داشتن کودک شاد، رازهای داشتن کودک آرام و شاد

همه ما چیزهای مشابهی را برای کودکانمان می خواهیم. ما می‌خواهیم آن‌ها طوری بزرگ شوند که عاشق شوند و دوست داشته شوند، رویاهایشان را دنبال کنند و موفقیت پیدا کنندو کودکانی شاد باشند. با این حال، بیشتر ما می خواهیم آنها خوشحال و شاد باشند. اما چقدر بر شادی فرزندانمان کنترل داریم.

صحبت های یک مراجع: (پسر من، عل ، که اکنون 7 ساله است، از بدو تولد کودکی نسبتاً غمگین بوده است، در حالی که کودک 5 ساله من، نازنین، همیشه خندان است. علی با ناراحتی از خواب بیدار می شود. از طرف دیگر نازنین هر روز با لبخند سلام می کند.)

ممکن است تمایل ژنتیکی برای افسردگی وجود داشته باشد، اما ژن‌های ما شکل‌پذیر هستند و بسته به محیط می‌توان آن‌ها را روشن یا خاموش کرد و شادی کودکانمان را می توانیم ایجاد کنیم.

کودک شاد

برای اینکه کودکی شاد داشت باشیم، چه کاری می توانیم انجام دهید؟

۱. با کودکان خودارتباط برقرار کنید

مطمئن ترین راه برای ارتقای شاد و خوشحال بودن کودکتان این است که به او کمک کنید با شما، سایر اعضای خانواده، دوستان، همسایه ها، مهدکودک ها، حتی با حیوانات خانگی ارتباط برقرار کند.

ادوارد هالوول، روان‌پزشک کودک و نویسنده کتاب ریشه‌های شادی بزرگسالان در دوران کودکی، می‌گوید: «کودکی درست کلید خوشحالی است».

خواستن، تایید شدن، به عنوان بزرگترین محافظ در برابر ناراحتی عاطفی، خودکشی ظاهر شد. خوشبختانه، ما می‌توانیم به سادگی با ارائه آنچه که دکتر هالوول عشق دیوانه‌کننده‌ای می‌نامد، ارتباط اولیه و حیاتی فرزندمان – با ما – را محکم کنیم. او می‌گوید: «به نظر عجیب می‌آید، و اغلب به‌عنوان یک امر نادیده گرفته می‌شود، اما اگر یک کودک فقط یک نفر را داشته باشد که او را بدون قید و شرط دوست دارد، این نزدیک‌ترین چیزی است که او تا به حال به تلقیح در برابر بدبختی دست می‌یابد.» با این حال، فقط داشتن آن عشق عمیق کافی نیست. کودک شما نیز باید آن را احساس کند. کودک خود را تا حد امکان در آغوش بگیرید؛ با همدلی به گریه های او پاسخ دهید. برای او با صدای بلند بخوانید؛ با هم غذا بخورید، بازی کنید و بخندید.

روانشناسان اجتماعی می‌گویند: «ما از ۵۰ سال تحقیق می‌دانیم که ارتباطات اجتماعی اگر مهم‌ترین عامل شادی نباشد، یکی از مسائل مهم است. و این فقط کیفیت نیست، بلکه کمیت پیوندها نیز مهم است: هر چه فرزند شما ارتباطات بیشتری برقرار کند، بهتر است.»

کودکان خوشحال

۲. سعی نکنید کودکانتان را به صورت کاذب شاد و خوشحال کنید

به نظر غیر منطقی می رسد، اما بهترین کاری که می توانید برای شادی طولانی مدت کودکانتان انجام دهید این است که از تلاش برای راضی نگه داشتن او در کوتاه مدت دست بردارید.

دانشمندان می‌گویند: «اگر بچه‌هایمان را در یک حباب قرار دهیم و به همه آرزوها و خواسته‌هایشان برسیم، انتظارشان این است، اما دنیای واقعی به این شکل کار نمی‌کند. برای جلوگیری از نوازش بیش از حد، بدانید که شما مسئول شادی فرزندتان نیستید.
والدینی که در قبال احساسات فرزندان خود احساس مسئولیت می کنند، به سختی به آنها اجازه می دهند خشم، اندوه یا ناامیدی را تجربه کنند. فوراً وارد عمل می‌شویم تا هر چیزی را که فکر می‌کنیم لبخند می‌زند به آن‌ها بدهیم یا هر چیزی که باعث ناراحتی آنها می‌شود را حل کنیم. متأسفانه، کودکانی که هرگز یاد نمی گیرند با احساسات منفی کنار بیایند، در نوجوانی و بزرگسالی در معرض خطر افسرده شدن قرار میگیرند. هنگامی که بپذیرید که نمی‌توانید به کودکانتان احساس شادی دهید (یا هر احساس دیگری در این مورد)، کمتر تمایل دارید که سعی کنید احساسات او را “رفع” کنید – و به احتمال زیاد به عقب برگردید و به او اجازه دهید که این احساسات را توسعه دهد. مهارت‌های مقابله‌ای و انعطاف‌پذیری او برای پس زدن از شکست‌های اجتناب‌ناپذیر زندگی به آن نیاز دارد.


مقاله مرتبط: روانشناس کودک،برخورد با کودک بهانه گیر


۳. کودک شاد، والد شادی دارد

در حالی که نمی توانیم شادی فرزندانمان را کنترل کنیم، اما مسئول شادی خودمان هستیم. و چون بچه ها همه چیز را از ما جذب می کنند، خلق و خوی ما اهمیت دارد.مشاهده شده که والدین شاد احتمالاً کودکان شادی خواهند داشت، در حالی که فرزندان والدین افسرده دو برابر میانگین میزان افسردگی را تجربه می کنند. در نتیجه، یکی از بهترین کارهایی که می توانید برای رفاه عاطفی فرزندتان انجام دهید این است که به سلامتی خود توجه کنید: زمانی را برای استراحت، آرامش، و شاید مهمتر از همه، عشق ورزیدن اختصاص دهید. رابطه خود را با همسرتان تقویت کنید. اگر والدین یک رابطه واقعاً خوب و متعهدانه داشته باشند، شادی کودک اغلب به طور طبیعی به دنبال دارد.

۴. ویژگی های درست را ستایش کنید

جای تعجب نیست که مطالعات به طور مداوم عزت نفس و شادی را مرتبط می کنند. فرزندان ما نمی توانند یکی بدون دیگری داشته باشند. این چیزی است که ما به طور شهودی می دانیم، و بسیاری از ما را به تشویق کنندگان بیش از حد متعصب تبدیل می کند. فرزند ما خط می زند و ما او را پیکاسو می نامیم، گل می زند و او را بکهام بعدی میدانیم، 1 و 2 اضافه می کند و او برای منسا شدن آماده است. اما این نوع “ستایش موفقیت” می تواند نتیجه معکوس داشته باشد.

اگر این تنها نوع تمجیدی باشد که کودک می‌شنود، این است که فکر می‌کند برای جلب رضایت شما باید به آن دست یابد. او می ترسد که اگر موفق نشود از روی پایه بیفتد و پدر و مادرش دیگر او را دوست نداشته باشند. تمجید از ویژگی‌های خاص – هوش، زیبایی، ورزش‌دوستی – همچنین می‌تواند اعتماد به نفس کودکان را بعداً تضعیف کند، اگر بچه‌ها با این باور بزرگ شوند که برای چیزی که خارج از کنترل آنها است و احتمالا زودگذر است، ارزش قائل هستند.

کودک شاد

اگر فرزندتان را عمدتاً به خاطر زیبا بودن تحسین کنید، وقتی پیر می‌شود و زیبایی را از دست می‌دهد چه اتفاقی می‌افتد؟. بچه‌هایی که عمدتاً به خاطر باهوش بودن مورد تحسین قرار می‌گیرند، از نظر فکری ترسو می‌شوند و می‌ترسند در صورت شکست، کمتر باهوش و با ارزش‌تر دیده شوند. با این حال، پادزهر این نیست که از تمجید خودداری کنید، بلکه آن را تغییر دهید. او توصیه می‌کند که تلاش‌ها را به جای نتیجه تحسین کنید. خلاقیت، سخت‌کوشی، پشتکار را که برای دستیابی به دست می‌آید بیشتر از خود دستاورد تحسین کنید.

هدف این است که در کودک خود یک “شادی ذهنی” داشته باشد و این باور را ایجاد کنید که افراد بیشتر از اینکه از طریق استعداد ذاتی به جایی برسند، از طریق سخت کوشی و تمرین پاداشی به دست می آورند و به جایی میرسند. کودکانی که به آنها برچسب استعداد ذاتی داده می شود احساس می کنند باید بارها و بارها خود را ثابت کنند. در حالی که مطالعات نشان می‌دهد بچه‌هایی که ذهنیت رشدی دارند، بهتر عمل می‌کنند و از فعالیت‌هایشان بیشتر لذت می‌برند، زیرا نگران نیستند که در صورت شکست، مردم درباره‌شان چه فکری می‌کنند. خوشبختانه تحقیقات نشان داده است که می‌توان با یک تمجید ساده ذهنیت رشد را در کودکان القا کرد: شما واقعاً خوب عمل کردید. شما باید واقعا سخت کار کرده باشید کارتر تاکید می کند: «پس ما نمی گوییم تمجید نکنید. “فقط روی چیزی تمرکز کنید که تحت کنترل فرزندتان است.”

۵. اجازه موفقیت و شکست را بدهید

البته، اگر واقعاً می خواهید عزت نفس فرزندتان را تقویت کنید، کمتر بر تعریف و تمجیدها تمرکز کنید و بیشتر بر روی فراهم کردن فرصت های کافی برای یادگیری مهارت های جدید برای او تمرکز کنید. دکتر هالوول می گوید که تسلط، نه ستایش، سازنده عزت نفس واقعی است. خوشبختانه، وقتی صحبت از جمعیت زیر 4 سال به میان می‌آید، تقریباً هر کاری که انجام می‌دهند فرصتی برای دستیابی به تسلط است – زیرا همه چیز برای آنها تازگی دارد: یادگیری خزیدن، راه رفتن، تغذیه و لباس پوشیدن، استفاده از گلدان و سه چرخه سواری. چالش ما این است که عقب بایستیم و به فرزندانمان اجازه دهیم آنچه را که می توانند برای خودشان انجام دهند. اشتباه بزرگ والدین خوب این است که کارهای زیادی برای فرزندانشان انجام می دهند. یک شرط مهم در شادی کودکانتان در آینده است.

۶. کودک شاد مسئولیت های واقعی دارد

خوشحالی تا حد زیادی به این احساس بستگی دارد که کاری که انجام می‌دهیم اهمیت دارد و برای دیگران ارزش قائل است. “بدون این احساس، ما می ترسیم که از گروه کنار گذاشته شویم. و تحقیقات نشان می دهد که چیزی که انسان ها بیش از هر چیز از آن می ترسند، طرد شدن است.”

به عبارت دیگر، افراد یک نیاز فطری به نیاز دارند. بنابراین هرچه بیشتر بتوانید به فرزندتان بگویید که از سنین پایین کمک منحصر به فردی به خانواده می کند، احساس ارزشمندی و شادکامی نهایی او بیشتر می شود. موری می‌گوید که بچه‌های سه ساله می‌توانند نقش‌های خانوادگی معنی‌داری را بازی کنند، خواه دوباره کاسه غذای خشک گربه را پر کنند یا دستمال‌ها را هنگام شام بچینند. در صورت امکان، نقشی را تعیین کنید که با نقاط قوت فرزندتان بازی کند. به عنوان مثال، اگر کودک شما دوست دارد چیزها را مرتب کند، کار مرتب کردن چنگال ها و قاشق ها را به او بسپارید. اگر او به طور خاص پرورش می دهد، شاید نقش او می تواند سرگرمی خواهر بچه اش باشد، در حالی که شما روی میز شام می خورید. تا زمانی که بپذیرید که او به خانواده کمک می کند، حس ارتباط و اعتماد به نفس کودکتان را افزایش می دهد که شرط لازم برای شادی پایدار است.

کودک خوشحال

۷. قدردانی معمولی را تمرین کنید

در نهایت، مطالعات شادکامی در کودکان به طور مداوم احساس قدردانی را با رفاه عاطفی مرتبط می داند. تحقیقات در دانشگاه کالیفرنیا نشان داده است که افرادی که روزانه یا هفتگی مجلات سپاسگزاری را نگه می‌دارند، خوش‌بین‌تر هستند، به سمت اهداف پیشرفت بیشتری می‌کنند و به طور کلی احساس بهتری نسبت به زندگی خود دارند. برای یک کودک، نگه داشتن یک دفتر خاطرات ممکن است غیر واقعی باشد. اما یکی از راه‌های تقویت قدردانی در کودکان این است که از هر یک از اعضای خانواده بخواهیم روزانه زمانی را – مثلاً قبل یا در حین غذا – برای نام بردن با صدای بلند از چیزی که بابت آن سپاسگزار است اختصاص دهند. نکته مهم این است که آن را به یک مراسم عادی تبدیل کنید.
اطمینان می دهیم: “این عادتی است که انواع احساسات مثبت را پرورش می دهد، و واقعا می تواند به خوشحالی پایدار در کودکان منجر شود.”

5/5 - (1 امتیاز)
نوشتن نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.