درمان استرس حاد، اختلال استرس حاد

اختلال استرس حاد یک وضعیت سلامت روان است که می تواند بلافاصله پس از یک رویداد آسیب زا رخ دهد. استرس حاد می تواند طیف وسیعی از علائم روانی را ایجاد کند و بدون شناخت یا درمان، می تواند منجر به اختلال استرس پس از سانحه شود.

رابطه نزدیکی بین اختلال استرس حاد (ASD) و اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) وجود دارد. برخی افراد پس از داشتن ASD دچار PTSD می شوند.

طبق گزارش وزارت امور کهنه سربازان ایالات متحده، تقریباً 19 درصد از افراد پس از تجربه یک رویداد آسیب زا به ASD مبتلا می شوند. هر فردی به رویدادهای آسیب زا واکنش متفاوتی نشان می دهد، اما مهم است که از اثرات فیزیکی و روانی بالقوه ای که ممکن است پس از آن رخ دهد آگاه باشیم.

در این مقاله به چیستی اختلال استرس حاد و علائم و علل آن می پردازیم. ما همچنین راجع به تشخیص، درمان و پیشگیری هم صحبت می کنیم.

استرس حاد چیست؟

تجربه پریشانی روانی، به دنبال یک رویداد آسیب زا، نشانه اختلال استرس حاد است. ASD یک تشخیص روانشناختی نسبتاً جدید است. انجمن روانپزشکی آمریکا برای اولین بار آن را به ویرایش چهارم راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات سلامت روان در سال 1994 معرفی کرد.

اگرچه استرس حاد بسیاری علائمی مشابه PTSD را دارد، ولی ASD یک تشخیص متمایز است. فرد مبتلا به استرس حاد بلافاصله پس از یک رویداد آسیب زا، پریشانی روانی را تجربه می کند. برخلاف استرس پس از سانحه، در استرس حاد، این پریشانی یک وضعیت موقت است و علائم معمولاً حداقل 3 تا 30 روز پس از رویداد آسیب‌زا باقی می‌مانند. اگر فردی علائم را بیش از یک ماه تجربه کند، پزشک معمولاً PTSD تشخیص می دهد.

علائم اختلال استرس حاد

افرادی که استرس حاد دارند علائمی مشابه علائم PTSD و سایر اختلالات استرس را تجربه می کنند.

درمان استرس حاد، اختلال استرس حاد

علائم ASD در پنج دسته کلی قرار می گیرند:

علائم نفوذ. این علائم زمانی اتفاق می‌افتند که فرد نتواند از طریق فلاش‌بک‌ها، خاطرات یا رویاها از مرور یک رویداد آسیب‌زا دست بردارد.
خلق و خوی منفی. یک فرد ممکن است افکار منفی، غمگینی و خلق و خوی ضعیف را تجربه کند.
علائم تجزیه. علائم تجزیه می تواند شامل تغییر حس واقعیت، عدم آگاهی از محیط اطراف و ناتوانی در به خاطر سپردن بخش هایی از رویداد آسیب زا باشد.
علائم اجتنابی. افرادی که این علائم را دارند به طور هدفمند از افکار، احساسات، افراد یا مکان هایی که با رویداد آسیب زا مرتبط هستند اجتناب می کنند.
علائم برانگیختگی برانگیختگی می تواند شامل بی خوابی و سایر اختلالات خواب، مشکل در تمرکز، و تحریک پذیری یا پرخاشگری باشد که می تواند کلامی یا فیزیکی باشد. همچنین ممکن است فرد احساس تنش یا هوشیاری داشته باشد و به راحتی مبهوت شود.
افراد مبتلا به ASD ممکن است به اختلالات سلامت روان دیگری مانند اضطراب و افسردگی مبتلا شوند.

علائم اضطراب عبارتند از:

  • احساس عذاب قریب الوقوع
  • نگرانی بیش از حد
  • مشکل در تمرکز
  • خستگی
  • بی قراری
  • افکار مسابقه ای

علائم افسردگی عبارتند از:

احساس مداوم ناامیدی، غمگینی یا بی حسی

  • خستگی
  • گریه غیر منتظره
  • از دست دادن علاقه به فعالیت هایی که زمانی لذت بخش بودند
  • تغییر در اشتها یا وزن بدن
  • افکار خودکشی یا خودآزاری

علل اختلال استرس حاد

رویدادهای آسیب زا، مانند مرگ یکی از عزیزان، می تواند باعث ایجاد ASD در فرد شود. افراد می توانند پس از تجربه یک یا چند رویداد آسیب زا دچار ASD شوند. یک رویداد آسیب زا می تواند باعث آسیب جسمی، عاطفی یا روانی قابل توجهی شود.

در میان سایر موارد، رویدادهای آسیب زا ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • مرگ یکی از عزیزان
  • تهدید به مرگ یا آسیب جدی
  • بلایای طبیعی
  • تصادفات وسایل نقلیه موتوری
  • تجاوز جنسی، تجاوز جنسی، یا آزار خانگی
  • دریافت تشخیص پایانی
  • زنده ماندن از یک آسیب مغزی تروماتیک

عوامل خطر استرس حاد

یک فرد می تواند در هر مرحله از زندگی خود به ASD مبتلا شود. با این حال، برخی از افراد ممکن است در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به این بیماری باشند.

عواملی که می توانند خطر ابتلای فرد به ASD را افزایش دهند عبارتند از:

  • تجربه قبلی، شاهد یا داشتن آگاهی از یک رویداد آسیب زا
  • سابقه سایر اختلالات سلامت روان
  • تاریخچه واکنش های تجزیه ای به رویدادهای آسیب زا گذشته
  • جوانتر از 40 سال منبع مورد اعتماد
  • زن بودن با آمار استرس حاد بیشتر در ارتباط است.

تشخیص استرس حاد

یک روانپزشک خوب یا متخصص سلامت روان می تواند ASD را تشخیص دهد. آنها سوالاتی در مورد رویداد آسیب زا و علائم فرد خواهند پرسید.

یک روانشناس خوب معمولا ASD را در صورتی تشخیص می دهد که فرد در طی 1 ماه پس از حادثه آسیب زا، 9 علامت یا بیشتر ASD داشته باشد. علائمی که پس از این بازه زمانی ظاهر می شوند یا بیش از 1 ماه باقی می مانند ممکن است نشان دهنده PTSD باشند.

برای تشخیص ASD، متخصص مراقبت های بهداشتی سایر علل احتمالی را نیز رد می کند، مانند:

  • سایر اختلالات روانی
  • مصرف مواد
  • شرایط پزشکی زمینه ای

درمان استرس حاد

تمرین تکنیک های مبتنی بر ذهن آگاهی می تواند به مدیریت استرس و اضطراب کمک کند.

یک متخصص روانشناسی از نزدیک با یک فرد برای ایجاد یک برنامه درمانی که نیازهای فردی او را برآورده می کند، همکاری خواهد کرد. درمان ASD متمرکز است بر کاهش علائم، بهبود مکانیسم های مقابله و پیشگیری از PTSD.

گزینه های درمانی ASD ممکن است شامل موارد زیر باشد:

درمان شناختی رفتاری (CBT). روانشناسان معمولا CBT را به عنوان اولین درمان برای افراد مبتلا به ASD توصیه می کنند. CBT شامل کار با یک روانشناس آموزش دیده برای توسعه استراتژی های مقابله ای موثر است.

ذهن آگاهی. مداخلات مبتنی بر ذهن آگاهی تکنیک هایی را برای مدیریت استرس و اضطراب آموزش می دهند. اینها می تواند شامل مدیتیشن و تمرینات تنفسی باشد.

داروها. یک روانپزشک ممکن است داروهای ضد افسردگی یا ضدتشنج را برای کمک به درمان علائم فرد تجویز کند.

پیشگیری از استرس حاد

قبل از درمان استرس حاد بهترین راه پیشگیری است. همیشه نمی توان از تجربه رویدادهای آسیب اجتناب کرد. با این حال، راه هایی برای کاهش خطر ابتلا به ASD پس از آن وجود دارد.

این موارد می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • مشورت با روانپزشک یا متخصص سلامت روان پس از یک رویداد آسیب زا
  • داشتن حمایت خانواده و دوستان
  • دریافت درمان برای سایر اختلالات سلامت روان
  • کار با یک مربی رفتاری برای ایجاد مکانیسم های مقابله ای موثر
  • اگر شغل فرد دارای خطر بالای قرار گرفتن در معرض رویدادهای آسیب زا باشد، دریافت آموزش های آمادگی مقابله ای

خلاصه

ASD یک بیماری عجیب نیست و می تواند پس از تجربه یک رویداد آسیب زا رخ دهد. افرادی که شغل آنها را در معرض حوادث آسیب زا قرار می دهد، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به ASD هستند.

ASD رابطه نزدیکی با PTSD دارد و بسیاری از علائم مشابه آن را دارد. با این حال، ASD یک بیماری کوتاه مدت است که معمولا در عرض یک ماه برطرف می شود، در حالی که PTSD یک بیماری مزمن است. اگر فردی بیش از یک ماه علائم ASD را داشته باشد، پزشک ممکن است فرد را از نظر PTSD ارزیابی کند.

هدف درمان کاهش علائم و کمک به فرد در ایجاد راهبردهای مقابله ای موثر است. گزینه‌های درمان استرس حاد عبارتند از CBT، تکنیک‌های تمرکز حواس، و داروها.

تماس با دوستان، خانواده و گروه‌های حمایتی جامعه نیز می‌تواند به فرد کمک کند تا احساسات خود را پردازش کند و پس از یک رویداد آسیب‌زا به زندگی خود ادامه دهد.

5/5 - (2 امتیاز)
منبع medicalnewstoday
نوشتن نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.