تمایل پیدا می کنند.

مشکل در هویت یابی جنسی

برخی افراد به این دلیل به همجنسگرایی تمایل دارند که در هویت یابی جنسی خود، که بخشی از فرایند روانی افراد است، مشکل دارند به این معنی که این افراد توانایی یافتن هویت مردانه یا زنانه را در خود ندارند.

تغییر گرایش جنسی در همجنسگرایان

برای تغییر گرایش جنسی در همسر همجنسگرا درابتدا باید با کمک متخصص دلیل بروز این تمایلات پیدا شود.

این تغییر گرایش در اولین وهله به خود فرد بستگی دارد که آیا می خواهد این کار را انجام دهد یا خیر. درمانگر باید علت و ریشه همجنسگرایی را در فرد تشخیص دهد و سپس مراحل ایجاد تغییرات آغاز می شود.

این نکته را بدانید که افرادی که از نظر ژنتیکی با این اختلال روبه رو هستند، بسیار سخت تر می توانند این تمایل را در خود تغییر دهند.

مشکلات و پیامدهای همسر همجنسگرا

  • طرد شدن از نظر میل جنسی
  • عزت نفس جنسی بسیار آسیب دیده
  • گفتن برخی چیزها مانند “من چه کاری انجام دادم که باعث این امر شود؟” یا “آیا من به اندازه کافی مردانه / زنانه نیستم؟”
  • نگرانی در مورد بچه ها آن ها چگونه اخبار را کنترل خواهند کرد؟ چگونه داشتن پدر و مادر همجنسگرا بر آن ها تأثیر می گذارد؟
  • احساس می کنید بعد از این دروغ، اعتقادات و اعتمادات شما کاملا از بین رفته است.
  • گیجی در مورد رابطه یا ازدواج و اینکه زندگی ارزش ادامه دادن دارد یا خیر؟
  • ترس از اینکه خانواده شما از هم بپاشد.
  • دائما نسبت به هم افراد و اتفاقات شک دارد و حس می کنید همه چیز دروغ است.
  • تلخی ، ترس ، شوک ، ناامیدی ، ویرانی ، آسیب دیدگی و عصبانیت.
  • اضطراب همیشگی در مورد این که همسر شما همیشه درحال به شما می باشد.
  • پنهان کاری و ترس از عدم پذیرش همسرتان.
  • داشتن همسر همجنسگرا در شما ترس از قرار گرفتن در معرض بیماری های آمیزشی از جمله HIV یا ابتلا به آن ها را ایجاد می کند.
همجنسگرایی همسر

کارهایی که باید در مقابل همسر همجنسگرا انجام داد

تصمیم بگیرید که آیا می توانید با یک همسر همجنسگرا به زندگی ادامه دهید یا خیر.

مثل هر شرایطی که خیانت احتمالی وجود دارد ، بلافاصله از نظر بیماری های مقاربتی زیر نظر متخصص خود را بررسیی کنید، خواه شریک زندگی شما خیانت جنسی را قبول کند یا نه.

مراقب نحوه گفتن این مسئله به فرزندان خود باشید. برای مقابله با این مسئله ممکن است به راهنمایی حرفه ای نیاز داشته باشید. برای آن ها مهم است که احساس دوست داشته شدن و امنیت کنند و بدانند که در قبال این شرایط مسئولیتی ندارند.

کارهایی که نباید در مقابل همسر همجنسگرا انجام داد

منزوی نشوید و از یک متخصص و روانشناس خوب کمک بگیرید که بتوانید به بهترین صورت با این مشکل برخورد کنید.

خودتان را به دلیل داشتن همسر همجنسگرا مقصر ندانید، زیرا هیچ کس نمی تواند شخص دیگری را همجنسگرا کند.

این احساس خیانت و فریب را از خاطرات مثبت و اوقات خوبی که با یکدیگر گذرانده اید، جدا کنید.

نکات پایانی در رابطه با همسر همجنسگرا

اگرچه این تجربه می تواند طاقت فرسا باشد ، اما مهم است که درک کنید وضعیتی که در آن قرار دارید تقصیر شما نیست. احساس ناراحتی و عصبانیت طبیعی است. تمرکز بر نیازهای خود در این مدت می تواند به شما کمک کند تا احساس خود را بدست آورید و در صورت تصمیم به ترک رابطه ، بهبود می یابید.

هنگامی که احساسات پیچیده خود را مرتب می کنید و تصمیم می گیرید که چگونه به جلو حرکت کنید ، سال اول احتمالاً سخت ترین سال خواهد بود. این تصمیمات ممکن است به معنای پایان زندگی شما باشد.

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در google
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در print
اشتراک گذاری در email

نیاز به مشاوره دارید؟

کلینیک روانشناسی ذهن آرا با بیش از 30 متخصص درمانگر دکتری و فوق دکتری در حوزه های مختلف روانشانسی می تواند  به شما برای بهترین و کارامد ترین روش برای برخورد با همسر همجنسگرا و همچنین کمک به شما برای مقابله با این مشکل کمک کند.

علل و درمان نارکولپسی

علل و راه های درمان نارکولپسی

درمان نارکولپسی

نارکولپسی یک اختلال خواب است که با خواب آلودگی مزمن و بیش از حد در روز مشخص می شود. یک بیماری عصبی است که بر توانایی مغز در مدیریت چرخه خواب و بیداری تأثیر می گذارد. افرادی که به این بیماری مبتلا هستند معمولاً  نمی توانند برای مدت طولانی بیدار بمانند، مهم نیست که چه زمانی است یا چه کاری انجام می دهند.

این وضعیت می تواند تأثیر قابل توجه و جدی بر فعالیت های روزمره فرد داشته باشد ، زیرا مردم احساس خستگی شدید و عدم توانایی بیدار ماندن در طول روز می کنند. آن ها حتی ممکن است ناخواسته در وسط فعالیت هایی از جمله رانندگی یا غذا خوردن به خواب روند.

علائم نارکولپسی

خواب آلودگی مفرط در طول روز

هنگامی که فردی به این بیماری مبتلا می شود ، احساس خواب آلودگی شدیدی را تجربه می کند که باعث می شود بدون هیچ پیش زمینه اس به طور ناگهانی به خواب رود.  این اتفاق می تواند در هر مکان و هر زمان رخ دهد. این بدان معناست که امکان دارد شخصی در میانه مکالمه ، هنگام کار یا رانندگی به خواب رود.

علاوه بر این حملات ناگهانی خواب، افراد همچنین می توانند در تمرکز یا هوشیاری در بعضی مواقع در طول روز مشکل داشته باشند. این علامت اصلی بیماری است و اغلب برای اولین بار ظاهر می شود.

فلج خواب

هنگام خوابیدن یا بیدار شدن ، افراد مبتلا به این مشکل ممکن است به طور موقت قادر به حرکت یا صحبت کردن نباشند. چنین فلجی معمولاً کوتاه مدت است و می تواند از چند ثانیه تا چند دقیقه طول بکشد. می تواند ترسناک باشد ، اما پس از پایان یک دوره ، افراد توانایی حرکت و گفتار خود را بازیابی می کنند.

توهم

افراد مبتلا به ناركولپسي ممكن است توهمات حسي بسيار واضحي را تجربه كنند كه گاهي اوقات مي تواند بسيار ترسناک باشد. توهم ممکن است دو نوع مختلف داشته باشد:

  1. توهم های هیپنوتیزم با خواب رفتن افراد اتفاق می افتد.
  2. توهم های هیپنوتیزم با بیدار شدن افراد رخ می دهد .

کاتاپلکسی

کاتاپلکسی کاهش ناگهانی و غیرقابل کنترل توان عضلانی است که بر گردن ، صورت و زانوها تأثیر می گذارد. می تواند توسط احساسات مثبت و منفی شدید ایجاد شده و از شدت خفیف تا شدیدتر متفاوت باشد. در بعضی موارد ، افراد ممکن است فقط ضعف خفیفی را تجربه کنند که باعث افتادن سر یا فک آن ها شود. در موارد دیگر ممکن است زانوهایشان خالی شود و به زمین بیفتند.

تغییرات در خواب REM

خواب سریع حرکت چشم (REM) مرحله ای است که در طی آن افراد حرکات سریع چشم و تمایل به خواب را تجربه می کنند. افرادی که به نارکولپسی مبتلا هستند پس از به خواب رفتن می توانند خیلی سریع وارد REM شوند و ممکن است در هر زمان از روز این نوع خواب را تجربه کنند.

علائم ناركولپسي معمولاً از دوران كودكي ، بلوغ و بزرگسالي جواني ، معمولاً در سنين 7 تا 25 سالگي آغاز مي شود. اين ميزان به طور مساوي بر زنان و مردان اثر مي گذارد.

طبق انستیتوی ملی اختلالات مغز و اعصاب و سکته مغزی ، علائم نارکولپسی طی دو یا سه دهه اول پس از اولین بروز ، معمولاً بدتر می شود.

آمار مبتلایان به نارکولپسی

تقریباً از هر 2000 نفر 1 نفر به  نارکولپسی مبتلا هستند، اگرچه معمولاً اعتقاد بر این است که این بیماری کمتر توسط افراد تشخیص و درمان قرار می گیرد.

عدم درمان نارکولپسی مي تواند تاثير قابل توجهي در قابليت عملكرد طبيعي فرد داشته باشد. که می تواند منجر به اختلال در مدرسه ، کار و روابط شود.

تشخیص نارکولپسی

اگر دچار خواب آلودگی بیش از حد روزانه و از بین رفتن ناگهانی توان عضلانی هستید ، ممکن است پزشک این احتمال را دهد که شما به نارکولپسی مبتلا هستید.

 

برای تشخیص و درمان ناركولپسی ، پزشك باید شما را معاینه جسمی كند ، شرح حال كامل پزشکی را انجام دهد و مطالعات خواب را انجام دهد. پزشک سوالات مفصلی در مورد خواب شما خواهد پرسید و سطح خواب آلودگی شما با استفاده از مقیاس ویژه ای رتبه بندی می شود.

پزشکان همچنین از دو نوع آزمایش تخصصی برای تشخیص نارکولپسی استفاده می کنند:

(Polysomnogram (PSG

 این آزمایش شامل قرار دادن الکترودها روی پوست سر و بررسی فعالیت الکتریکی مغز ، عضلات و قلب شما است. پزشکان همچنین تنفس شما را بررسی می کنند تا بتوانند تغییراتی را که در بدن شما هنگام خواب اتفاق می افتد درک کنند. آزمایش PSG می تواند به پزشکان کمک کند تا تشخیص دهند که خواب REM در اوایل چرخه خواب رخ می دهد یا خیر – یکی از علائم اصلی بیماری نارکولپسی.

آزمایش تأخیر خواب چندگانه (MSLT)

این آزمایش در طول روز پس از پلی سونوگرافی انجام می شود. برای این تست ، از شما خواسته می شود چهار یا پنج چرت در طول روز با فاصله دو ساعت داشته باشید. MSLT برای بررسی سرعت خوابیدن افراد و ورود سریع آن ها به خواب REM طراحی شده است.

افرادی که در کمتر از هشت دقیقه به خواب می روند در خواب آلودگی بیش از حد روز قرار می گیرند. با این وجود ، آنچه خواب آلودگی طبیعی را از این بیماری متمایز می کند ، تمایل به ورود سریع به خواب غیرمعمول REM است. اگر افراد حداقل در طی دو چرت شبانه روز طی 15 دقیقه خواب REM را شروع کنند ، به احتمال زیاد دچار این بیماری هستند.

از آنجا که افراد مبتلا به این مشکل غالباً با ساير بيماري ها از جمله اختلالات روانپزشكي يا مشكلات عاطفي تشخيص داده نمي شوند ، ممكن است ساليان طول بكشد تا كسي بتواند تشخيص صحيح را بدست آورد.

علل نارکولپسی

علل نارکولپسی

دلایل دقیق نارکولپسی مشخص نیست ، اما برخی از عوامل وجود دارد که در پیشرفت بیماری نقش دارند.

از دست دادن یک انتقال دهنده عصبی خاص به نام هیپوکرتین باعث بروز نارکولپسی می شود. این پیام رسان شیمیایی نقش مهمی در تنظیم چرخه خواب / بیداری دارد و نقشی در خواب REM دارد.

در افرادی مبتلا به نارکولپسی ، کمبود هیپرتین منجر به خواب آلودگی بیش از حد می شود.

“در ناركولپسي ، خوشه سلول هايي كه هيپوكرتين توليد مي كنند – در منطقه اي به نام هيپوتالاموس واقع شده است – آسيب ديده و كاملاً از بين مي رود. بدون hypocretin ، فرد در بیدار ماندن مشکل دارد ، و همچنین اختلالات در چرخه های طبیعی خواب و بیداری را تجربه می کند .

دلایل دقیق از دست دادن هیپرتین به طور کامل مشخص نیست ، اما محققان معتقدند که ممکن است به دلیل مسائل خود ایمنی ایجاد شود. به دلیل ترکیبی از دلایل ژنتیکی و محیطی ، سیستم ایمنی بدن برای حمله به سلول های حاوی این پیام رسان مهم شیمیایی تحریک می شود.

سایر علل احتمالی نارکولپسی

با این حال ، عوامل دیگری نیز وجود دارند که ممکن است در بروز نارکولپسی موثر باشند. این شامل:

اختلالات خود ایمنی

 برخی از شرایط خود ایمنی می تواند باعث حمله بدن به سلول های خاص مغزی شود و منجر به کمبود هیپوکرتین شود.

آسیب مغزی ، عفونت یا تومور

اگر ناحیه ای از مغز که چرخه خواب را تنظیم می کند آسیب دیده یا تحت تأثیر تومور قرار گرفته باشد ، می تواند منجر به مشکلات خواب REM شود.

سموم محیطی

 فلزات سنگین ، سموم دفع آفات و سموم دیگر نیز می توانند بر روی مغز تأثیر گذاشته و توانایی مغز در کنترل چرخه طبیعی خواب / بیداری را قطع کنند.

سابقه خانوادگی

گاهی اوقات افراد مبتلا به ناركولپسی نیز اعضای نزدیكی در خانواده خود داشته اند كه آن ها نیز همین بیماری را دارند.

محققان دریافته اند که افراد مبتلا به نارکولپسی تغییراتی در ژن گیرنده سلول T (نوعی سلول ایمنی تخصصی) دارند که ممکن است باعث ایجاد زمینه ای ژنتیکی در بروز این بیماری شود.

تشخیص نارکولپسی

انواع نارکولپسی

ناركولپسي دو نوع متفاوت دارد. آن ها با وجود یا عدم وجود علائم خاص مشخص می شوند.

ناركولپسي نوع 1

 قبلاً به اين فرم بيماري ناركولپسي كاتاپلكسي گفته مي شد. افراد مبتلا به این نوع ، خواب آلودگی بیش از حد در طول روز را به همراه کاتاپلکسی تجربه می کنند. آن ها همچنین ممکن است سطح پایین انتقال دهنده عصبی هیپرتین در مغز خود را داشته باشند.

ناركولپسي نوع 2

اين فرم قبلاً به عنوان ناركولپسي بدون كاتاپلكسي گفته مي شد. افراد مبتلا به این نوع خواب آلودگی بیش از حد در طول روز را تجربه می کنند و علائم کاتاپلکسی ندارند. آن ها همچنین دارای سطح نرمال هیپرتین هستند.

همچنین یک بیماری وجود دارد که به عنوان نارکولپسی ثانویه شناخته می شود و در صورت آسیب دیدن هیپوتالاموس می تواند رخ دهد. هیپوتالاموس در اعماق مغز قرار دارد و در تنظیم خواب مهم است. آسیب به این ناحیه می تواند همراه با سایر مشکلات عصبی منجر به علائم نارکولپسی شود.

درمان نارکولپسی

هیچ درمانی برای ناركولپسی وجود ندارد و تصور می شود كه از بین رفتن هیپوكراتین همراه باشد. با این حال ، بسیاری از علائم این بیماری با استفاده از داروها و تغییر سبک زندگی قابل کنترل است.

داروها

برخی از داروهایی که می توانند برای کنترل علائم این بیماری استفاده شوند عبارتند از:

داروهای تقویت کننده بیداری

 مودافینیل (Provigil) یا آرمودافینیل (Nuvigil) محرک های عصبی مرکزی هستند که معمولاً به عنوان درمان های خط اول تجویز می شوند. این داروها برای کمک به بهبود سطح هوشیاری در طول روز استفاده می شوند. این داروها بیشتر از سایر دارو ها ترجیح داده می شوند زیرا اعتیاد آن ها نسبت به بسیاری از محرک های قدیمی کمتر است.

سدیم اکسی بات

همچنین به عنوان گاما هیدروکسی بوتیرات یا GHB شناخته می شود ، سدیم اکسی بات FDA برای درمان نارکولپسی تأیید شده است. به کاهش علائم خواب آلودگی بیش از حد در روز و کاتاپلکسی کمک می کند. سرشار از سدیم است ، بنابراین به افرادی که از این دارو استفاده می کنند توصیه می شود مصرف نمک در رژیم غذایی خود را محدود کنند.

داروهای ضد افسردگی

 برخی از علائم این بیماری نیز ممکن است با استفاده از انواع خاصی از داروهای ضد افسردگی برطرف شود. داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای (TCA) و مهارکننده های انتخابی جذب مجدد سروتونین (SSRI) ممکن است به کاتاپلکسی ، توهم ، فلج خواب و اختلال در خواب شبانه کمک کنند.

Narcolepsy

تغییر سبک زندگی

برخی از تغییرات در سبک زندگی می تواند به افراد کمک کند تا علائم را بهتر کنترل کنند. برخی از تغییرات توصیه شده شامل موارد زیر است:

  • هر روز ورزش کنید
  • با توجه چرت کوتاه در طول روز
  • پایبند بودن به یک برنامه منظم خواب
  • از مصرف سیگار ، کافئین و الکل خودداری کنید
  • نخوردن وعده های غذایی سنگین هنگام خواب

علاوه بر رعایت توصیه های درمانی پزشک ، برخی موارد نیز وجود دارد که می توانید انجام دهید و به شما کمک می کند تا با شرایط خود کنار بیایید. برخی از نکاتی که ممکن است به شما کمک کنند.

اقدامات احتیاطی ایمنی را دنبال کنید

در صورت ابتلا به این بیماری ، برخي فعاليت ها مي توانند خطرناك باشند. این موارد از جمله رانندگی یا کار با ماشین آلات سنگین را شامل می شود ، اما حتی اگر دچار حملات خواب یا کاتاپلکسی هستید ، حتی بسیاری از فعالیت های ایمن معمول (مانند راه رفتن در طبقه پایین یا دوش گرفتن) نیز می تواند خطرناک باشد. برخی از کارهایی که می توانید انجام دهید و ممکن است کمک کند:

  • قبل از رانندگی کمی چرت بزنید.
  • فقط برای مدت زمان کوتاه رانندگی کنید.
  • راه هایی برای هوشیاری هنگام رانندگی پیدا کنید.
  • از وسایل نقلیه عمومی برای جابجایی استفاده کنید.

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در google
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در email

برای درمان PTSD نیاز به مشاوره روانشناسی دارید؟

کلینیک روانشناسی ذهن آرا تخصصی ترین مرکز خدمات روانشناختی در تهران با بیش از 30 متخصص درمانگر دکتری و فوق دکتری در حوزه های مختلف روانشناسی می تواند به شما برای درمان اضطراب پس از سانحه کمک کند.