لیست کارگاه های در حال ثبت نام

باشگاه مغز کودک   کارگاه مادر و کودک   گروه درمانی نوجوانان   گروه درمانی بزرگسالان (طرحواره درمانی)   کارگاه خودشفقتی   کارگاه تفاوت های زن و مرد

درمان خشم کودکان، کنترل عصبانیت کودک

برای والدین اغلب دشوار است که رفتار انفجاری و عصبانت بچه ها را کنترل کنند. مسائل خشم در بچه ها اغلب به این دلیل اتفاق می افتد که آن ها نمی دانند چگونه با ناامیدی یا سایر احساسات ناراحت کننده خود کنار بیایند. آن ها هنوز مهارت هایی را برای حل مشکلات بدون ناراحتی یاد نگرفته اند. گاهی اوقات مشکلات خشم در کودکان ناشی از مشکل دیگری است که نیاز به درمان دارد. این می تواند ADHD، اضطراب، ناتوانی های یادگیری، مشکلات پردازش حسی یا اوتیسم باشد. راهبردهایی وجود دارد که والدین می توانند از آن ها برای کمک به کودکان در بهبود رفتار خود استفاده کنند. یکی از مهمترین چیزها این است که وقتی ناراحت می شوند آرام بمانند. این می تواند چالش برانگیز باشد، اما راهی عالی برای الگوسازی رفتار خوب است. هنگامی که احساسات خود را با آرامش بیان می کنند یا پس از انفجار خود را آرام می کنند، آن ها را تحسین کنید و تسلیم خواسته های آن ها نشوید. آموزش مهارت‌های حل مسئله و ارتباط با کودکان می‌تواند به آن ها کمک کند تا راه‌های بهتری برای ابراز احساسات خود انتخاب کنند. همچنین می‌توانید با شناسایی محرک‌های آن‌ ها از برخی عصبانیت‌ها در کودکان جلوگیری کنید. به عنوان مثال، اگر فرزندتان زمانی که از او می‌خواهید از انجام کاری که لذت می‌برد دست بردارد عصبانی می‌شود، قبل از تمام شدن زمان به او هشدارهای ملایم بدهید.

خشم چیست؟

خشم یک احساس طبیعی در کودکان و بزرگسالان است. خشم نیز مانند احساسات دیگر، با تغییرات روانی و بیولوژیکی همراه است. زمانی که عصبانی می‌شوید، ضربان قلب و فشار خون شما، همین‌طور سطح هورمون‌های انرژی و آدرنالین شما بالا می‌رود. خشم می‌تواند هم به دلیل اتفاقات بیرونی و هم اتفاقات درونی ایجاد شود. شما می‌توانید از یک فردیا یک اتفاق عصبانی شوید یا نگرانی و فکر کردن زیاد به مشکلات شخصیِ خودتان سبب بروز خشم ‌شود. خاطراتِ حوادث آسیب‌زا هم می‌توانند محرک احساس خشم باشند.

برای کنترل خشم فرزندمان چگونه با او رفتار کنیم؟

1. در هنگام طغیان عصبانیت، سر فرزندتان فریاد نزنید یا او را به چالش نکشید

بسیاری از اوقات والدین با طغیان های خشمگین با به چالش کشیدن فرزندان خود و فریاد زدن به سوالات یا رفتار های آن ها پاسخ می دهند. اما این فقط احساس خارج از کنترل بودن شما و اضطراب را انتقال می دهد. بهترین کاری که می توانید انجام دهید این است که در یک بحران، آرام بمانید. همچنین وقتی فرزندتان عصبانی است، او را به چالش نکشید و با آرامش با او صحبت کنید یا اگر تمایل به صحبت کردن ندارد به او اجازه دهید با خود خلوت کند.

2. سعی نکنید در هنگام طغیان عصبانیت با کودک خود استدلال کنید

بسیاری از والدین، وقتی بچه هایشان عصبانی هستند، به منطق بازمی گردند. از این گذشته، ما بزرگسالان، از طریق چیزهایی استدلال می کنیم تا موقعیت های پرتنش را خنثی کنیم. اما، استدلال کردن با یک بچه عصبانی همیشه یک چالش است، زیرا آنها به اندازه ما توانایی توقف و استدلال را ندارند. بنابراین وقتی با کودک عصبانی خود سروکار دارید، باید آن مکان کلامی را که در آن احساس راحتی می کنید ترک کنید و از تکنیک های مختلف استفاده کنید. گفت: «چرا از دست من عصبانی هستی؟ شما همانی بودید که تکالیف خود را در مدرسه فراموش کردید، فقط کودک شما را عصبانی تر می کند. در عوض، صبر کنید تا او آرام شود و بعداً آن را با هم صحبت کنید.

3. به واکنش های خود توجه کنید

مهم است که واکنش‌های خود را، چه فیزیکی و چه ذهنی، تماشا کنید. حواس شما به شما می گوید: “بله، من در حضور کسی هستم که بسیار ناراحت است.” احساس خواهید کرد که قلبتان تندتر می تپد زیرا آدرنالین شما افزایش می یابد. اگرچه دشوار است، اما ترفند این است که به نوعی در برابر آن عمل کنید و سعی کنید آرام بمانید. به یاد داشته باشید، شما در این لحظات به فرزندانتان قدرت می دهید. با حفظ آرامش، به آنها نشان می دهید که چگونه خشم را کنترل کنند. با حفظ آرامش، فرزندتان را برای درگیر شدن در جنگ قدرت به چالش نمی‌کشید. همچنین توجه به واکنش های شما به فرزندتان کمک می کند تا به خودش توجه کند زیرا نیازی به نگرانی در مورد شما یا احساسات شما نخواهد داشت. هنگامی که شما با آرامش پاسخ نمی دهید، کودک شما حتی سخت تر از عصبانیت خود تلاش می کند تا شما را جلب کند تا به او توجه کنید. بنابراین باید از برخی مهارت‌های فرزندپروری قوی استفاده کنید تا به سرعت و به طور مؤثر این طغیان را مدیریت کنید.

4. با کودک خود برخورد فیزیکی نداشته باشید

برخورد فیزیکی والدین با کودک تاثیر زیادی بر روحیه و بعد روانی کودک دارد که در آینده با مشکلاتی مانند: افسردگی، وسواس و اضطراب خود را نشان خواهد داد.

5. با بچه های کوچکتر رویکرد متفاوتی داشته باشید

اگر کودک شما عصبانی است، کمی از او دور شوید، اما او را کاملا منزوی نکنید. وقتی بچه های کوچک ناراحت هستند، شما باید به آن ها کمک کنید تا یاد بگیرند که می توانند نقشی در آرام کردن خودشان داشته باشند.

بازی های مناسب برای کنترل خشم کودکان:

بازی با حباب و تمرین تمرکز

یکی از بازی های کنترل خشم برای کودکان 3 تا 5 ساله، درست کردن یک ظرف حباب است و اینکه با آن تمرین تنفس کنیم. تنفس آرام و شمرده، احساسات خروشان کودک را آرام میکند. به مدت چند هفته روزی یک دقیقه با فرزندتان حباب درست کنید؛ بعد از اینکه حباب درست کردن را یاد گرفت، از او بخواهید با کمک گرفتن از قوه تخیلش، حباب های متفاوتی درست کند. لطافت حباب ها و تلاش برای ساخت آن ها روحیه کودک را آرام تر می کند.

خمیر بازی

برای بچه های بین سنین 9 تا 12 سال واکنش های خشمگین شدن را می توان آموزش داد. مثلا اینکه اگر فرزندتان با کسی دعوا کرد، اجازه دهید هر کار که می خواهد بکند بعد با او صحبت کنید و بگویید نتیجه این کارهایت چیست؟ چه چیز را توانستی نشان دهی، آیا مشکلت حل شد؟ اگر باز هم دعوایت شد باز هم می خواهی همین رفتار را تکرار کنی؟ یکی از بازی هایی که برای کنترل خشم موثر است، بازی با گِل یا با خمیر برای بچه های بین سنین سه تا یازده سال  است. بچه ها از بازی با گل یا خمیر خیلی لذت می برند چون بازی حس لامسه آنها را تقویت می کند و بچه های کوچک هم حس لامسه قوی دارند و دوست دارند همه چیز را با دستانشان لمس کنند. بچه ها با خمیر بازی می توانند خمیر را به هر شکلی که می خواهند ورز و تغییر بدهند یا آن را خرابش کنند و یک شکل دیگر بسازند همین گرد کردن و شکل دادن به خمیر و گل نوعی برون ریزی احساس پرخاشگری است و حس خشم آن ها را تعدیل می کند. بهتر است در بازی از قالب استفاده نشود چون در نحوه بیان کودک اثر تسهیل کننده دارد.

ترکاندن بادکنک

ترکاندن بادکنک، کودک را قادر می کند خشم خود را ببیند. بنابراین از سر و صدای بچه ها با بادکنک ها نگران نشوید، بلکه اجازه دهید بادکنک ها را بترکانند یا آن ها را گاز بگیرند.

بهترین دارو های کنترل خشم برای کودکان

مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین

مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) سطح سروتونین شیمیایی مغز را افزایش می دهند. SSRI ها معمولاً برای کودکان مبتلا به افسردگی و اضطراب تجویز می شوند زیرا اعتیادآور نیستند و عوارض نسبتا کمی دارند. عوارض SSRI ها معمولاً در چند ماه اول درمان از بین می رود، اما می تواند شامل کاهش وزن، ناراحتی های گوارشی، خواب آلودگی و سردرد باشد. هر گونه عارضه جانبی باید به پزشک معالج گزارش شود و والدین هرگز نباید درمان با SSRI را بدون نظارت دقیق پزشکی متوقف کنند.

از بهترین دارو ها برای کودک عصبی، بنزودیازپین ها هستند

بنزودیازپین ها کمتر از SSRI ها برای کودکان استفاده می شوند، اما می توانند برای درمان خشم و عصبانیت “حاد” استفاده شوند.

امتیاز دهید.
نوشتن نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

CAPTCHA ImageChange Image