بنزودیازپین ها چیستند؟ انواع و عوارض

بنزودیازپین ها دسته ای از داروها هستند که فعالیت مغز و سیستم عصبی را کاهش می دهند. آنها اغلب برای درمان اضطراب و شرایط مربوط به سلامت روان، و همچنین شرایط مرتبط با مغز مانند تشنج استفاده می شوند. این داروها کاملاً تحت کنترل هستند و فقط با نسخه در دسترس هستند.

بنزودیازپین چیست؟

بنزودیازپین ها داروهایی هستند که سیستم عصبی شما را کمتر فعال می کنند. کاهش فعالیت سیستم عصبی باعث می شود که این داروها برای انواع علائم و شرایط مفید باشند.

در بسیاری از کشورها، از جمله ایالات متحده، بنزودیازپین ها (که گاهی با اصطلاح عامیانه “بنزو” شناخته می شوند) به عنوان مواد کنترل شده طبقه بندی می شوند. این بدان معناست که شما برای دریافت آنها به نسخه نیاز دارید. در صورت نداشتن نسخه، داشتن یا دریافت آنها (بسته به قوانینی که در آن هستید) غیرقانونی است.

مصرف بنزودیازپین‌ها باید کنترل شده باشد، زیرا می‌توانند اثرات خطرناکی داشته باشند، به ویژه در صورت استفاده نادرست. آنها همچنین می توانند عادت ساز باشند. به دلیل این عوامل، ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی از بنزودیازپین ها با احتیاط استفاده می کنند. اگر فعالیت سیستم عصبی شما خیلی کم شود، می تواند اثرات خطرناک یا حتی مرگباری داشته باشد.

بنزودیازپین ها چگونه عمل می کنند؟

سیستم عصبی شما از سیگنال های شیمیایی و الکتریکی برای ارسال و انتقال پیام ها در سراسر بدن شما استفاده می کند. سیگنال های شیمیایی که به عنوان انتقال دهنده های عصبی شناخته می شوند، می توانند با گیرنده های مناسب به سلول ها متصل شوند. انتقال دهنده های عصبی و گیرنده ها بسیار شبیه کلیدهای ماشین شما کار می کنند. انتقال دهنده های عصبی (کلید ماشین شما) فقط می توانند در گیرنده سمت راست (احتراق ماشین شما) قرار بگیرند. اگر مناسب باشد، انتقال دهنده عصبی می تواند فرآیندی را در سلول فعال کند (ماشین شما را روشن می کند).

بنزودیازپین ها به مغز شما می گویند که یک انتقال دهنده عصبی، گاما آمینوبوتیریک اسید (GABA) آزاد کند. این انتقال دهنده عصبی وظیفه خاصی دارد: سیستم عصبی شما را کمتر فعال می کند. کند شدن فعالیت می تواند اثرات زیر را به همراه داشته باشد:

Amnestic: این کلمه از یک کلمه یونانی به معنای “فراموشی” گرفته شده است. بنزودیازپین ها به طور موقت از تشکیل خاطرات جدید (که به عنوان فراموشی انتروگراد شناخته می شود) جلوگیری می کنند.
Anxiolytic: این اصطلاح ترکیبی از دو کلمه ریشه یونانی “anxio” برای “اضطراب” و “lytic” به معنای “شل کردن” است. در حین فعال بودن، داروهایی که این اثر را دارند، اضطراب را در شما «شل می‌کنند».
هیپنوتیزم: در حالی که بسیاری از مردم “هیپنوتیزم” را با تمرین هیپنوتیزم مرتبط می دانند، این کلمه در واقع از نام هیپنوس، خدای یونانی خواب گرفته شده است. درست مانند همنام آنها، داروهای خواب آور شما را خواب آلود می کند.
آرام بخش: این اصطلاح از یک کلمه لاتین به معنای “قرار دادن” گرفته شده است. در این زمینه، بنزودیازپین‌ها به سیستم عصبی شما کمک می‌کنند تا «قرار یابد» و اثر آرام‌بخشی دارد.

طبقه بندی بنزودیازپین ها

دو روش اصلی وجود دارد که متخصصان بنزودیازپین ها را طبقه بندی می کنند:

قدرت

برخی از بنزودیازپین ها قوی تر از سایرین هستند (اگرچه قدرت آن می تواند از فردی به فرد دیگر به دلایل مختلف متفاوت باشد). به عنوان مثال، 15 میلی گرم (میلی گرم) تا 30 میلی گرم فلورازپام به طور کلی معادل 0.25 میلی گرم تا 0.5 میلی گرم کلونازپام است.

مدت اثر

برخی از بنزودیازپین ها کوتاه اثر هستند و تنها چند ساعت دوام می آورند. برخی از آنها طولانی اثر هستند و چند روز دوام می آورند. بیشتر بنزودیازپین های طولانی اثر آنقدر قوی نیستند.

قدرت و مدت اثر بنزودیازپین ها در شرایطی که آنها درمان می کنند مهم است. شرایط کوتاه مدت یا اضطراری معمولا مستلزم استفاده از بنزودیازپین های قوی تر و کوتاه اثر است. شرایط مزمن و غیر اورژانسی معمولاً با بنزودیازپین‌های کم‌قدرت و طولانی‌تر قابل درمان هستند.

بنزودیازپین ها چه شرایطی را درمان می کنند؟

این داروها شرایطی را بر اساس اثری که ایجاد می کنند درمان می کنند. در حالی که انواع مختلفی وجود دارد زیرا اثرات اولیه متفاوتی دارند، همپوشانی زیادی بین آنها وجود دارد. به عنوان مثال، بیشتر بنزودیازپین ها علاوه بر اثر اولیه، اثر آرام بخشی نیز دارند.

قرص بنزودیازپین

رایج ترین بنزودیازپین هایی که تجویز می شوند کدامند؟

آلپرازولام

مورد تایید برای درمان اختلالات اضطرابی، اختلال هراس و اختلال نارسایی پیش از قاعدگی.

کلردیازپوکساید

نام تجاری دیگر در ایالات متحده موجود نیست): برای درمان ترک الکل و شرایط مرتبط با اضطراب تایید شده است.

کلوبازام

برای درمان تشنج و اشکال خاصی از صرع تأیید شده است.

کلورازپات

برای درمان اضطراب و تشنج تایید شده است.

دیازپام

برای درمان ترک الکل، تشنج و اسپاسم عضلانی استفاده می شود. همچنین برای استفاده به عنوان پیش بیهوشی برای جراحی و روش ها تایید شده است. اینها همچنین می توانند اثرات سمی کلروکین و هیدروکسی کلروکین بر روی قلب را درمان کنند.

استازولام

برای درمان بی خوابی تأیید شده است.

فلورازپام

برای درمان بی خوابی تایید شده است.

لورازپام

برای درمان تشنج، تهوع و استفراغ مربوط به شیمی درمانی، اضطراب، پیش از بیهوشی برای جراحی و روش‌ها و فوبیا تأیید شده است.

میدازولام

مورد تأیید برای درمان تشنج، آرام کردن افراد در دستگاه تنفس مصنوعی و به عنوان پیش بیهوشی برای جراحی و روش‌ها.

اگزازپام

به عنوان درمانی برای سندرم ترک الکل، اضطراب و بی قراری تایید شده است.

رمیمازولام

برای قبل از بیهوشی قبل از جراحی ها و روش ها تایید شده است.

تمازپام

برای درمان بی خوابی تایید شده است.

تریازولام

برای درمان بی خوابی تایید شده است.

مزایای بنزودیازپین ها چیست؟

بنزودیازپین ها چندین مزیت دارند:

آنها تاریخچه ثابتی دارند. بنزودیازپین ها از دهه 1960 به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفته اند. دهه ها استفاده به این معنی است که این داروها به خوبی مطالعه شده و به خوبی درک شده اند.
آنها بسیار ایمن تر از پیشینیان خود هستند. قبل از بنزودیازپین ها، پزشکان در درجه اول باربیتورات ها را برای درمان اضطراب تجویز می کردند. اما این داروها با خطرات قابل توجهی از عوارض جانبی و عوارض همراه بودند. لئو استرنباخ، دانشمند لهستانی-آمریکایی، به طور تصادفی اولین بنزودیازپین، کلردیازپوکساید را در حالی که تلاش می کرد جایگزینی برای باربیتورات ها بیابد، کشف کرد.
آنها بسیاری از شرایط را درمان می کنند. بنزودیازپین ها برای درمان بسیاری از بیماری ها مفید هستند، که برخی از آنها احتمالاً به طور همزمان رخ می دهند. به عنوان مثال، ترکیب رایج اضطراب قبل از جراحی و نیاز به آرامبخشی قبل از بیهوشی است که هر دو با بنزودیازپین هایی مانند دیازپام یا میدازولام قابل درمان هستند.
برای همه آنها یک پادزهر وجود دارد. بنزودیازپین ها خطر مصرف بیش از حد را دارند. با این حال، دارویی به نام فلومازنیل یک پادزهر است که به سرعت اثرات تمام بنزودیازپین ها را معکوس می کند.

معایب و عوارض بنزودیازپین ها چیست؟

بیشتر عوارض جانبی بنزودیازپین ها به اثر مضطرب این دارو بر سیستم عصبی مرکزی شما مربوط می شود.

عوارض جانبی استفاده از بنزودیازپین ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • خواب آلودگی
  • گیجی
  • سرگیجه
  • اختلال در هماهنگی، افزایش خطر سقوط و تصادف
  • افسردگی
  • افزایش اضطراب

اثرات جدی تر عبارتند از:

  • مشکلات حافظه
  • تغییرات رفتاری – برای مثال، افزایش ریسک
  • هذیان، به ویژه در افراد مسن
  • خطر وابستگی، به ویژه با استفاده طولانی مدت

با قطع بنزودیازپین ها طیف وسیعی از علائم ترک ممکن است رخ دهد. آنها عبارتند از:

  • اضطراب و وحشت
  • بی قراری و بی قراری
  • لرزش
  • سرگیجه
  • خستگی
  • مشکلات خواب
  • تنگی نفس
  • تعریق
  • گرگرفتگی
  • لرزش
  • گرفتگی عضلات
  • تشنج
  • توهمات منبع مورد اعتماد
  • مشکلات گوارشی
  • احساس غیر واقعی بودن
  • سردرد و درد عضلانی

کارشناسان استفاده از بنزودیازپین ها را برای بیش از ۲ هفته توصیه نمی کنند.

فردی که به مدت ۳ تا ۴ هفته از آنها استفاده می کند و سپس به طور ناگهانی قطع می شود، احتمالا علائم ترک را تجربه می کند. افرادی که در درازمدت از آنها استفاده می کنند ممکن است نیاز داشته باشند مصرف خود را طی یک دوره منبع مطمئن ۳ تا ۱۲ ماهه که پزشک باید بر آن نظارت کند، قطع کنند.

رعایت دستورات پزشک برای قطع مصرف این داروها ضروری است. توقف آهسته با کمک حرفه ای می تواند از عوارض ناخواسته جلوگیری کند

عوارض جانبی متداول به دارویی که استفاده می کنید بستگی دارد، اما به طور کلی عبارتند از:

  • یبوست
  • گیجی
  • افسردگی
  • اسهال
  • خواب آلودگی
  • دهان خشک
  • اختلال نعوظ ۱۶
  • خستگی
  • سردرد
  • اختلال در مهارت های حرکتی و هماهنگی
  • تحریک پذیری
  • از دست دادن اشتها یا افزایش اشتها
  • میل جنسی کم
  • ضعف عضلانی
  • از دست دادن حافظه کوتاه مدت و اختلال در شناخت

عوارض جانبی بلند مدت قرص بنزودیازپین

استفاده طولانی مدت از بنزودیازپین سبب بدتر شدن عوارض جانبی میشود. برخی از این عوارض جانبی می توانند بر خلق و خوی و رفتار شما تاثیر منفی بگذارند و باعث تغییر ادراک از خود، محیط یا روابط شما شوند.

عوارض جانبی طولانی مدت ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • اضطراب حاد
  • آگورافوبیا (ترس از فضاهای باز یا عمومی)
  • آنهدونیا (ناتوانی در احساس لذت)
  • افسردگی
  • ناتوانی در تفکر منسجم
  • از دست دادن میل جنسی
  • فوبیای اجتماعی

قویترین قرص بنزودیازپین

قرص های بنزودیازپین برای درمان بیماری های متفاوتی مصرف میشود. بنزودیازپین‌ها وابسته به سرعت اثر و نیمه‌عمر به انواع کوتاه‌ اثر (میدازولام و تریازولام )، متوسط اثر (آلپرازولام، کلونازپام، تمازپام و لورازپام) و طولانی‌اثر (دیازپام، فلورازپام و کلردیازپوکساید ) طبقه بندی خواهد شد.

خلاصه و جمع بندی

بنزودیازپین ها می توانند به درمان برخی از بیماری های روانی و عصبی کمک کنند، اما در استفاده از آنها باید احتیاط کرد.

همیشه باید در مورد داروهای دیگری که مصرف می کنید به پزشک خود اطلاع دهید و در صورت بروز هر گونه واکنش غیرمنتظره فوراً به دنبال کمک های پزشکی باشید.

اگر نگران تجویز و مصرف بنزودیازپین هستید، می توانید از پزشک خود بخواهید راههای جایگزین دیگری را در پیش گیرد.

امتیاز دهید.

نوشتن نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.


The reCAPTCHA verification period has expired. Please reload the page.

404 Not Found

404 Not Found


nginx/1.18.0