علل، علائم و درمان آگورافوبیا

آگورافوبیا

آگورافوبیا

آگورافوبیا نوعی اختلال اضطرابی است. افراد مبتلا به آگورافوبیا احساس ترس شدید می کنند. افراد مبتلا به آگورافوبیا به شدت از این که از خانه ی خود بیرون بروند هراس دارند. درمان آگورافوبیا ترکیبی از دارو با رفتار درمانی شناختی (CBT) است.

تعریف آگورافوبیا

آگورافوبیا نوعی اختلال اضطرابی است. افراد مبتلا به آگورافوبیا احساس ترس شدید می کنند ، که باعث می شود از حضور در مکان ها یا موقعیت هایی که باعث احساس خجالت ، درماندگی یا تهدید در آن ها می شوند ، خودداری کنند.

اختلالات اضطرابی شرایط روانی است که باعث نگرانی بیش از حد، احساس عصبانیت زیاد، ترس و دلهره در فرد می شود. این عواطف، طبیعی هستند ، اما در افراد مبتلا به اختلالات اضطرابی به قدری طاقت فرسا هستند که در زندگی روزمره آن ها اختلال ایجاد می کنند.این دلایل باعث می شود که افرادی متبلا برای درمان آگورافوبیا در خود و یا عزیزان خود اقدامات لازم راه انجام دهند تا زندگی آن ها به حالت طبیعی بازگردد.

افراد مبتلا به آگورافوبیا از انجام کارهای روزمره معمول مانند قرار گرفتن در فضای بیرون از خانه، استفاده از وسایل حمل و نقل عمومی ، عبور از روی پل یا ازدحام جمعیت مانند مراکز خرید یا کنسرت، می ترسند. افراد مبتلا به آگورافوبیا شدید، می ترسند از خانه های خود بیرون بروند.

شیوع آگورافوبیا

کمتر از 2٪ از جمعیت بزرگسال در ایالات متحده به آگورافوبیا مبتلا هستند

درمان آگورافوبیا

افرادی که به آگورافوبیا مبتلا می شوند.

به طور کلی ، زنان بیشتر دچار هرگونه اختلال اضطرابی می شوند و دو برابر بیشتر از مردان مبتلا به آگورافوبیا هستند. بیشتر افرادی که آگورافوبیا دارند قبل از 35 سالگی به آن مبتلا می شوند.

تحقیقات نشان داده است که برخی از وقایع خاص نیز خطر ابتلا به آگورافوبیا را در فرد افزایش می دهد. تجربه مرگ یکی از عزیزان ، حمله و سو استفاده های جنسی از جمله این موارد است. افراد عصبی و مضطرب بیش از دیگران در خطر ابتلا به آگورافوبیا هستند. همچنین افرادی که در خانواده آن ها سابقه آگورافوبیا وجود دارد، بیش از دیگران در خطر ابتلا به این اختلال قرار دارند.

دلایل آگورافوبیا

محققان هنوز در تلاشند تا علت بیولوژیکی آگورافوبیا را شناسایی کنند ، اما اکنون آن ها می دانند که این بیماری اغلب با اختلال پانیک یا وحشت همراه است. اختلال پانیک نوع دیگری از اختلال اضطراب است. افراد مبتلا به اختلال پانیک بدون دلیل خاصی حملات کوتاه و شدید ترس شدید را تجربه می کنند.

 در طی حملات پانیک ، ضربان قلب افزایش می یابد ، ممکن است فرد عرق کند ، حالت تهوع پیدا کند و تمایل به فرار کردن از موقعیت را داشته باشد.

برآورد می شود 1/3 از افرادی که دارای اختلال پانیک هستند ، به آگورافوبیا مبتلا می شوند. آگورافوبیا نیز می تواند به تنهایی و بدون اختلال پانیک رخ دهد.

علائم آگورافوبیا

افرادی که مبتلا به آگورافوبیا هستند وقتی در مکان ها یا موقعیت هایی قرار دارند که حس می کنند، کمک دیگران به راحتی در دسترس آن ها نیست ، احساس اضطراب و استرس می کنند ، بیرون رفتن ممکن است برای آن ها دشوار یا شرم آور باشد یا تهدیدی برای امنیت شخصی آن ها به حساب بیاید. فرد مبتلا به آگورافوبیا از موقعیت هایی که باعث ایجاد این احساسات می شود، اجتناب می کند.

علائم جسمی آگورافوبیا ممکن است مانند علائم حملات پانیک باشد ، مانند:
  • ضربان قلب تند
  • تعریق بیش از حد
  • مشکل تنفس
  • احساس لرزش ، بی حسی یا سوزن سوزن شدن
  • درد یا فشار در قفسه سینه
  • سبکی سر یا سرگیجه
  • گرگرفتگی ناگهانی یا لرز
  • عدم توانایی کنترل کردن خود
  • ترس از مردن
درمان آگورافوبیا

درمان آگورافوبیا

درمان آگورافوبیا، معمولا به صورت دارو درمانی و با کمک روانشناس به صورت ترکیبی انجام می شود.

درمان آگورافوبیا به روش شناخت درمانی

در این روش درمان آگورافوبیا می تواند روش های جدیدی برای تفکر یا مواجهه با موقعیت هایی که باعث وحشت می شوند را به شما بیاموزد به شما کمک کند که در برابر این موقعیت ها چگونه بر ترس خود غلبه کنید.

 همچنین ممکن است تمرینات آرامش و نحوه تنفس درست به شما آموزش داده شود. گاهی اوقات ممکن است درمانگر شما قرار گرفتن در معرض درمانی را پیشنهاد کند که در آن به تدریج شروع به انجام برخی از کارهایی می کنید که شما را مضطرب می کند.

دارو درمانی آگورافوبیا

 داروهای زیادی وجود دارد که پزشک ممکن است برای درمان آگورافوبیا پیشنهاد کند ، اما داروهای ضد افسردگی شایع ترین آن ها هستند . پزشکان اغلب با دوز کم یکی از داروهای زیر را برای درمان آگورافوبیا به شما تجویز می کنند که باعث افزایش سطح ماده شیمیایی سروتونین در مغز شما می شود، که به شما حس خوب می دهد.

 بعضی از داروهایی که به تعادل سروتونین و کنترل و درمان آگورافوبیا در بدن شما کمک می کنند :

  • سیتالوپرام ( Celexa )
  • اگزالات اسکیتالوپرام ( لکساپرو )
  • فلوکستین ( پروزاک )
  • سرترالین ( زولوفت )
  • ونلافاکسین ( افکسور ).

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در google
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در email